II SA/Ke 793/05

WyrokWSA w Kielcach2006-07-06

Skład orzekający: Anna Żak, Dorota Chobian, Beata Ziomek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo rozpatrzyło zażalenie strony, nie odnosząc się do wszystkich podniesionych przez nią zarzutów, w szczególności dotyczących kompletności wniosku innego podmiotu o zezwolenie na sprzedaż alkoholu?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się naruszenia przepisów prawa procesowego, nie odnosząc się do wszystkich zarzutów skarżącego dotyczących kompletności wniosku innego podmiotu o zezwolenie na sprzedaż alkoholu oraz remontu lokalu. Brak pełnego ustosunkowania się do zarzutów strony narusza wymogi art. 107 § 3 kpa oraz art. 7 i 77 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych wydała pozytywną opinię co do zezwolenia na sprzedaż piwa, a negatywną co do zezwolenia na sprzedaż wina w sklepie J.D., powołując się na wyczerpanie limitu 12 punktów sprzedaży wina. J.D. złożył zażalenie, zarzucając faworyzowanie innego podmiotu i nieprawidłowości w jego wniosku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Gminnej Komisji. J.D. wniósł skargę do WSA, podnosząc te same zarzuty.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz stwierdził, że decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Sekretarz sądowy Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 sprawy ze skargi J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. IISA/Ke 793/05 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...], Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w K. działając na podstawie art.18 ust.1 i 3a ustawy z dnia 26 października1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. nr 147. poz. 1231 z 2002r., z póź. zm) wyraziła pozytywną opinię co do wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu tj. piwa oraz wyraziła negatywną opinię, co do lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości 4,5 - 18 % alkoholu tj. wina, w sklepie w C. należącym do J. D. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia w/w Komisja podała, że wniosek J. D. o wydanie zezwolenia na sprzedaż wina został zaopiniowany negatywnie, gdyż Uchwałą Rady Gminy K. Nr XXI/18/2001 z dnia 31 sierpnia 2001r. ustalono, iż na terenie gminy K. może być usytuowanych 12 punktów sprzedaży napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% alkoholu (za wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Z uwagi na to, iż na dzień wydawania postanowienia na terenie gminy K. działało już 12 punktów sprzedających napoje alkoholowe zawierające powyżej 4,5% alkoholu, organ wydał opinię negatywną. Zażalenie na to postanowienie złożył J. D. zarzucając, iż w swych działaniach Komisja sprzyjała Gminnej Spółdzielni "A" w K., prowadzącej sklep w OSP w C., której wydano pozytywną opinię na sprzedaż wina, a rozpoznanie jego wniosku było specjalnie przedłużane. Zdaniem skarżącego zezwolenie na sprzedaż wina w sklepie OSP w C. jest nieprawidłowe z uwagi na to, iż w chwili składania wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych ubiegający się o zezwolenie podmiot nie przedstawił wszystkich wymaganych prawem dokumentów, a w szczególności decyzji powiatowego inspektora sanitarnego potwierdzającą spełnienie warunków sanitarnych, i zezwolenia na działalność gospodarczą, a poza tym pomieszczenia na sklep były jeszcze w remoncie. Postanowieniem z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138§1 pkt. 1 kpa utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Organ odwoławczy powołujac treść art.18 ust.3a, ust.7 pkt.7 oraz art.12 ust.1 i 2 ustawy z dnia 26 października1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wskazał, że Gminna Komisja wydając postanowienie w przedmiocie wyrażenia opinii, co do lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych nie działa w sposób uznaniowy, lecz jest związana obowiązującymi w tym zakresie wymogami wynikającymi ze stosownych uchwał Rady Gminy, które określają zarówno zasady usytuowania miejsc sprzedaży jak również ich liczbę. Kolegium podzieliło stanowisko Gminnej Komisji, że w sytuacji gdy liczba ustalonych w uchwale Rady Gminy K. z dnia 31 2001r. punktów sprzedaży alkoholu została wyczerpana nie jest możliwe wydanie pozytywnej opinii w przedmiocie lokalizacji kolejnego punktu sprzedaży alkoholu. Jak bowiem wynika z wykazu z dnia 29.marca 2005r. punktów sprzedaży napojów alkoholowych prowadzonych przez poszczególne podmioty, którym wydano zezwolenia na sprzeda`z napojów alkoholowych, na dzień sporządzenia opinii limit zezwoleń czyli 12 zezwoleń na sprzedaż alkoholu 4,5-18 % /wino/ poza miejscem sprzedaży został wyczerpany. Ustosunkowując się do zarzutów zażalenia organ II instancji wskazał, że GS w K. złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w dniu 10 stycznia 2005r., a wniosek ten został