II SA/Ke 766/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 766/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie : Przewodniczący : Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie : Sędzia WSA Renata Detka,, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant : Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2006r. sprawy ze skargi R. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie : zasiłku okresowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. II SA/Ke 766/05 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania R. N. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...], przyznającej mu pomoc społeczną w formie zasiłku okresowego w wysokości 138,30 zł miesięcznie w okresie od 1 lutego 2005 r. do 30 kwietnia 2005 r., na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż R. N. wystąpił w dniu 24 lutego 2005r. o przyznanie pomocy w postaci zasiłku okresowego podnosząc, że znajduje się w krytycznej sytuacji finansowej i nie posiada środków do życia. Decyzją z dnia [...] przyznano mu pomoc w formie zasiłku okresowego ustalając, że ze względu na brak jakichkolwiek dochodów oraz z uwagi na stan zdrowia R. N. spełnia kryterium uprawniające do przyznania mu świadczenia. Organ I instancji wskazał w uzasadnieniu swojej decyzji jako podstawę prawną art. 38 i art. 147 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej ( Dz. U. Nr. 64, poz. 593). W odwołaniu od tej decyzji R. N. wnosił o jej zmianę i przyznanie zasiłku okresowego w kwocie wyższej miesięcznie oraz podniósł, że w styczniu 2005 roku nie przyznano mu zasiłku okresowego z powodu nie uchwalenia przez gminę budżetu na 2005 rok. Odnosząc się do tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że dla osoby samotnie gospodarującej, zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 1 i ust 2 pkt 1 oraz ust 3 ustawy o pomocy społecznej, zasiłek nie może być wyższy niż 418 zł., natomiast w myśl art. 147 ust 2 pkt 1 cytowanej ustawy w 2005 r. świadczenie to nie może być niższe niż 30 % kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, co odpowiada kwocie 138.30 zł. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że organ pierwszej instancji nie posiadał środków finansowych, aby przyznać zasiłek w wyższej wysokości. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę decyzję wniósł R. N. zarzucając podobnie jak w odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że nie otrzymał zasiłku okresowego za miesiąc styczeń 2005 r., jak również kwestionował jego wysokość. Na rozprawie w dniu 24 maja 2006 roku skarżący ograniczył swoją skargę do zarzutu, że nie otrzymał zasiłku w miesiącu styczniu, nie kwestionując już wysokości świadczenia. W odpowiedzi na tę skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu swojej decyzji, nie odnosząc się bezpośrednio do stawianego zarzutu odnośnie nie przyznania zasiłku w miesiącu styczniu 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości. Z brzmienia przepisów art. 38 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej / Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm./ wynika, że o ile samo przyznanie zasiłku okresowego nie zależy od uznania organu, o tyle kwestie jego wysokości - przy określonej przez ustawodawcę dolnej i górnej granicy - oraz okresu, na jaki zostaje przyznany, pozostawione zostały tzw. uznaniu administracyjnemu. Tego typu decyzje, jak każde inne, pozostają pod kontrolą sądu administracyjnego. Sąd badając legalność decyzji opartej na uznaniu administracyjnym bada, czy organ przy jej wydawaniu nie przekroczył granic uznania i czy uzasadnił swoje rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojej decyzji wskazało, dlaczego za słuszne i prawidłowe uznało przyznanie R. N. zasiłku w takiej wysokości. Zresztą skarżący jak wyjaśnił na rozprawie nie kwestionował wysokości przyznanego świadczenia, a tylko jego okres. Natomiast decyzja ta nie zawiera żadnego uzasadnienia dlaczego zasiłek okresowy został skarżącemu przyznany od miesiąca lutego, a nie od stycznia 2005 roku. Co prawda art. 38 § 5 ustawy o pomocy społecznej kwestię okresu pozostawiło w całości do uznania organu, ale tym bardziej organ ten powinien był swoją decyzję w tej części uzasadnić zwłaszcza, iż w odwołaniu R. N. kwestionował ten okres i wnosił o przyznanie mu zasiłku od stycznia 2005 roku. Tym bardziej, że w aktach administracyjnych na karcie 5 znajduje się pismo-wniosek skarżącego z dnia 7 stycznia 2005 roku o przedłużenie okresu wypłacania zasiłku, który był pobierany przez niego od października 2004 roku. Zgodnie z art. 106 ust 3 cytowanej ustawy świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. W przedmiotowej sprawie wniosek ten został złożony 7 stycznia 2005 roku a cała dokumentacja o sytuacji finansowo rodzinnej skarżącego była w posiadaniu organu. Brak właściwego uzasadnienia decyzji w tej części. oraz nie umożliwienie mu zaznajomienia się z argumentami, które legły u jej podstaw, powodują niepotrzebnie u skarżącego poczucie dyskryminacji i brak zaufania do organów administracji publicznej. Mając na uwadze to, iż stwierdzone naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji podlegały uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. /. Stosownie do przepisu art. 152 tej samej ustawy Sąd orzekł, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Rozpoznając ponownie sprawę organ wyda rozstrzygnięcie mając na uwadze wskazaną oceną prawną.