II SA/Ke 750/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach sprawy ze skargi W. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zmiany w rejestrze ewidencji gruntów I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata G. B. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...], po rozpatrzeniu odwołania W.G. na decyzję Starosty z dnia [...]odmawiającej wprowadzenia zmian z rejestrze gruntów obrębu O. gmina O. polegającej na zmianie powierzchni działki nr 1352 – na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. 2010, Nr 193, poz. 1287 ze zm.) uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył w całości postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że z treści postanowienia Starosty z dnia 14 czerwca 2013r. wynika, że przedmiotem postępowania administracyjnego było pismo W.G. z dnia 8 stycznia 2008r. skierowane do Burmistrza Miasta i Gminy , przekazane Staroście postanowieniem z dnia [...]. Pismem z dnia 13 lutego 2012r. Starosta zwrócił się do W.G. o potwierdzenie, że określone w nim zdania, wyodrębnione przez organ z różnych jego pism stanowią jego żądania. W punkcie 6 pisma Starosta stwierdził, że wg organu W.G. wnosi o zmianę powierzchni działek nr 1349, 1653/1, 1352. W piśmie z dnia 16 lutego 2012r. W.G. zaakceptował w większości treść żądań w wersji określonej przez organ I instancji w piśmie z dnia 13 lutego 2012r., a niektóre z nich zmodyfikował. Odnosząc się do punktu 6 tego pisma Starosty o treści: "6. Zmianę powierzchni działek numer 1349, 1653/1, 1352" W.G. wpisał "Zmianę powierzchni działek nr 1349, 1653 (1653/1 i 1653/2) 1352, odpowiednio 3,38ha (3,3265ha+5,26ha zabrane z działki 1366 dopisane do 1693, a następnie przez A.K. o dopisane do wielkości 3,3265+0,0009m² zabrane z działki 5872 w P. co się =3,38ha), 0,52ha, 0,86ha". Odnosząc się do treści tak sformułowanego żądania przez W.G., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał, że w sprawie dotyczącej rozpatrzenia żądania W.G. w odniesieniu do działek nr 1365/1 i 1365/2 zostało wydane przez organ I instancji odrębne rozstrzygnięcie, z uwagi na to, że działki te nie są własnością wnioskodawcy. Sprawa dotycząca rozpatrzenia żądania W.G. w odniesieniu do działki nr 1349 również została wyłączona przez organ I instancji do odrębnego postępowania z uwagi na to, że działka ta stanowi wspólną własność J. i W.G. Przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] organ I instancji uczynił jedynie żądanie W.G. dotyczące zmiany powierzchni działki nr 1352. Organ odwoławczy podniósł, że decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję Starosty z dnia [...] i odmówił wprowadzenia żądanych zmian w rejestrze gruntów obrębu O. w odniesieniu do działek nr 1366/1, 1643, 1352 polegających na zmianie ich powierzchni. Tym samym sprawa zmiany w ewidencji gruntów i budynków powierzchni działki nr 1352 żądanej przez W.G. została rozstrzygnięta ostateczną decyzją Wojewódzki Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzja administracyjną. Zachodziła zatem potrzeba uchylenia decyzji Starosty z dnia [....]., która obarczona była wada skutkującą jej nieważnością oraz umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego (art. 105 § 1 k.p.a.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł W.G., pisząc w niej o "skierowanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w celu wyjaśnienia postępowania Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Mieszkaniowej..". Wskazał, że decyzja jest celowym działaniem w zmowie i utrudnianiem mu prawidłowego rozwiązania problemu, nieprawidłowości w dalszym ciągu istnieją. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Podniósł także, że pisma Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Mieszkaniowej załączone do skargi nie mają związku ze sprawą niniejszą. Na rozprawie dnia 12 grudnia 2013r. pełnomocnik skarżącego z urzędu oświadczył, że zarzut skarżącego opiera się na naruszeniu przepisów art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. Sprawa dotycząca działki nr 1352 polegająca na zmianie jej powierzchni powinna być rozpoznana, pomimo wydania decyzji z dnia 26 czerwca 2013r. Ponadto, w ocenie skarżącego wszystkie jego wnioski w przedmiocie wprowadzenia zmian w rejestrze gruntów powinny być rozpoznane wspólnie, a nie w odrębnych postępowaniach. Pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Prokurator Prokuratury Okręgowej w Kielcach, która zglosiła swój udział w sprawie na podstawie art. 8 p.p.s.a. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. 2010, Nr 193, poz. 1287 ze zm.), którą uchylono decyzję organu I instancji o odmowie wprowadzenia zmian w rejestrze gruntów obrębu O., gmina O. (polegających na zmianie powierzchni działki nr 1352) i umorzono w całości postępowanie organu I instancji. Na wstępie należy podnieść, że skarżący zgłosił do organu geodezyjnego wiele żądań, które organ I instancji rozpoznał w jednej decyzji z maja 2011r. znak G.II-F-7472-13/2004 (brak daty wydania), która została uchylona przez organ odwoławczy i przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji - decyzją z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 20 października 2011r. (sygn. akt II SA/Ke 478/11) oddalił skargę W.G. na tę decyzję W wyroku tym Sąd stwierdził, że konieczne jest ustalenie rzeczywistej treści żądań skarżącego w zakresie ewidencji gruntów i budynków oraz że wadliwe było połączenie w jednym postępowaniu spraw o różnym stanie faktycznym i prawnym. Wskazanie to, na mocy art. 153 p.p.s.a. jest wiążące, zatem nie jest uprawniony zarzut pełnomocnika skarżącego, że wszystkie wnioski skarżącego w przedmiocie wprowadzenia zmian w rejestrze gruntów powinny być rozpoznane wspólnie, a nie w odrębnych postępowaniach. Ponownie rozpoznając sprawę, Starosta przeanalizował wszystkie złożone przez skarżącego dokumenty, a następnie usystematyzował je i przesłał skarżącemu do zaakceptowania. I tak w niniejszej sprawie organ uznał, że skarżący domaga się m.in. zmiany powierzchni działek nr 1349, 1653/1, 1352. W piśmie z dnia 16 lutego 2012r. W.G. zaakceptował w większości treść żądań w wersji określonej przez organ I instancji w piśmie z dnia 13 lutego 2012r., a niektóre z nich zmodyfikował, przy czym w pkt 6 wpisał żądanie "Zmianę powierzchni działek nr 1349, 1653 (1653/1 i 1653/2) 1352, odpowiednio 3,38ha (3,3265ha+5,26ha zabrane z działki 1366 dopisane do 1693, a następnie przez A. K. dopisane do wielkości 3,3265+0,0009m² zabrane z działki 5872 w Połańcu co się =3,38ha), 0,52ha, 0,86ha". Odnosząc się do treści tak sformułowanego żądania przez W.G., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał, że żądania dotyczące wprowadzenia do ewidencji zmian co do powierzchni wskazanych dziełek zostały rozstrzygnięte w odrębnym postępowaniu: - co do działek nr 1365/1 i nr 1365/2 zostało wydane przez organ I instancji odrębne rozstrzygnięcie, z uwagi na to, że działki te nie są własnością wnioskodawcy, - sprawa dotycząca rozpatrzenia żądania w odniesieniu do działki nr 1349 również została wyłączona przez organ I instancji do odrębnego postępowania z uwagi na to, że działka ta stanowi wspólną własność J. i W. G., - natomiast zmiana w ewidencji powierzchni działki nr 1352 została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją z dnia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego który uchylił decyzję Starosty z dnia [...] i odmówił wprowadzenia żądanych zmian w rejestrze gruntów obrębu O. w odniesieniu do działek nr 1366/1, 1643, 1352 polegających na zmianie ich powierzchni. Mając na uwadze powyższy stan faktyczny Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu I instancji (o odmowie wprowadzenia zmiany w rejestrze gruntów polegających na zmianie powierzchni działki nr 1352) i umorzył postępowanie organu I instancji, które wobec uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii zmian powierzchni tej działki stało się bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 k.p.a.). Nie można zatem podzielić zarzutu skargi, że sprawa dotycząca działki nr 1352, polegająca na zmianie jej powierzchni powinna być rozpoznana, pomimo wydania decyzji z dnia 26 czerwca 2013r. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku oparto na treści art. 250 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust.1 pkt 1c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U.2013.461).