II SA/Ke 799/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Sekretarz sądowy Dorota Pawlicka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. uchyla decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Znak: [...]; III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z dnia [...], wydaną po rozpatrzeniu wniosku S. M. i R. M., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zatwierdził projekt budowlany "nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego" jako projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 75 przy ul. P. w J. i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Organ I instancji zastrzegł, iż roboty należy prowadzić pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane, przy użyciu materiałów dopuszczonych do stosowania i obrotu w budownictwie. Jednocześnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał w terminie do 15 kwietnia 2005 r. odcięcie części wsporników pod ścianę nad przejściem w bramie, wystających poza granicę działki. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ podał, iż w wykonaniu nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] znak: [...] obowiązku sporządzenia inwentaryzacji, oceny technicznej i projektu zamiennego uwzględniających zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót, S. M. i R. M. przedłożyli cztery egzemplarze inwentaryzacji, oceny technicznej oraz projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego budynku. Organ I instancji podał, że inwestorzy dwukrotnie składali wyżej wymienione dokumenty lecz na skutek nieprawidłowości takich jak: niewłaściwe usytuowanie otworów okiennych od granicy działki sąsiedniej, błędy rysunkowe na rzutach poziomych, niewłaściwe oznaczenia przekrojów, nieczytelne tabelki oraz brak aktualnych zaświadczeń osób sporządzających projekt o przynależności do właściwej miejscowo Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, tutejszy inspektorat za każdym razem wydawał decyzje odmawiające zatwierdzenia projektu zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Od odmownych decyzji Inwestorzy odwoływali się do Inspektora Nadzoru Budowlanego , jednakże organ II instancji utrzymał je w mocy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, podał, że rozpatrując aktualny wniosek inwestorów dokonał sprawdzenia poprawności sporządzenia dokumentów i stwierdził, że wszystkie nieprawidłowości z poprzednich wniosków zostały usunięte, a projekt budowlany zamienny spełnia wymogi art. 34 ustawy Prawo budowlane. Organ I instancji podkreślił, iż autorzy inwentaryzacji, oceny technicznej i projektu zamiennego stwierdzili, że: - materiały użyte do budowy są dobrej klasy, posiadają atesty i świadectwa dopuszczenia do stosowania w budownictwie, - prace budowlane wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną, - nie stwierdzono zarysowań i nadmiernych ugięć elementów konstrukcyjnych, - prowadzona budowa nie spowodowała pogorszenia warunków użytkowania i bezpieczeństwa obiektów sąsiednich, - przeprowadzone oględziny, wywiad z inwestorem oraz wykonane obliczenia statyczne sprawdzające wykazały, że stan techniczny budynku jest dobry i możliwa jest jego dalsza rozbudowa. Odwołanie od powyższej decyzji złożył R. G. podnosząc, iż nie wyraża zgody na wybudowanie podpory w bramie wjazdowej, których w pierwotnym projekcie było 4 sztuki, a wykonano 5 sztuk, co w przekonaniu skarżącego było samowolą budowlaną. Skarżący podniósł również, iż podpora została wybudowana w środku drzwi wejściowych do jego budynku powodując tym samym pogorszenie warunków użytkowania obiektów sąsiednich. Zdaniem skarżącego, niezasadnie zbudowano podpory z uwagi na fakt, iż istniała możliwość nadwieszenia budynku nad bramą. R. G. podniósł, iż zgodnie z aktem notarialnym [...] i załączoną do niego mapą sytuacyjną, brama jest wspólnym wjazdem. Rozpoznając odwołanie Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji ustalił, iż w wyniku interwencji R. G. organ I instancji w dniu 18 lipca 2003 r. przeprowadził kontrolę na budowie nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. P. w J., podczas której ustalono, iż inwestorzy S. M. i R. M. prowadzą roboty budowlane na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Starostę decyzją z dnia [...] znak: [...] oraz decyzją z dnia [...] znak:[...], zatwierdzającą aneks do projektu budowlanego na nadbudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego. Kontrola przeprowadzona przez Inspektora Nadzoru Budowlanego