rozpoznany w dniu 18 stycznia 2005r. W dacie tej na terenie gminy K. działało 10 punktów sprzedaży napojów alkoholowych, co umożliwiało wydanie opinii pozytywnej. Tymczasem J.D. wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych złożył w dniu 29 marca 2005r., który został rozpatrzony w dniu 30 marca 2005r., i w tej dacie na terenie gminy K.działała maksymalna liczba punktów sprzedaży napojów alkoholowych określona przez uchwałę Rady Gminy. Zdaniem Kolegium podniesiony przez żalącego zarzut, że pomieszczenia sklepu OSP w C. były w momencie wydawania opinii w remoncie jest bezpodstawny, a to z uwagi na to, że w świetle art. 18 ust 7 pkt 5 i ustawy z dnia 26.10.1982r.,o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. nr 147. poz. 1231 z 2002r., z póź. zm) znaczenie ma posiadanie tytułu prawnego do korzystania z lokalu stanowiącego punkt sprzedaży. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. D. podnosząc takie same zarzuty jak w zażaleniu. Dodał, że zarówno organ I jak i II instancji pomylili pojęcie uzyskania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych z warunkami prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Nadto organ II instancji stanął na stanowisku, że Gminna Komisja wydając postanowienie o udzieleniu opinii w przedmiocie lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych nie jest upoważniona do oceny, czy wniosek o wydanie zezwolenia jest kompletny ani też czy spełnione są warunki do prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 3§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzkie Sądy Administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że dokonując kontroli decyzji administracyjnej sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku prowadzonego postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który mógłby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego postanowienia podnieść należy, że w toku rozpoznania sprawy organ II instancji dopuścił się naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując sprawę Kolegium nie odniosło się bowiem do wszystkich zarzutów postawionych przez skarżącego. Z uzasadnienia organu odwoławczego wynika, że nie dostrzegł on iż skarżący zarzuca Gminnej Komisji rozpatrzenie wniosku GS w K.w pierwszej kolejności mimo tego, iż ich sklep nie był przygotowany do sprzedaży alkoholu ponieważ pomieszczenia gdzie miał być zlokalizowany punkt, nie miały stosownych odbiorów i były w trakcie remontu. Organ odwoławczy w ogóle nie ustosunkował się do tych zarzutów. Zawarte w uzasadnieniu stwierdzenie, że zarzut co do tego, ze sklep był w remoncie jest bezpodstawny, bo znaczenie ma posiadanie tytułu prawnego do korzystania z lokalu stanowiącego punkt sprzedaży - nie można uznać za wystarczające ustosunkowanie się organu II instancji do przedstawionych przez stronę zarzutów. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji narusza w ocenie Sądu wymogi przewidziane w art. 107 § 3kpa. i to w sposób mogący mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z treścią art. 18 ust.6 ustawy z dnia 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. nr 147. poz. 1231 z 2002r., z póź. zm.), który określa jakie dokumenty winny być dołączone do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych- do wniosku należy m.in. dołączyć zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej oraz decyzję właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, potwierdzającą spełnienie warunków sanitarnych przez punkt sprzedaży - a których brak zarzucał skarżący. Nie przesadzając wyniku sprawy, nie można wykluczyć - bo brak jest jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie, że rzeczywiście wniosek GS w K. był niekompletny w chwili wydawania postanowienia przez Gminną Komisję. Organ odwoławczy winien zbadać i ocenić te okoliczności, a w szczególnosci ustalić, czy okolicznosci te miały wpływ na zwolnienie jednego punktu sprzedaży napojów alkoholowych 4,5-18 %, o którego przydział mógłby ubiegać się skarżący. Tym samym organ II instancji nie wyjaśnił i nie ocenił wszystkich okoliczności potrzebnych do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Powyższe powoduje naruszenie przez organ odwoławczy przepisów art. 7 i 77 kpa, które nakazują organom orzekającym dokładne wyjaśnienie sprawy oraz wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Pełne ustosunkowanie się do zarzutów skarżącego przez organ II instancji jest niezbędne do wydania prawidłowego rozsztrzygnięcia przez ten organ. Uczynienie tego dopiero w odpowiedzi na skargę jest zabiegiem spóźnionym, nie czyniącym zadość wymogom art.107 kpa. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit -c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie. Na podstawie art.152 tej ustawy wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło