II SA/Ke 784/12

II SA/Ke 784/12 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego postanawia przywrócić A.G. termin do wniesienia skargi. II SA/Ke 784/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę A.G. na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...], z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu. Skarga kasacyjna A.G. na to orzeczenie została oddalona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r., które następnie zostało wysłane pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 października 2012 r. W dniu 31 października 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynął wniosek A.G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. zarządzenie zastępcze. We wniosku skarżący wskazał, że dzień otrzymania prawomocnego orzeczenia z dnia 10 października 2012 r., uważa za dzień rozpoczynający siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż wniosek złożony przed tym dniem byłby przedwczesny, z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie. Dalej skarżący podał, że uchybienie terminu jest niezawinione, gdyż czekał on na korespondencję od Wojewody– organu rozstrzygającego sprawę, a nie na pismo od Przewodniczącego Rady Powiatu. Fakt niniejszy wprowadził go w błąd gdyż uznał, że doręczenia tak istotnego pisma może dokonać tylko Wojewoda. Ponieważ korespondencja nadana była przez Przewodniczącego Rady Powiatu nie mógł spodziewać się, że może ona wywierać skutek doręczenia. Z uwagi na brak doręczenia przez prawidłowy organ, został wprowadzony w błąd i o biegnącym terminie na wniesienie skargi nie wiedział. Dodatkowo podkreślił, iż Przewodniczący Rady Powiatu przesłał mu kserokopię rozstrzygnięcia, z naniesionymi poprawkami - adnotacjami odręcznymi, nieczytelną pieczęcią imienną, a do tego adresowaną do podmiotu innego niż skarżący. Wskazał, że gdy żona przekazała mu pismo w kwietniu 2012 r. potraktował je jako część notatek urzędnika państwowego, a nie jako doręczenie rozstrzygnięcia. Ponadto w całej sprawie organ rozstrzygający nie traktował go jako stronę i dlatego dopiero doręczenie z dnia 29 marca 2012 r., uznał jako doręczenie, od którego może wnieść skargę. Zauważył, że doręczona kserokopia zarządzenia zastępczego nie II SA/Ke 784/12 zawierała żadnego pouczenia o przysługujących mu środkach odwoławczych od decyzji oraz o terminach do ich wniesienia. W odpowiedzi na wniosek Wojewoda wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu organ podał, że wniosek jest spóźniony, bo nie został wniesiony w ciągu 7 dni od dnia dowiedzenia się o ustaniu przyczyny uchybienia terminu. Zdaniem organu skarżący nieprawidłowo wskazał, iż przyczyna uchybienia ustała dopiero w dniu, w którym jego pełnomocnik otrzymał orzeczenie z dnia 10 października 2012 r., gdyż o tym, że skarga złożona jest po terminie dowiedział się już z postanowienia WSA w Kielcach z dnia 9 lipca 2012 r. Ponadto w postanowieniu tym Sąd niejako pouczył skarżącego, że skoro nie wiedział on o możliwości i sposobie zaskarżenia zrządzenia zastępczego, to mógł wcześniej złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, a nie samą skargę. W dacie więc doręczenia skarżącemu postanowienia WSA w Kielcach o odrzuceniu skargi, co miało miejsce 12 lipca 2012 r., mógł on, jako pouczony o takiej możliwości, z tego skorzystać. Nadto organ dodał, że skarżący od początku swoich działań korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który w świetle orzeczeń sądowych zacytowanych przez organ niczym nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zmianami) dalej zwanej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. II SA/Ke 784/12 Na wstępie podnieść należy, że nie można zaakceptować poglądu organu, że wniosek jest spóźniony, bo przyczyna uchybienia terminu ustała w chwili doręczenia skarżącemu postanowienia WSA w Kielcach z dnia 9 lipca 2012 r., a więc w dniu 13 lipca 2012 r. Pogląd ten byłby zasadny, gdyby skarżący nie negował uchybienia terminowi i nie wniósł skargi kasacyjnej. W sytuacji jednak, gdy A. G. był przekonany o słuszności swoich racji i żądał kontroli wydanego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny, nie można przyjąć, aby jednocześnie musiał składać wniosek o przywrócenie terminu, zwłaszcza że korzystne dla niego orzeczenie NSA czyniłoby zbędnym składanie takiego wniosku. W ocenie Sądu strona skarżąca uprawdopodobniła, że niemożność terminowego złożenia skargi zaistniała na skutek niezawinionych przez nią okoliczności. Podkreślić należy, że w związku z tym, że art. 85 a oraz art. 85 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 nr 142 poz. 1592 ze zmianami) nie wskazują wprost procedury postępowania wojewody przy wydawaniu zarządzenia zastępczego o wygaśnięciu mandatu radnego, to skarżący mógł pozostawać w błędnym przekonaniu, że skoro zarządzenie zastępcze dotyczy jego osoby (wygaśnięcia jego mandatu) to powinien być stroną takiego postępowania, a w konsekwencji zarządzenie w tym przedmiocie powinno zostać mu doręczone przez organ, który je wydał - w niniejszej sprawie przez Wojewodę, a nie Wiceprzewodniczącego Rady Powiatu w B. Ponadto Sąd zgadza się ze skarżącym, że skoro została mu przysłana jedynie kserokopia przedmiotowego zarządzenia Wiceprzewodniczącego Rady Powiatu, a ponadto znajdowały się na niej odręczne niewyraźne adnotacje i słabo widoczne pieczątki (k. 11 akt sądowych) to mógł on uznać, że doręczenie zawierające tę kserokopię nie jest dla niego wiążące. W tym miejscu warto zauważyć, że Sąd rozpoznając niniejszy wniosek jest związany orzeczeniem NSA z dnia 10 października 2012 r., co do faktu, że poprzednia skarga A.G. została wniesiona po terminie, a doręczenie dokonane przez Wiceprzewodniczącego Rady Powiatu było skuteczne. Jednak te okoliczności nie zmieniają faktu, że skarżący mógł pozostawać w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że doręczenie to nie było prawidłowe. II SA/Ke 784/12 Mając powyższe na uwadze, ponieważ przesłanki powołanego na wstępie art. 86 § 1 p.p.s.a. zostały spełnione, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.