II SA/Ke 766/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 września 2014 r. znak: [...] w przedmiocie kosztów postępowania administracyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 września 2014 r. znak: w przedmiocie kosztów postępowania administracyjnego J. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 9 września 2014 r. organ uchylił postanowienie organu I instancji w części dotyczącej terminu wpłaty kwoty 4.920 zł, a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Wniosek o wstrzymanie wykonania nie został jednak przez skarżącego uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a. instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (art. 61 § 1). Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie użyte w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. pojęcia nieostre tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. II FZ 39/09). Brak uzasadnienia wniosku stanowi naruszenie nałożonego na wnioskodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. obowiązku wykazania okoliczności lub konkretnych zdarzeń przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2011 r., sygn. II GSK 1826/11). W przypadku wniosku o wstrzymanie nie wystarczy powołanie się na możliwość spowodowania szkody przez wykonanie aktu lub czynności, lecz konieczne jest wykazanie przez stronę w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ewentualnie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W niniejszej sprawie skarżący nie podał żadnych okoliczności na uzasadnienie tezy, że zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., ograniczając się do wskazania, że wykonanie postanowienia spowoduje powstanie nieodwracalnych skutków. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.