II SA/Ke 77/10

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia, 23 lutego 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków A. J. i G. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. J. i G. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o nakazie rozbiórki budynku mieszkalnego postanawia: I. zwolnić skarżących od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla A. J. i G. J. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Dnia 18 lutego 2009 r. A. i G. małż. J. złożyli dwa formularze wniosku PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o nakazie rozbiórki budynku mieszkalnego. Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z trzema córkami w wieku: 20, 19 i 12 lat. Skarżący otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1197 zł netto miesięcznie. Skarżąca pobiera do 3 marca 2010 r. zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 603 zł. Ze względu na zły stan zdrowia ma problemy ze znalezieniem pracy. Najstarsza córka studiuje w Krakowie i pobiera stypendium socjalne w wysokości 300 zł miesięcznie. Wnioskodawcy otrzymują na młodsze córki uczące się w szkołach zasiłki z pomocy społecznej w łącznej wysokości 180 zł. W sumie dochód pięcioosobowej rodziny wynosi obecnie 2280 zł. Skarżący są współwłaścicielami domu wielkości 100 m kw objętego nakazem rozbiórki, zabudowań gospodarczych i gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,04 ha. Wnioskodawcy spłacają kredyty bankowe w łącznej wysokości 20260 zł. Miesięcznie wydają 300 zł na leczenie skarżącej i najmłodszej córki. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawców, w tym: niski dochód przypadający na pięć osób, posiadanie jedynie nieruchomości, wysokie zadłużenie, wydatki na leczenie skarżącej i córki, uznano, że nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem ich wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.