II SA/Ke 750/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu W. S. i P. S. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r. [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia: 1. odrzucić sprzeciw P. S.; 2. odrzucić sprzeciw W. S.. W. S. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] sierpnia 2021 r., którą to decyzją organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta K. z [...] czerwca 2021 r. nakazującą [...]" S.A. w K., jako posiadaczowi odpadów zgromadzonych na działce nr ewid. [...] obręb 0005, usytuowanej w K., doprowadzenie działki do stanu sprzed nawiezienia i usunięcia z powyższego terenu zgromadzonych odpadów i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ. W uzasadnieniu sprzeciwu jego autor wskazał, że nie jest możliwe dokładne ustalenie masy odpadów i ustalenie powierzchni ich zalegania. Dodał, że twórca odpadów przekopał i przemieszał z glebą na działce nr ewid. [...] wytworzone odpady, co zostało udokumentowane na monitoringu. Obecnie odpady zalegają na nieregularnej powierzchni. Grubość warstwy odpadów jest zróżnicowana i możliwa do dokładnego ustalenia dopiero po całkowitym przekopaniu terenu zalegania. W odpowiedzi na sprzeciw Kolegium wniosło o jego odrzucenie lub oddalenie. Zarządzeniem z 23 września 2021 r. W. S. został wezwany do wyjaśnienia, czy sprzeciw wniósł w imieniu własnym czy jako pełnomocnik P. S.. W piśmie z 13 października 2021 r. W. S. wskazał, że sprzeciw wnosił w imieniu własnym i jako pełnomocnik P. S.. Zarządzeniem z 15 października 2021 r. W. S., jako pełnomocnik P. S., został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych sprzeciwu poprzez: złożenie dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego go do reprezentowania P. S. przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie adresu i nr PESEL P. S., pod rygorem odrzucenia sprzeciwu P. S.. Powyższe wezwanie doręczono osobiście W. S. 26 października 2021 r. W dniu 18 stycznia 2022 r. wpłynęło do Sądu pełnomocnictwo udzielone w tej sprawie W. S. przez syna P. S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej "p.p.s.a." od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". W myśl art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku: 1) gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W zakreślonym terminie, który upłynął 2 listopada 2021 r., W. S., działając jako pełnomocnik swojego syna w tej sprawie, nie podał ani adresu, ani też nr PESEL P. S., natomiast pełnomocnictwo zostało złożone do akt sprawy dopiero 24 grudnia 2022 r. (data nadania poczty), zatem również po terminie. Z kierowanych do Sądu pism wynika, że W. S. zna adres swojego syna, ponieważ kontaktuje się z nim listownie. W. S. występował wielokrotnie przed tut. Sądem w innych sprawach i wiadome jest mu także, że złożenie skargi wymaga wskazania numeru PESEL skarżącego. Skoro zatem w imieniu syna zainicjował on postępowanie sądowoadministracyjne, to powinien również ustalić numer PESEL syna P. S. i wskazać taki numer [...] sprzeciwie, bądź na żądanie Sądu we właściwym terminie. Data nadania poczty w [...] zawierającej pełnomocnictwo, w ocenie Sądu, to 24 grudnia 2021 r. Dokument ten nie został wysłany do Sądu przez P. S. w terminie, czyli do 2 listopada 2021 r. Powyższe braki formalne sprzeciwu P. S., nieuzupełnione w wyznaczonym przez Sąd terminie, skutkują więc koniecznością odrzucenia tego sprzeciwu, o czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 tej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w punkcie I sentencji postanowienia. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, natomiast w myśl § 2 przywołanego artykułu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Wymóg naruszenia interesu prawnego ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracyjnego (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 stycznia 2007 r., I OSK 389/06 - dostępny w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka konstrukcja interesu prawnego przesądza o tym, że uprawnionym do wniesienia skargi jest tylko ten podmiot, którego sytuacja prawna uległa bezpośredniej zmianie na skutek władczych działań organów administracji publicznej, przy czym naruszenie powyższe musi mieć charakter zindywidualizowany i skonkretyzowany. Jedynie bezpośrednie naruszenie konkretnej normy prawnej może skutkować udzieleniem ochrony prawnej przez sąd administracyjny. Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, tj. sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, które dają podstawę skierowania żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. W. S. wniósł sprzeciw od decyzji uchylającej decyzję organu I instancji w przedmiocie nakazania [...] S.A., w K., jako posiadaczowi odpadów zgromadzonych na działce nr ewid. [...] usytuowanej w K., do ich usunięcia. W decyzji tej Samorządowe Kolegium Odwoławcze wprost wskazało, że W. S. działał jako pełnomocnik uczestnika tego postępowania P. S., natomiast nie był stroną tego postępowania. Jak wskazał W. S. we wniosku inicjującym postępowanie z dnia 26 sierpnia 2019 r., P. S. jest posiadaczem samoistnym działki [...] położonej w K. przy ul. [...]. Natomiast W. S. był jego pełnomocnikiem. Z kolei w piśmie z dnia 24 września 2019 r. Prezes Spółki "[...]" (k. 8 akt adm.) wyjaśnił, że właścicielem działki nr [...] i budynku na niej się znajdującego przy ul. [...], jak również działki sąsiedniej nr [...] jest ta Spółka. W. S. nie był zatem stroną postępowania i wobec podniesionych wyżej okoliczności nie legitymuje się on własnym, aktualnym, konkretnym interesem prawnym, który uprawniałby go do złożenia we własnym imieniu sprzeciwu od ww. decyzji Kolegium z 10 sierpnia 2021 r. Z tych powodów sprzeciw W. S. wobec braku interesu prawnego do jego złożenia - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. - jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu. Ubocznie wskazać trzeba, że ze względu na fakt zamieszkiwania w budynku przy ul. [...] w K. - na działce nr [...] - wnioskodawca jest niewątpliwie zainteresowany rozstrzygnięciem niniejszej sprawy. Jednakże okoliczność ta nie jest wystarczająca do uznania, że posiada on interes prawny w niniejszej sprawie. Co najwyżej posiada on interes faktyczny, który jednak nie uprawnia go do wywiedzenia sprzeciwu od decyzji kasacyjnej w niniejszej sprawie (zob. wyrok WSA w Kielcach z 21 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 93/19, lex nr 2656118). Z tych powodów orzeczono jak w punkcie II sentencji postanowienia.