II SA/Ke 782/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.),, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012r. na rozprawie sprawy ze skargi A.L. na postanowienie Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odstąpienia od wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy administracyjnej p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę; II. przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego M.W. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Wojewoda, na podstawie art. 123 § 1 i 2 w zw. z art. 37 § 1 i 2 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez A.L. na niezałatwienie w terminie przez Burmistrza Miasta i Gminy B. sprawy dotyczącej zameldowania na pobyt stały w miejscowości Z. nr 28, uznał zażalenie za uzasadnione, odstępując od wyznaczenia dodatkowego terminu z uwagi na zakończenie przedmiotowej sprawy decyzją własną z dnia [...], znak: [...]. Ostatnim z powołanych rozstrzygnięć Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania A.L., utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] znak: [...] uchylającą decyzję własną ostateczną z dnia [...] znak: [...] i orzekającą o uchyleniu czynności materialno – technicznej zameldowania A.L. na pobyt stały w lokalu położonym w miejscowości Zwierzyniec 28. Organ II instancji przyznał jednocześnie, że z uwagi na 9 – krotne przedłużanie zakończenia postępowania – bez uzasadnionej przyczyny – postępowanie organu I instancji było prowadzone opieszale i nieprofesjonalnie. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Wojewoda, po rozpoznaniu wniosku A.L. z dnia 31 sierpnia 2011r., odmówił uzupełnienia postanowienia własnego z dnia [...] A.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Wojewody znak: [...], wskazując w uzasadnieniu że "ponieważ postanowieniem z dnia 15 września br., które otrzymałem 20 września br. odmówiono mi uzupełnienia w/w postanowienia – odwołuję się od przedmiotowego postanowienia, które mimo iż uznaje moje zażalenie w przedmiotowej sprawie za uzasadnione, odstępuje od wyznaczenia dodatkowego terminu do zakończenia postępowania meldunkowego oraz wydania orzeczenia, że postępowanie to prowadzone było z naruszeniem prawa". Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o "wydanie właściwego rozstrzygnięcia lub uchylenie tego postanowienia i jego zwrotu do ponownego rozpatrzenia". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując że dotyczy ona postanowienia z dnia [...] Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 26 stycznia 2012r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował, że przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody z dnia [...] dotyczące odstąpienia od wyznaczenia dodatkowego terminu zakończenia sprawy dotyczącej zameldowania na pobyt stały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (z. U. D nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest – z innych przyczyn niż wymienione pkt 1 – 5 tego przepisu – niedopuszczalne. Wśród sytuacji objętych dyspozycją cyt. przepisu orzecznictwo sądowoadministracyjne wymienia wniesienie skargi na bezczynność w sprawie, do której załatwienia nie jest właściwy wskazany przez stronę organ (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2004r., sygn. akt: OSK 547/04, ONSAiWSA 2004/3/51, LEX 133820). W tym miejscu, odnosząc się do zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Wojewody z dnia [...], podkreślić trzeba, że rozstrzygnięcie to zawiera stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a., na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie to ma zatem charakter wpadkowy (incydentalny), związany ściśle z zażaleniem strony zarzucającej organowi niższego stopnia bezczynność. Tym samym nie kończy ono postępowania w sprawie, jak również nie może rozstrzygać sprawy co do istoty, gdyż uprawnionym do tego jest najpierw organ I instancji (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 września 2008r., sygn. akt: II SAB/Go 16/08, LEX nr 459355). Nie jest to zatem postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a., ani też inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011r., sygn. akt: I OSK 1014/11, LEX nr 990128). W rezultacie skarga na opisane na wstępie postanowienie Wojewody nie przysługuje, a wniesiona przez A.L. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. O kosztach udzielonej pomocy prawnej Sąd orzekł jak w pkt II orzeczenia – na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 3, § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1349 ze zm.) w związku z art. 250 ustawy p.p.s.a.