II SA/Ke 75/19

WyrokWSA w Kielcach2019-03-20

Skład orzekający: Dorota Pędziwilk-Moskal, Beata Ziomek, Agnieszka Banach

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność materialno-techniczna polegająca na aktualizacji informacji w ewidencji gruntów i budynków, dokonana na wniosek właściciela i w oparciu o wskazaną dokumentację geodezyjną, może być przedmiotem odwołania?
Ratio decidendi
Czynność materialno-techniczna polegająca na aktualizacji informacji w ewidencji gruntów i budynków, dokonana na wniosek zainteresowanego podmiotu i w oparciu o wskazaną dokumentację geodezyjną, nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z tym, od takiej czynności nie przysługuje odwołanie, a organ odwoławczy prawidłowo stwierdza jej niedopuszczalność w drodze postanowienia.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła odwołanie od postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność jej odwołania od czynności materialno-technicznej polegającej na zmianie użytków gruntowych w ewidencji gruntów i budynków. Skarżąca kwestionowała prawidłowość tej czynności, zarzucając naruszenie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz brak uwzględnienia jej wniosku w całości. Organ odwoławczy uznał odwołanie za niedopuszczalne, ponieważ czynność materialno-techniczna nie jest decyzją administracyjną, od której przysługuje odwołanie.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2019 r. sprawy ze skargi G.F. na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach z dnia 17 października 2018 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. II SA/Ke [...] UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2018 r. [...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego orzekł, że stwierdza niedopuszczalność odwołania G. F.-J. od "decyzji z daty bliżej niesprecyzowanej, na podstawie której dokonano zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] Młyny gmina M., w odniesieniu do działek nr nr [...] i [...]". W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ wyjaśnił, że pismem z dnia 30 lipca 2018 r. G. F.-J. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z odwołaniem "od decyzji z daty bliżej niesprecyzowanej, na podstawie której dokonano zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] Młyny gmina M., w odniesieniu do działek nr nr [...] i [...]". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po zapoznaniu się z aktami sprawy pismem z dnia 25 września 2018 r. znak: SKO [...], zgodnie z art. 65 § 1 ustawy k.p.a., przekazało ww. odwołanie do Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, celem załatwienia zgodnie z właściwością. Organ odwoławczy ustalił jednocześnie, że dnia 6 lutego 2018 r. do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. (dalej w skrócie też jako "P.O.D.G.i K. w K.") został przyjęty pod identyfikatorem ewidencyjnym [...] operat techniczny dotyczący wykonania mapy do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości oznaczonych numerami działek [...] i [...], położonych w obrębie [...] Młyny, gmina M.. Z załączonego do akt sprawy sprawozdania technicznego wynika, że aktualizacja ewidencji gruntów i budynków dotyczyła ujawnienia w bazie ewidencji gruntów i budynków budynku mieszkalnego, który podlegał pomiarowi zgodnie z operatem [...]/97. Pismem z dnia 16 stycznia 2018 roku, złożonym w Starostwie Powiatowym w K. w dniu 2 lutego 2018 r., G. F.-J. wniosła o wprowadzenie do ewidencji gruntów powierzchni użytków w/w działki wynikających z opracowania dokumentacji sporządzonej przez Biuro Usług Geodezyjnych inż. J. C. - oznaczenie kancelaryjne pracy geodezyjnej: [...] i złożonej do ewidencji P.O.D.G. i K w K.. Operat opisany w piśmie G. F.-J. to operat przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod identyfikatorem ewidencyjnym [...] dotyczący wykonania mapy do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości oznaczonych numerami działek [...] i [...] położonych w obrębie [...] Młyny, gmina M.. Dnia 27 kwietnia 2018 r. w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] Młyny gmina M. - na wniosek G. F.-J. - została wprowadzona czynnością materialno-techniczną zmiana nr [...] w zakresie zmiany użytków gruntowych w działkach nr nr [...] i [...] stanowiących własność wnioskodawczyni, zgodnie z wykazem zmian gruntowych załączonym do operatu technicznego nr [...] Organ zważył, że zgodnie z art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.), aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej m.in. na podstawie wniosku zainteresowanego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców. W przedmiotowej sprawie, jak wyjaśnił organ, aktualizacja ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działek nr nr [...] i [...] położonych w obrębie [...] Młyny nastąpiła w drodze czynności materialno-technicznej, gdyż działki te stanowiły wyłączną własność G. F.-J.. Organ wyjaśnił także, jakie elementy zawiera decyzja administracyjna zgodnie z art. 107 k.p.a. oraz że zgodnie z art. 127 k.p.a. odwołanie służy stronie tylko od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, zaś zmiana materialno-techniczna nie zawiera elementów nadających jej znamiona decyzji, stąd od zmiany takiej nie służy odwołanie. Strona może kwestionować zmianę wprowadzoną czynnością materialno-techniczną tylko poprzez złożenie wniosku o dokonanie kolejnej aktualizacji ewidencji gruntów i budynków polegającej na przywróceniu poprzedniego stanu. Zgodnie z art. 24 ust. 2b pkt. 2 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne starosta winien rozpatrzyć taki wniosek strony poprzez wydanie stosownej decyzji, od której służy odwołanie. J. G. Firmanty-Jędrzejowska nie złożyła stosownego wniosku o dokonanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, będącego podstawą do wszczęcia przez Starostę Kieleckiego postępowania administracyjnego w tej sprawie, lecz odwołała się od dokonanej czynności materialno-technicznej traktując tę czynność jak decyzję administracyjną, co w świetle przytoczonych przepisów oraz orzecznictwa sądowo-administracyjnego jest niedopuszczalne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. G. Firmanty-Jędrzejowska wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i usunięcie z ewidencji gruntów zmiany materialno-technicznej nr [...] oraz wyeliminowanie z obrotu prawnego wykazu zmian gruntowych załączonych do operatu technicznego nr [...] Zarzuciła, że mapa do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków wpisana do zasobów geodezyjnych - identyfikator ewidencyjny [...] - została opracowana z naruszeniem art. 24 ust. 2b pkt. lit. h ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne wobec nieuwzględnienia zawartych w nim podstaw. Jak wyjaśniła strona, analiza powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że w drodze czynności materialno-technicznych dokonuje się zmiany w ewidencji gruntów wyłącznie na podstawie okoliczności w nim wskazanych i są to okoliczności niesporne. Wniosek zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego może być podstawą aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, o ile wskazana zostanie w nim dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ponadto wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy. Powyższe warunki w niniejszej sprawie nie zostały spełnione. Strona wskazała, że o Biurze Usług Geodezyjnych inż. J. C. i złożonej przez nią pracy geodezyjnej znak: [...] do ewidencji P.O.D.G. i K. w K. dowiedziała się z uzasadnienia postanowienia. Nie zlecała temu podmiotowi jakiejkolwiek pracy geodezyjnej i nie został jej przedstawiony zakres takiej pracy. Umawiała się z innym geodetą na sporządzenie mapy sytuacyjno-wysokościowej. Ponadto wprowadzona zmiana (zmiany) nie dotyczy nieruchomości znajdujących się w jej wyłącznym władaniu. Skarżąca przedstawiła również zarzuty odnośnie mapy sporządzonej przez geodetę A. B., ponieważ działka [...] zaznaczona została na mapie tej geodety za ogrodzeniem na działce [...] i [...] i tak usytuowana nigdy nie była we władaniu skarżącej. Takie naniesienie na mapę do aktualizacji działki [...] przez geodetę podważa dokumentację przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego, którą jej udostępniła, a tym samym wprowadzona aktualizacja nie obejmuje, jak stanowi przepis, informacji gromadzonych w ewidencji gruntów i budynków. Działka [...] została wydzielona przez geodetę J. K. z działki [...] jako droga dojazdowa i graniczy od północy z ogrodzeniem oddzielającym działki nr [...] i [...], a od południa z działkami nr [...] i [...], a konkretnie z fundamentami domu długości około 10 m istniejącymi na tej działce w dacie podziału działki nr [...]. Na mapie geodety A. B. działka nr [...] pokazana jest jako grunt rolny VI klasy, a w dokumentacji geodezyjnej jako droga. Dokonując aktualizacji geodeta A. B. wydzieloną drogę "włączyła" do powierzchni działki nr [...] uznając, że graniczy ona z ogrodzeniem a nie z działką nr [...]. Skutkowało to zwiększeniem powierzchni do opodatkowania, o czym geodeta skarżącej nie poinformował, jak również zmianą położenia działki nr [...], która zgodnie z tą mapą usytuowana jest na gruncie sąsiada. Bez jakichkolwiek podstaw jednostronnie doprowadziła do zmiany granicy, powierzchni i położenia działek. Z powołanego w skardze przepisu nie wynika, aby skutki aktualizacji mogły dotyczyć gruntów nie będących we władaniu skarżącej, a na dodatek ich właściciel nie był zawiadomiony o postępowaniu. Na podstawie tylko dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobów geodezyjnych nie było podstaw prawnych, aby dokonać aktualizacji ewidencji zgodnie z mapą opracowaną przez A. B.. Wobec braku podstaw, o których mowa w powołanym w skardze przepisie, należało wydać decyzję, a stroną powinien być również właściciel działek o numerach [...] i [...]