II SA/Ke 759/15

PostanowienieWSA w Kielcach2015-09-09

Skład orzekający: Małgorzata Długońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni może zostać zwolniona od kosztów sądowych i ustanowiony jej radca prawny z urzędu w postępowaniu dotyczącym zasiłku celowego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wnioskodawczyni ze względu na trudną sytuację materialną i zdrowotną nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego, dlatego wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu został uwzględniony. Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a. w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym dotyczących zasiłku celowego, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Stan faktyczny
M. J. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w postępowaniu dotyczącym skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie zasiłku celowego. Wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną, niepełnosprawną, wymagającą stałego leczenia i specjalnej diety, utrzymującą się z zasiłków pomocy społecznej, bez majątku, mieszkającą z córką uczącą się w liceum.
Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowił radcę prawnego dla M. J., którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 9 września 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: I. umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych II. ustanowić dla M. J. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach. M. J. złożyła formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego na. Ze złożonego wniosku i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z osiemnastoletnią córką, uczącą się w liceum, zajmują mieszkanie komunalne. Skarżąca jest osobą bezrobotną, niepełnosprawną, wymagającą leczenia i specjalnej diety. Wnioskodawczyni wymaga stałego leczenia ze względu na przewlekłe schorzenia gastryczne i kręgosłupa, ponadto leczy się psychiatrycznie. Skarżąca utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej, otrzymuje dopłaty do czynszu oraz energii w mieszkaniu. Córka dostaje w wyniku egzekucji komorniczej alimenty w wysokości 260 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że z córką łącznie osiągają miesięczny dochód w wysokości około 600 zł. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a" przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawczyni, w tym: bezrobocie, niepełnosprawność, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie i specjalną dietę, korzystanie z pomocy społecznej, brak własnego majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie przyznania radcy prawnego z urzędu. Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy podkreślić, że jest on bezprzedmiotowy i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących zasiłku celowego. Zatem skarga M. J. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło