II SA/Ke 774/12

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 6 lutego 2013 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: zwolnić J. D. od kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 30.XI.2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Skarżący złożył w dniu 10.I.2013 r. formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca utrzymuje się wyłącznie z gospodarstwa rolnego wielkości 11,41 ha, które przynosi miesięczny dochód w wysokości 1400 zł. Skarżący nie wykazał innego majątku poza gruntami rolnymi, domem wielkości 90 m², budynkami gospodarczymi i sprzętem rolniczym. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim, utrzymywanie się wyłącznie z niewielkiego gospodarstwa rolnego, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i dotyczy wyłącznie kosztów sądowych, które są wymagane od skarżącego na obecnym etapie postępowania przed sądami administracyjnymi i ewentualnie w przyszłości. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.