II SA/Ke 767/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 lutego 2009r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oddala skargę. Dnia 27 kwietnia 2005r. M. K. złożyła do Urzędu Gminy wniosek o dokonanie rozgraniczenia nieruchomości i wytyczenia granicy oraz wstawienia słupa granicznego miedzy jej działką rolną a gminną drogą. Po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy (będącego stroną tego postępowania) o wyznaczenie innego organu do rozpatrzenia wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...], na podstawie art. 24 § 1 pkt 1 i art. 26 § 2 kpa wyłączyło Wójta Gminy od załatwienia sprawy i wyznaczyło do jej załatwienia Wójta Gminy. Dnia 3 października 2005r. Wójt Gminy wszczął na wniosek M. K. "postępowanie rozgraniczeniowe odnośnie przebiegu linii granicznej pomiędzy nieruchomością położoną we wsi M. gmina B., oznaczoną w ewidencji gruntów działką Nr 311 stanowiącą własność wnioskodawczyni, a nieruchomością stanowiącą drogę gminną, oznaczoną działką Nr 557/2, będącą w posiadaniu Gminy". Rozpoznając ponownie sprawę po uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji Wójta Gminy z dnia [...] o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne o kartograficzne i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia - organ I instancji postanowieniem [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa w związku z § 3 pkt 1 i § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości zawiesił postępowanie. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji stwierdził, że uchylając decyzją organ odwoławczy zwrócił uwagę na stan prawny rozgraniczanych nieruchomości stwierdzając, że stan prawny działki Nr 557/2 nie jest uregulowany, gdyż działka ta znajduje się we władaniu Skarbu Państwa, a jest użytkowana przez Gminę. Zachodziła konieczność ustalenia właściciela przedmiotowej działki, co uzasadniało zawieszenie postępowania w sprawie rozgraniczenia. Postanowienie to stało się ostateczne, gdyż żadna ze stron nie wniosła zażalenia. Wojewoda dnia 13 kwietnia 2007r. wszczął na wniosek Wójta Gminy postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nabycia przez Gminę prawa własności nieruchomości położonej w M., gm. B., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka Nr 557/2 o powierzchni 0,3700 ha. Decyzją z dnia [...] Wojewoda stwierdził, że nieruchomość położona w M., gm. B., oznaczona w ewidencji gruntów jako działka Nr 557/2 o powierzchni 0,3700 ha, zajęta pod drogę publiczną Nr 4204020 (nowy Nr 000020 T) p/n "dr krajowa Nr [...] – K. O. – Ż. – M. – R.", znajdująca się w dniu 31 grudnia 1998r. we władaniu Gminy, stała się z dniem 1 stycznia 1999r. z mocy prawa własnością tej Gminy, na podstawie art. 73 ust. 1 i 3 w związku z art. 103 ustawy z dnia 13 października 1998r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872 ze zm.). Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 5 września 2007r. Z uwagi na powyższe Wójt Gminy postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 97 § 2 kpa podjął postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, oznaczonych Nr 311, stanowiącej własność M. K. i Nr 557/2, której stan prawny został uregulowany decyzją Wojewody. Zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania rozgraniczeniowego złożyła M. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu zażalenia postanowieniem z dnia [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Wójta Gminy z dnia [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy powołał się na treść art. 97 § 2 kpa, stanowiącego, że organ administracji publicznej podejmie postępowanie, gdy ustanie przyczyna zawieszenia postępowania. Skoro zatem zawieszenie postępowania nastąpiło w związku z koniecznością uregulowania stanu prawnego nieruchomości oznaczonej Nr 557/2 na podstawie art. 73 ust. 1 i 3 w związku z art. 103 ustawy z dnia 13 października 1998r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, to wydanie decyzji Wojewody z dnia [...] powoduje, że odpadła przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania. Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ odwoławczy wskazał, że nie jest uprawniony do oceny trafności zastosowania przez Wojewodę art. 73 ust. 1 powołanej ustawy. Ponadto na obecnym etapie postępowania nie jest także uprawniony do uwzględnienia wniosku skarżącej o umorzenie postępowania rozgraniczeniowego. Taki wniosek powinien rozpatrzeć organ I instancji po podjęciu postępowania w sprawie. W czasie zawieszonego postępowania organ administracji publicznej może podejmować wyłącznie czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego (art. 102 kpa). Niedopuszczalne jest wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty przy braku podjęcia postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniosła M. K. Zarzuty skargi sprowadzają się do prowadzenia przez organ postępowania "niezgodnie z celem wniosku" oraz kwestionowania prawidłowości decyzji Wojewody z dnia [...], o której stwierdzenie nieważności wniosła. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Nie podlega ocenie Sądu i kontroli to, czy także w kryteriach słuszności, celowości, bądź zasad współżycia społecznego rozstrzygnięcie organu jest trafne. Przedmiotem kontroli sądu w sprawie niniejszej jest wydane dnia 6 sierpnia 2008r., na podstawie art. 97 § 2 kpa postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania rozgraniczeniowego, dotyczącego wytyczenia linii granicznej pomiędzy nieruchomościami położonymi we wsi M., gmina B., oznaczonymi w ewidencji gruntów Nr 311 i Nr 557/2. Postępowanie zostało wszczęte na wniosek M. K., która jest właścicielką działki Nr 311. W dacie wszczęcia postępowania stan prawny nieruchomości nr 557/2 nie był uregulowany, wobec czego organ I instancji postanowieniem z dnia [...] zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Podnieść w tym miejscu należy, że istotą rozgraniczenia nieruchomości jest ustalenie na gruncie zasięgu prawa własności, zaś podstawę ustalania przebiegu granic nieruchomości stanowią dokumenty stwierdzające stan prawny nieruchomości (§ 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości), określające położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości (§ 3 pkt 2). W dniu 16 czerwca 2008r. prowadzący postępowanie Wójt Gminy został powiadomiony przez stronę - Wójta Gminy o ustaniu przyczyny zawieszenia postępowania, gdyż ostateczną decyzją z dnia [...] Wojewoda stwierdził, że działka Nr 557/2 jest własnością Gminy. Złożona do akt decyzja zawiera adnotację Wojewody, że decyzja ta stała się ostateczna w dniu 5 września 2007r. Należy podnieść, że ani organy administracji orzekające w sprawie rozgraniczenia, ani też Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia nie są uprawnione do badania zgodności z prawem decyzji Wojewody z dnia [...]. Ustanie przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania rodzi obowiązek organu administracji publicznej do jego podjęcia. Skoro zatem w sprawie niniejszej znana już jest okoliczność warunkująca rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie będącej przedmiotem postępowania, to organ był zobligowany do podjęcia postępowania na podstawie art. 97 § 2 kpa. Dopiero po podjęciu postępowania organ będzie mógł rozpoznać wniosek strony o umorzenie postępowania. Jak trafnie podniósł organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia w czasie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej może podejmować jedynie czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego (art. 102 kpa). Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w zakresie pozostawania go w zgodności z przepisami prawa stwierdzić należy, że zostało ono wydane zgodnie z prawem Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.