II SA/Ke 75/13

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 5 marca 2013 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na lokalizację stoiska handlowego w pasie drogowym postanawia: I. zwolnić A.S. od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla A.S. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych, III. oddalić wniosek o ustanowienie adwokata. A.S. złożył w dniu 15.II.2013 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest bezrobotnym, obecnie zatrudnionym do 31.V.2013 r. w ramach robót publicznych. Otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie w wysokości 1602 zł brutto miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku. Zgodnie z przepisami art. 245 § 1 i art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na stronie ciąży więc obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą wnioskodawcy, przede wszystkim dochód z umowy o pracę na czas określony w ramach robót publicznych, który wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych skarżącego oraz brak majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art.245 § 1 i 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.