II SA/Ke 767/08

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 12 lutego 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: I. ustanowić dla M. K. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych, II. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Wyrokiem z dnia 5 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. W dniu 9 lutego 2009 r. skarżąca złożyła urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w wyżej wymienionej sprawie. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 500 zł netto miesięcznie, którą prawie w całości wydaje na leki. Skarżąca wykazała własność domu z oborą wielkości 70 m kw (mieszkanie 30 m kw) i nieruchomości rolnej o powierzchni 4,23 ha. Wnioskodawczyni podała, ze wynajmuje robotnika z maszynami rolniczymi i z tego względu ma jedynie niewielki dochód z gospodarstwa rolnego. Zgodnie z art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Osoba ubiegająca się o prawo pomocy winna w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, w tym, niski dochód, posiadanie jedynie nieruchomości i wydatki na zakup lekarstw, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Należy jednak podkreślić, że przyznanie prawa pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu już uiszczonego przez wnioskodawczynię wpisu sądowego od skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.