II SA/Ke 77/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 grudnia 2013r. z powodu wniesienia jej z 1-dniowym uchybieniem terminu. W dniu 21 marca 2014 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku wskazała, że w terminie do jej wniesienia była chora. Stan chorobowy trwał 6 dni od 3 do 8 stycznia 2014 r., a w związku z tym, miała ona o tyle mniej czasu na sporządzenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.),dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z kolei zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Z powyższych przepisów wynika więc, że przywrócenie terminu może nastąpić m.in. wówczas, gdy wniosek o jego przywrócenie został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. W złożonym wniosku o przywrócenie terminu skarżąca za przyczynę jego uchybienia podała chorobę, która trwała sześć dni od 3 do 8 stycznia 2014 r. Z kolei przesyłka zwierająca skargę została nadana w dniu 9 stycznia 2014 r. Nie ma zatem wątpliwości, że przyczyna uniemożliwiająca zachowanie terminu do wniesienia skargi ustała w dniu 9 stycznia 2014 r., był to bowiem pierwszy dzień kiedy po ustaniu choroby skarżąca mogła nadać wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym więc dniu rozpoczął bieg termin siedmiu dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, którego ostatni dzień przypadł na czwartek 16 stycznia 2014 r. Tymczasem D. W. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożyła w dniu 21 marca 2014 r. (data stempla na kopercie), a więc ponad dwa miesiące po jego upływie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym należało orzec jak w sentencji.