wykazała, że roboty prowadzone są niezgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym z 1999 r., a także z aneksem do tego projektu opracowanym w 2002 r. Odstępstwa polegały m.in. na tym, że zamiast wykonania 4 sztuk słupów przewidzianych w projekcie wykonano 5 sztuk, zmieniono układ konstrukcyjny i przedłużono budynek od strony północnej z 5,9 m na 7, 8 m, a także wykonano 2 sztuki wsporników o długości L=1,2 m poza granicą własnej działki. Na skutek powyższego, Inspektor Nadzoru Budowlanego dnia 18 lipca 2003 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych przy nadbudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego na działce S. M. i R. M. w J. przy ul. P. W dniu [...] organ I instancji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane wydał postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych, a następnie decyzją z dnia [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, nałożył na inwestorów obowiązek opracowania i przedłożenia w terminie do 20 listopada 2003 r. oceny technicznej wykonanych robót budowlanych. Organ II instancji ustalił, iż po otrzymaniu w/w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, "Starostwo Powiatowe" decyzją z dnia [...] uchyliło własne decyzje z dnia [...] oraz [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu dla inwestorów pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego - wobec realizowania inwestycji niezgodnie z wydanym pozwoleniem. W wykonaniu obowiązku nałożonego decyzją Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], inwestorzy w dniu 21 października 2003 r. przedłożyli do organu I instancji inwentaryzację wykonanych robót budowlanych wraz z opinią oraz projekt budowlany zamienny uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym w terminie do dnia 20 grudnia 2003 r. W dniu 18 grudnia 2003 r. inwestorzy przesłali po uzupełnieniu projekt budowlany zamienny wraz z wnioskiem o wydanie decyzji pozwalającej na kontynuowanie prac budowlanych. Po rozpatrzeniu wniosku, Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych z powodu nieusunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym, takich jak m.in. zaprojektowanie okna w ścianie od strony wschodniej w odległości 2,64 m od granicy działki, odsunięcia budynku na odległość 3 m od granicy działki, niezgodności wymiarów w rzutach inwentaryzacji i projektu zamiennego, a także z uwagi na brak oceny technicznej nadproża i ekspertyzy technicznej stwierdzającej, że przedmiotowy obiekt wybudowany w bezpośrednim sąsiedztwie innych obiektów nie powoduje zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tych obiektów lub obniżenia przydatności dla użytkowania. Odwołanie od powyższej decyzji do Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli S. M. i R. M. Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W dniu 14 kwietnia 2004 r. inwestorzy złożyli w organie I instancji projekt budowlany zamienny wraz i informacją o usunięciu nieprawidłowości wskazanych w decyzji organu I instancji z dnia [...], zaś co do otworów w elewacji wschodniej, inwestorzy wystąpili do Ministra Infrastruktury z wnioskiem o wyrażenie zgody na odstępstwo od obowiązujących przepisów. Pismem z dnia 26 kwietnia 2004 r. Starosta Powiatowy poinformował inwestorów, iż brak jest możliwości przeprowadzenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych z uwagi na fakt, że wniosek dotyczy robót już faktycznie wykonanych. W efekcie decyzją z dnia [...] znak: [...] organ I instancji po raz kolejny odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, z powodu nieusunięcia wskazanych w decyzji z dnia [...] nieprawidłowości. Projekt budowlany zamienny po uzupełnieniu został przesłany przez inwestorów do organu I-szej instancji pismem z dnia 31 grudnia 2004 r. wraz z kolejnym wnioskiem o wydanie decyzji pozwalającej na kontynuowanie prac budowlanych. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]Inspektor Nadzoru Budowlanego zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia wznowienie robót budowlanych przy rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul P. w J. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia utrzymującego w mocy powyższe orzeczenie, Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że w toku postępowania odwoławczego wezwał skarżącego do przedstawienia dowodu potwierdzającego, że brama zlokalizowana między budynkiem skarżącego a rozbudowywanym budynkiem mieszkalnym przy ul P. jest wspólnym wjazdem. Wezwał także inwestorów do uzupełnienia złożonego projektu budowlanego o aktualne uzgodnienie ze Konserwatorem Zabytków. Na skutek wezwania R. G. przedstawił organowi II instancji akt notarialny nr [...] dotyczący zniesienia współwłasności działek wraz z mapą podziału nieruchomości wpisaną do ewidencji w P.P.R.N nr[...], na której zaznaczono wspólny wjazd między przedmiotowymi nieruchomościami oraz akt notarialny repertorium A Nr[...], na mocy którego R. G. nabył działkę o nr ewid. 597/4 w formie darowizny od T. i R. P. Organ II instancji podał, że w dniu 15 kwietnia 2005 r. R. M. i S. M. przedłożyli akty notarialne, na mocy których nabyli prawo własności do nieruchomości położonej w J. przy ul. P. o nr ewid. 75, zaś w dniu 18 kwietnia 2005 r. M. T.- autor projektu budowlanego nadbudowy i rozbudowy przedmiotowego budynku przedstawił uzupełniony projekt budowlany, zgodny z wymogami określonymi w wezwaniu z dnia 1 kwietnia 2005 r. Organ II instancji podał, że na jego wniosek Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał sprawdzenia Ksiąg wieczystych nr: [...] - dotyczącej działki nr 76/2, będącej własnością R. G. oraz nr [...]- dotyczącej nieruchomości nr 75, będącej własnością S. M. i R. M. i stwierdził, iż w działach III obu ksiąg wieczystych brak jest zapisów dotyczących obciążeń nieruchomości lub ich części. Mając na uwadze powyższe, Inspektor Nadzoru Budowlanego, zgodnie z treścią art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Organ II instancji podał, że inwestorzy usunęli nieprawidłowości i braki dotyczące projektu budowlanego, a zatem organ I instancji słusznie zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Odnosząc się zaś do zarzutów R. G. organ II instancji stwierdził, iż wprawdzie na załączonej przez skarżącego mapie podziału nieruchomości zaznaczono wspólny wjazd między przedmiotowymi działkami, jednakże wiążące pozostają zapisy w Księgach wieczystych, w których brak jest na ten temat wpisów. Co więcej organ II instancji podał, iż w późniejszych aktach notarialnych brak jest również wzmianek o wspólnym wjeździe pomiędzy działkami o nr ewid. 75 i nr 76/2. Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, iż ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że granica własności pomiędzy działkami Nr 75 i Nr 76 przebiega przez przechodnią bramę budynku usytuowanego w południowej części tych działek, w aktach natomiast nie znajdują się dokumenty regulujące zasady korzystania ze wspólnej bramy przez właścicieli obu działek. Co do ilości słupów stanowiących konstrukcję wsporczą budynku, organ II instancji podniósł, iż organ I instancji prowadził w tej kwestii postępowanie dotyczące istotnych odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę i wykazał, że jest to odstępstwo od warunków tego pozwolenia lecz w aktualnym, poprawionym projekcie budowlanym zamiennym słupów wsporczych jest 5 szt. i usytuowane są one bezpośrednio przy granicy między działkami nr 75 i nr 76/2, tak jak to przyjęto w pierwotnym projekcie budowlanym. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. G. podnosząc, iż jego dziadek T. P. wraz z poprzednim właścicielem T. B., do aktu notarialnego z dnia [...] znoszącego współwłasność dołączyli mapę podziału w/w nieruchomości, która została zarejestrowana w P.P.R.N. w J. za Nr[...], na której został zaznaczony wspólny wjazd przez bramę znajdującą się przy ul. P. Skarżący podkreślił, iż dołączona mapa jest "pełnoprawnym" dokumentem i z pewnością na skutek przeoczenia nie uczyniono w tym przedmiocie wpisu do księgi wieczystej. Skarżący podkreślił również, że inwestorzy jako osoby z wykształceniem geodezyjnym, stawiając 5 podpór naprzeciwko drzwi do jego budynku byli w pełni świadomi, że "samowola...będzie zarejestrowana". Taka sytuacja uniemożliwia mu natomiast dostęp do jego nieruchomości. Odpowiadając na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych powodów aniżeli podniesione w jej uzasadnieniu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola decyzji i innych rozstrzygnięć administracyjnych sprawowana jest przy tym granicach sprawy, sąd nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Na wstępie oceny wymagają zarzuty podnoszone przez skarżącego. Zmierzają one faktycznie do zakwestionowania prawnych granic obu sąsiadujących nieruchomości, a jako takie nie mogą być przedmiotem rozpoznania w toku postępowania administracyjnego oraz sądowoadministracyjnego. Słusznie zatem organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zwrócił uwagę, że kwestie jakie podnosi R. G. należą do drogi procesu cywilnego i wszelkich roszczeń z tego tytułu można dochodzić przed sądem powszechnym. Prawidłowo także organ II instancji swoje ustalenia w zakresie przebiegu granicy i stanu prawnego obu nieruchomości - także co do ewentualnego ograniczonego prawa rzeczowego je obciążającego - oparł na aktualnych wypisach z ksiąg wieczystych. Ustaleń odmiennych organy administracji publicznej czynić nie mogą, a jeżeli skarżący trafność zawartych w księgach wieczystych wpisów podważa, winien zainicjować stosowne postępowanie cywilne przed sądem powszechnym. Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia w granicach zakreślonych cytowanym wyżej przepisem art. 134 § 1 ustawy, podnieść jednak należy, że mimo nietrafności argumentów podnoszonych w skardze odniosła ona zamierzony skutek, albowiem w toku postępowania organy obu instancji dopuściły się naruszeń prawa materialnego tego rodzaju, że zachodzi konieczność uchylenia wydanych przez nie rozstrzygnięć. Ustalony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stan faktyczny nie był kwestionowany i podlega rozstrzygnięciu w oparciu o przepis art. 51 w zw. z art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Nie ulega również wątpliwości, że w sprawie mamy do czynienia przypadkiem o jakim mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, albowiem inwestorzy wykonywali obiekt budowlany w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Na podstawie tego właśnie przepisu Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] wstrzymał wykonywane roboty budowlane, a następnie decyzją z dnia [...] nałożył na inwestorów obowiązek opracowania i przedłożenia do dnia 30 listopada 2003 r. oceny technicznej. To ostatnie rozstrzygnięcie stanowiło drugi etap postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie i oparte zostało o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Do dnia 31 maja 2004 r. przepis art. 51 ust. 1 - 4 miał następujące brzmienie: 1. Przed upływem terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4 ( czyli 2 miesięcy od daty doręczenia decyzji o wstrzymaniu robót budowlanych ), właściwy organ wydaje decyzję: 1) nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, lub 3) nakładającą obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w określonym terminie, projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W przypadku wydania nakazu, o którym mowa w art. 50a pkt 2, decyzje, o których mowa w pkt 2 lub 3, wydaje się po wykonaniu obowiązku określonego w tym nakazie. 2. Inwestor zawiadamia właściwy organ o wykonaniu obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, i występuje z wnioskiem o wydanie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. 3. Właściwy organ po sprawdzeniu wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Przepisy art. 35, z wyjątkiem przepisu ust. 1 pkt 1 lit. b), stosuje się odpowiednio. 4. W razie niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Jak widać, cytowany przepis przewiduje kolejne etapy postępowania w razie wystąpienia jednego z przypadków określonych w art. 50 ust.1 pkt 1-4, następujące po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. Z treści ust. 3 i 4 wynika nadto, że postępowanie to, po nałożeniu któregoś z obowiązków na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub 3 ( jak w przedmiotowej sprawie ), może zakończyć się wydaniem decyzji dwojakiego rodzaju: -zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych ( ust. 3) albo - nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź orzekającej rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego ( ust.4 ). Wprawdzie przepis ust. 3 mówi o decyzji "w sprawie" zatwierdzenia projektu budowlanego zmiennego, jednak użyty w dalszej jego części spójnik "i" oraz dyspozycja kolejnego przepisu zawartego w ustępie 4 wskazuje na to, że chodzić może wyłącznie o decyzję orzekającą pozytywnie o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Decyzja o "odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego", jaką dwukrotnie podjął w sprawie organ I-szej instancji nie mieści się w dyspozycji tego przepisu, gdyż nie odpowiada logice uregulowania w nim zawartego, jakim jest doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem. Tego rodzaju rozstrzygnięcie nie realizuje zaś zamierzonego przez ustawodawcę celu, pozostawiając ostateczne załatwienie sprawy niejako "w zawieszeniu". Poglądu