II SA/Ke 770/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. I. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. I. na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak: [...] przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. M. I. złożył formularz PPF wnosząc o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od jego skargi na postanowienie Wojewody w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący z działalności gospodarczej i zasiłku rehabilitacyjnego osiąga miesięczny dochód w wysokości 2000 zł netto. Jego żona z działalności gospodarczej i zasiłku rehabilitacyjnego osiąga miesięczny dochód w wysokości 3000 zł netto. Wnioskodawca wykazał własność domu o powierzchni użytkowej 120 m2, działki rolnej o powierzchni 0,58 ha, samochodu osobowego i samochodu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą o wartości ponad 5000 zł każdy. Skarżący podał, że koszty utrzymania domu i rodziny, w tym opłaty za gaz, prąd, wodę, wywóz nieczystości oraz wydatki na zakup leków, leczenie i rehabilitację wynoszą w sumie 3500 złotych miesięcznie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Stosownie do art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Wnioskodawca wraz z żoną osiągają dochody z działalności gospodarczej, zasiłku rehabilitacyjnego i zatrudnienia, są właścicielami zabudowanej nieruchomości i samochodów. Po odjęciu zadeklarowanych stałych wydatków do dyspozycji skarżącego i jego zony pozostaje kwota około 1500 zł miesięcznie. W tej sytuacji stać go na uiszczenie wpisu sądowego od skargi i innych kosztów sądowych nieprzekraczających jednorazowo kwoty 100 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.