II SA/Ke 8/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 8/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant: Referent stażysta Dorota Pawlicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31.08.2005 r. sprawy ze skargi I. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] numer [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...]; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z dnia [...] Wojewoda na podstawie art. 13 ust. 3 pkt 1 i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003r. Nr 58 poz. 514 ze zmianami) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania I. W. od decyzji Starosty z dnia [...] w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...], uchylenia decyzji z dnia [...], uchylenia decyzji z dnia [...] i pozbawienia z dniem 19 maja 2001r. statusu osoby bezrobotnej z powodu zatrudnienia zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda wskazał, że I. W. zarejestrowała się w PUP w dniu 8 czerwca 2000r. i na mocy decyzji z dnia [...] została uznana za bezrobotnego absolwenta. Decyzją z [...] przyznano jej prawo do stypendium w okresie odbywania stażu, a w związku z zakończeniem stażu decyzją z dnia [...] zainteresowana utraciła prawo do stypendium. W dniu [...] organ I instancji wydał decyzję pozbawiającą I. W. statusu osoby bezrobotnej z dniem 12 stycznia 2002r. z powodu podjęcia zatrudnienia. W dniu 2 października 2003r. do PUP wpłynęło pismo Urzędu Wojewódzkiego informujące, że I. W. w dniu 19 maja 2001r. wykonywała pracę w ramach umowy zlecenia w firmie ,,A." w K. W związku z tym w dniu[...] organ I instancji wydał postanowienie wznawiające z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzjami z [...],[...], [...]. W dniu 3 listopada 2003r. I. W. złożyła oświadczenie, że w dniu 19 maja 2001r. zgłosiła się do pracy w barze ,,A." w ramach dnia próbnego. Pracę na umowę miała zacząć od następnego tygodnia. Gdy zgłosiła się w uzgodnionym terminie okazało się, że na jej miejsce zatrudniono inną osobę. W tej sytuacji organ I instancji uchylił swoje poprzednie decyzje. W odwołaniu I. W. stwierdziła, iż była przyjęta tylko na próbę i pracowała jeden dzień, za który nie chciano jej zapłacić. Po kolejnych trudnościach pracownica baru przekazała jej do podpisania umowę zlecenie i poinformowała, że wynagrodzenie zostanie jej wypłacone w dniu 10 czerwca 2001r. Termin ten nie został dotrzymany. Zainteresowana pieniądze otrzymała drogą pocztową dopiero po dwóch miesiącach. Zdaniem Wojewody odwołanie jest niezasadne. I. W. nie zaprzecza, że pracowała w firmie ,,A." i podpisała umowę zlecenia. Podjęcie przez nią w dniu 19 maja 2001r. pracy jest okolicznością skutkującą pozbawieniem jej od tego dnia statusu osoby bezrobotnej. Jednocześnie podlegają uchyleniu wydane po [...] decyzje dotyczące stypendium, które jest świadczeniem przysługującym osobom zarejestrowanym jako bezrobotne. W skardze na tę decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego I. W. domagała się ponownego rozpatrzenia sprawy, odstąpienia od uchylenia decyzji dotyczącej stypendium stażowego i zarejestrowania jej w trybie wstecznym jako osobę bezrobotną z dniem 20 maja 2001r. Skarżąca zarzuciła, że pracowała tylko jeden dzień, pracodawca postąpił wobec niej nieuczciwie i chciał ją wykorzystać jako darmową siłę roboczą, uchylał się do wypłacenia należnych jej pieniędzy twierdząc, że wynagrodzenie jej się nie należy. Skarżąca podniosła, że jej młody wiek i niedoświadczenie spowodowały, iż nie wiedziała, że powinna zgłosić w Urzędzie Pracy próbę podjęcia zatrudnienia. Była przekonana, że pracy na umowę zlecenie do określonej niskiej kwoty nie trzeba zgłaszać. Jako bezrobotny absolwent została skierowana na staż do B. w K., z dniem 4 czerwca 2001r. rozpoczęła praktykę w sklepie na stanowisku sprzedawcy, w sumie przepracowała 6 miesięcy pracując również w soboty, niedziele i święta. W tej chwili, gdy chce się ją pozbawić prawa do stypendium, czuje się oszukana i pokrzywdzona przez kolejnego pracodawcę w postaci Powiatowego Urzędu Pracy. W odpowiedzi na tę skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca w dniu 8 czerwca 2000r. została zarejestrowana jako bezrobotny absolwent bez prawa do zasiłku. Aż do czerwca 2001r. nie otrzymywała żadnych świadczeń z Powiatowego Urzędu Pracy ani też żadnej propozycji pracy. Jak wynika z jej twierdzeń przytoczonych przez organ II instancji w uzasadnieniu decyzji, zgłosiła się ona w dniu 19 maja 2001r. do pracy w barze ,,A." w ramach dnia próbnego. Pracę miała zacząć od następnego tygodnia, ale gdy zgłosiła się w umówionym terminie okazało się, że na jej miejsce została zatrudniona inna osoba. Za dzień pracy nie chciano jej zapłacić wynagrodzenia. Otrzymała je dopiero po dwóch miesiącach. Zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1997r. bezrobotny jest obowiązany zawiadomić w ciągu 5 dni urząd pracy o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej oraz o zaistnieniu innych okoliczności powodujących utratę statusu bezrobotnego albo utratę prawa do zasiłku. Ani organ II instancji, ani organ I instancji nie rozważyły, czy faktycznie w świetle okoliczności powoływanych przez skarżącą miała ona obowiązek zgłosić o podjęciu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, skoro po przepracowaniu jednego dnia w ramach próby została poinformowana, że nie zostanie zatrudniona i że nie otrzyma wynagrodzenia. Nawet jednak jakby organy uznały, iż fakt przepracowania przez nią w dniu 19 maja 2001r. trzynastu godzin, za co po dwóch miesiącach otrzymała przekazem pocztowym wynagrodzenie w wysokości [...] złote skutkowało utratą przez nią statusu osoby bezrobotnej w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, to powinny rozważyć, tak jak tego domagała się skarżąca w odwołaniu od decyzji organu I instancji - pozbawienie jej tego statusu tylko na jeden dzień, tj. 19 maja 2001r. i ponowne zarejestrowanie w dniu 20 maja 2001r. Jak wspomniano na wstępie w niniejszej sprawie zachodzi szczególna sytuacja. Do czerwca 2001r. skarżąca nie otrzymywała jako bezrobotna żadnego świadczenia. Stypendium zostało jej przyznane w związku ze skierowaniem do odbycia stażu, tak więc świadczenie to było związane z wykonywaniem przez skarżącą pracy. Faktu, iż I. W. taką pracę przez 6 miesięcy wykonywała, nie da się cofnąć. Niewątpliwie w chwili kierowania do odbycia stażu skarżąca nigdzie nie pracowała, nie zachodziły też po jej stronie żadne inne przesłanki, które uniemożliwiałyby uznanie jej za osobę bezrobotną. Nie można także zarzucić jej działania w złej wierze. Stosowanie przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w tym w szczególności art. 13 ust. 3 wymaga dokładnego rozważenia wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy uwzględnieniu zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu strony. Zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, zapadły z naruszeniem art. 7, 8 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i dlatego podlegały uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c i art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami).