II SA/Ke 749/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółka jawna z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie rejestracji i wydania dowodu rejestracyjnego dla pojazdu we wznowionym postępowaniu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z 14 czerwca 2016 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. j. w S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 kpa utrzymało w mocy decyzję Starosty S. z 22 kwietnia 2016 r. uchylającą własną decyzję ostateczną z 18 marca 2013 r. o rejestracji i wydaniu dowodu rejestracyjnego oraz tablic rejestracyjnych dla pojazdu marki Volkswagen T5 zarejestrowanego na [...] Sp. j. w S. i odmawiającą ponownej rejestracji ww. samochodu na rzecz spółki. Pismem z 20 lipca 2016 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na ww. decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wykonanie decyzji skutkować będzie brakiem możliwości korzystania z pojazdu dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, co stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Decyzja o odmowie rejestracji pojazdu uprzednio zarejestrowanego i użytkowanego oznacza, że pojazd ten nie może być wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem. Spółka wskazała, że prowadzi działalność reklamową, organizuje wystawy, targi i kongresy, do czego niezbędny jest samochód dostawczy, a brak możliwości korzystania z niego powoduje konieczność opłacania usług transportowych, których koszt waha się od 5000 zł do 8000 zł netto. Brak też jest w tej sytuacji możliwości sprzedania pojazdu i zakupu nowego. W efekcie może dojść do poważnego ograniczenia źródła dochodu przedsiębiorcy i zachwiania płynności finansowej firmy. Ponadto spółka, pomimo braku możliwości korzystania z pojazdu, jest zobowiązana ponosić koszty związane z jego utrzymaniem, w tym opłacać ubezpieczenie OC. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia tych przesłanek, sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl) W ocenie Sądu, okoliczności wskazane przez skarżącego oraz znajdujące oparcie m.in. w załączonych fakturach tj. prowadzenie działalności gospodarczej związanej z korzystaniem z pojazdu objętego decyzją, wysokie koszty zastępczych usług transportowych, oraz wskazana konieczność ponoszenia kosztów związanych z utrzymaniem pojazdu pomimo braku możliwości jego użytkowania, prowadzą do wniosku, że skarżąca spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Reasumując stwierdzić należy, że istniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono jak w sentencji.