II SA/Ke 767/11

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 5 grudnia 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: ustanowić dla M. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. W dniu 1.XII.2011 r. M. P. złożyła urzędowy formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Oboje utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości 751 i 973 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku, razem z mężem zajmują jedno pomieszczenie przy budynku gospodarczym. Mąż wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji, od 2008 r. choruje na cukrzycę, miażdżycę, przeszedł amputację części nóg. Skarżąca ma krwiaka, leczy się na osteoporozę i zaćmę. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie adwokata lub racy prawnego z urzędu przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową, wnioskodawczyni, przede wszystkim: niski dochód przypadający na dwie chorujące osoby w rodzinie, w tym jedną niezdolną do samodzielnej egzystencji oraz brak majątku uznano, że nie jest ona w stanie ponieść, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika prawnego z wyboru. Zatem jej wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.