przedstawionego wyżej nie może również zmieniać fakt, że w dacie kiedy organ I-szej instancji po raz pierwszy wydawał decyzję na podstawie art. 51 ust. 3, przepis ten przewidywał możliwość odpowiedniego zastosowania art. 35 Prawa budowlanego. Zgodnie z nim, właściwy organ w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie: zgodności projektu budowlanego z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i przepisami, kompletności projektu oraz jego wykonania przez osobę posiadająca stosowne uprawnienia budowlane ( art. 35 ust. 1), nakłada postanowieniem obowiązek ich usunięcia w oznaczonym terminie ( postanowienie takie wydane zostało dnia [...])a po bezskutecznym upływie odmawia zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Możliwość podjęcia decyzji o takiej właśnie treści należy jednak wykluczyć w ramach postępowania prowadzonego w trybie art. 51 ustawy, gdyż konsekwencje niewykonania w terminie nałożonych na inwestora obowiązków, przepis ten reguluje we własnym zakresie w ust. 4, art. 35 miał zaś zastosowanie jedynie "odpowiednie". Jeśli zaś chodzi o drugi sposób merytorycznego zakończenia postępowania prowadzonego w trybie art. 51, to jest nim wydanie decyzji w oparciu o ust.4, która zapada zawsze wtedy, kiedy inwestor nie wykonuje obowiązków nałożonych trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub 3. Podkreślenia przy tym wymaga, że na podstawie przepisów art. 51 ust. 3 i 4 w brzmieniu obowiązującym do 31 maja 2004 r., przewidujących dwa wykluczające się sposoby zakończenia postępowania toczącego się w trybie art. 51 Prawa budowlanego, w zależności od spełnienia przesłanek w nich wymienionych, może zostać wydana w ramach tej samej sprawy jedna tylko decyzja. W postępowaniu poddanym pod osąd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zapadły zaś trzy orzeczenia na podstawie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego. Dlatego uznać należy, że mimo wadliwie wydanej - z przyczyn, o jakich mowa wyżej - decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, organ nie mógł wydać w tej samej sprawie i na tej samej podstawie prawnej dwóch kolejnych decyzji: - z dnia[...]- o treści jak w rozstrzygnięciu z [...] oraz - z dnia [...]- zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Nie zmienia tego fakt, że z dniem 31 maja 2004 r. nastąpiła nowelizacja art. 51, która wprowadzała do ust.1 nowe uregulowanie, zawarte w pkt 3, dotyczące istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Główny cel przepisu nie uległ jednak zmianie, podobnie jak i możliwość zakończenia postępowania toczącego się w jego trybie w sposób, przewidziany obecnie w ust. 3, 4 i 5. Aktualna pozostaje również teza, iż na podstawie tych przepisów wydana być może w tej samej sprawie tylko jedna decyzja. W tej sytuacji, gdy inwestorzy złożyli dnia 14 kwietnia 2004 r. kolejny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego, organ I-szej instancji winien ewentualnie rozważyć prawną możliwość oraz celowość wszczęcia postępowania legalizacyjnego, ale w oparciu o ówczesny przepis art. 51 ust. 5 ( aktualnie ust. 7) Prawa budowlanego, odnoszący się do między innymi do samowolnie wykonanych robót budowlanych, co do których z uwagi na upływ dwumiesięcznego terminu o jakim mowa w art. 51 ust. 1, nie można zastosować wprost uregulowań zawartych w tym przepisie. Skoro bowiem nie wydane zostało w sprawie rozstrzygnięcie w trybie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, uznać należy, że decyzja z dnia [...], odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia zezwolenia na wznowienie robot budowlanych, utrzymana następnie w mocy decyzją organu II instancji z dnia [...], mimo wad, o jakich mowa wyżej, kończyła postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 104 § 1 i 2 w zw. z art. 16 § 1 kpa. Omówione wyżej uchybienia prawu materialnemu, a to przepisowi art. 51 ust.3 Prawa budowlanego, jako że miały wpływ na wynik sprawy, powodują konieczność uchylenia zarówno decyzji organu I-szej instancji z dnia [...], jak i utrzymującej ją w mocy decyzji organu odwoławczego oraz wadliwej z tych samych powodów decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a w zw. z art. 135 ustawy o p.p.s.a. Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku oparto o art. 152 ustawy. Rozpoznając sprawę ponownie organ I-szej instancji mając na uwadze przedstawione wyżej wywody wyda stosowne rozstrzygnięcie, eliminując popełnione dotychczas uchybienia.