. Uzasadnienie wydanego postanowienia, w ocenie strony, poza obszernym powoływaniem przepisów prawa nie odnosi się merytorycznie do sprawy i nie wyjaśnia, jakie to udokumentowane zmiany pozwoliły na zmianę granic i powierzchni działki [...] i [...] i uzasadniały zmianę położenia działki [...]. Skoro organ twierdzi, że wniosek skarżącej dotyczył tylko działki [...] i [...], to nie jest zrozumiałe dla skarżącej, dlaczego aktualizacja objęła działkę nr [...]. Ponadto miało się to ograniczać do naniesienia budynku, który już wcześniej znalazł się we wskazanej przez stronę dokumentacji geodezyjnej i studni, a nie prowadzić do naniesienia ich nowych granic i powierzchni. Zdaniem strony, w przedmiotowej spawie organ naruszył zarówno art. 8 k.p.a. jak i art. 9 k.p.a,, nie wyjaśniając należycie sprawy. Z uzasadnienia nie wynika, czego dotyczył wniosek skarżącej, który - jak twierdzi organ - stanowił podstawę zastosowania trybu podstawowego pozwalającego na wprowadzenie odpowiednich aktualnych danych do operatu. Artykuł 20 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne wyraźnie stanowi, jakie informacje obejmuje ewidencja gruntów i budynków. Strona wyraziła przy tym wątpliwość, czy domagała się aktualizacji położenia części działki nr [...] i zmiany jej oznaczenia z drogi dojazdowej na grunt rolny VI klasy, zmiany granic działek nr [...] i [...]. Organ I instancji nie przedstawił bowiem merytorycznych argumentów. W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi, stwierdzając, że podtrzymuje dotychczasowe stanowisko. Na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga G. F.-J. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa w stopniu wymagającym jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Prawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie "k.p.a."). Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W świetle tej regulacji organ odwoławczy przed przystąpieniem do oceny wniosków i zarzutów zawartych w odwołaniu jest zobowiązany do dokonania tzw. wstępnej kontroli wniesionego odwołania. Kontrola ta polega na ustaleniu, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. Norma z art. 134 k.p.a. ma bowiem charakter bezwzględnie obowiązujący, z jej dyspozycji wynika, że wydanie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania, bądź postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, nie zależy od uznania organu i organ jest zobligowany do wydania postanowienia w przypadku niedopuszczalności odwołania albo uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Niedopuszczalność odwołania i uchybienie terminu wniesienia odwołania są odrębnymi instytucjami proceduralnymi. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przesłanek o charakterze przedmiotowym i podmiotowym. Do przesłanek o charakterze przedmiotowym zalicza się m.in.: zaskarżenie aktu nie będącego decyzją administracyjną w rozumieniu k.p.a. albo wniesienie odwołania od decyzji, która nie została doręczona lub ogłoszona stronie, wyłączenie możliwości wniesienia odwołania w stosunku do określonych rodzajów decyzji administracyjnych wydawanych w postępowaniu jednoinstancyjnym przez przepis ustawowy, czy też w sytuacji, gdy środek zaskarżenia został wniesiony przedwcześnie. Przesłanki niedopuszczalności odwołania o charakterze podmiotowym to niezdolność odwołującego się do czynności prawnych oraz oczywisty brak legitymacji odwoławczej (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10 maja 2018 r., IV SA/Po [...], lex nr 2496941). W niniejszej sprawie istota sporu sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy rozpoznanie wniesionego przez skarżącą odwołania było dopuszczalne. Jak stanowi art. 24 ust. 2b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.), aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2c ww. ustawy). W przedmiotowej sprawie aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie użytków gruntowych miała miejsce na wniosek skarżącej i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej nr –III.6640.5407.2017, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 6 lutego 2018 r. pod identyfikatorem nr [...] Wnioskowana zmiana obejmowała informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawczyni. Z załączonego do akt administracyjnych sprawy zawiadomienia o zmianie z dnia 27 kwietnia 2018 r. wynika, że na wniosek nr [...] ujawniono użytek "B" na działkach nr [...] i [...] zgodnie z wykazami zmian z operatu znak: [...] z dnia 6 lutego 2018 r. Z dokumentu tego wynika, że wyłącznym właścicielem działek nr [...], [...] i [...] jest skarżąca. Na skutek wprowadzonych zmian odnośnie działki nr [...] o powierzchni 0,0900 ha wprowadzono zmianę w zakresie użytku gruntowego w ten sposób, że tereny mieszkaniowe "B" stanowią powierzchnię 0,0175 ha i grunty orne "RVI" stanowią powierzchnię 0,0725 ha (przed zmianą działka w całości stanowiła użytek oznaczony jako "Br-RVI" – grunty rolne zabudowane). Odnośnie działki nr [...] – przed zmianą stanowiącej w całości użytek oznaczony jako "Br-RVI" o pow. 0,0800 ha – wprowadzono zmianę polegającą na oznaczeniu użytku gruntowego jako tereny mieszkaniowe "B" o powierzchni 0,0357 i grunty orne "RVI" o powierzchni 0,0443 ha. W zakresie działki nr [...] nie wprowadzono żadnej zmiany. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się również wniosek podpisany przez skarżącą, na podstawie którego dokonano wyżej opisanych zmian. Wniosek został złożony osobiście w siedzibie organu I instancji w dniu 2 lutego 2018 r. Złożyła go G. F.-J., zam. K., ul. [...]. Treść wniosku jest następująca: "Jako właściciel działek nr [...] i [...] położonych w msc. [...] Młyny, gm. M. wnoszę o wprowadzenie do ewidencji gruntów powierzchni użytków w/w działki wynikających z opracowania dokumentacji sporządzonej przez Biuro Usług Geodezyjnych inż. J. C. - oznaczenie kancelaryjne pracy geodezyjnej: [...] i złożonej do ewidencji P.O.D.G i K w K.." Zatem skarżąca wniosła o aktualizację informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków poprzez wprowadzenie w ewidencji gruntów i budynków zmiany w zakresie użytków gruntowych działek nr [...] i [...] położonych w miejscowości [...] Młyny w oparciu o konkretnie oznaczoną we wniosku dokumentację geodezyjną stanowiącą operat techniczny - przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierającą wykaz zmian gruntowych. W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że wniosek skarżącej został uwzględniony w całości i organ w drodze czynności materialno-technicznej dokonał zmian w ewidencji gruntów i budynków na podstawie art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Taka czynność nie jest decyzją administracyjną, od której przysługuje odwołanie (zob. B. Adamiak, J, Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 15.wydanie. C.H.Beck, W. 2017, str. 706, czy np. wyrok WSA w Ł. z dnia 21 lutego 2019 r., II SA/Łd [...], lex nr 2632127, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lipca 2018 r., IV SA/Po [...], lex nr 2519965) Dlatego zasadnie organ stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżącej. Decyzja wydawana jest w sytuacji odmowy wprowadzenia aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków – art. 24 ust. 2c ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Stąd rację ma organ, że obowiązek wydania decyzji administracyjnej istniałby w sytuacji odmowy ponownej aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków np. poprzez przywrócenie stanu poprzedniego, ale w razie wniesienia przez stronę stosownego wniosku w tym zakresie, co się w tej sprawie nie stało. W odwołaniu, a potem w skardze, skarżąca kwestionuje dokonaną czynność materialno-techniczną nr [...] z dnia 27 kwietnia 2018 r. Zarzuty skargi związane z prawidłowością dokonanej przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. oceny przedłożonej dokumentacji geodezyjnej nie mogły być uwzględnione, ponieważ taka ocena wykracza poza granice tej sprawy. [...] twierdzenia skarżącej, że nie zlecała żadnych prac dla Biura Usług Geodezyjnych inż. J. C. są niezrozumiałe, skoro właśnie na dokumentację tego Biura powołuje się we wniosku. Również z treści wniosku wyraźnie wynika, że dotyczy on zmiany w ewidencji gruntów i budynków w zakresie użytków gruntowych ww. działek nr [...] i [...], dlatego trudno odnieść się do takich argumentów skargi, w których strona kwestionuje dokonaną właśnie w tym zakresie aktualizację. Zupełnie też nie jest wiadomym, dlaczego strona w skardze twierdzi, że doszło do aktualizacji danych dotyczących położenia części działki [...] i zmiany jej oznaczenia z drogi dojazdowej na grunt rolny VI klasy oraz zmiany granic działek nr [...] i [...], bo w istocie przeczy to treści zawiadomienia o dokonanych zmianach. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków wprowadzona w niniejszej sprawie, z którą nie zgadza się skarżąca, nie dotyczyła działki [...]. Dotyczyła dwóch działek nr [...] i [...], których jest także wyłącznym właścicielem. W każdym razie Sąd ocenił, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a jego uzasadnienie wyjaśnia podstawę faktyczną i prawną wydanego rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Jak wyżej podniesiono, już na etapie kontroli dopuszczalności odwołania, organ stwierdził przeszkodę do jego merytorycznego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło