II SA/Ke 80/18

PostanowienieWSA w Kielcach2018-03-29

Skład orzekający: Krzysztof Armański, Dorota Chobian, Jacek Kuza, Beata Ziomek, Dorota Pędziwilk-Moskal

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziów od orzekania w sprawie ze względu na rzekome wątpliwości co do ich bezstronności, wynikające z wcześniejszych relacji zawodowych lub orzekania w innych sprawach tego samego skarżącego?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziów został oddalony, ponieważ skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych dowodów ani argumentów uzasadniających wątpliwości co do bezstronności sędziów. Oświadczenia sędziów potwierdziły brak podstaw do wyłączenia, a samo orzekanie w innych sprawach tego samego skarżącego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego z mocy ustawy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziów Beaty Ziomek i Doroty Pędziwilk-Moskal od orzekania w sprawie dotyczącej decyzji o wstrzymaniu robót budowlanych. Jako podstawę wniosku podał rzekome wątpliwości co do bezstronności sędziów, wynikające z bliskiej znajomości sędzi Beaty Ziomek z pełnomocnikiem uczestnika postępowania w innej sprawie cywilnej oraz z faktu, że ci sami sędziowie orzekali w jego wcześniejszych sprawach. Sędziowie złożyli oświadczenia, w których zaprzeczyli istnieniu podstaw do wyłączenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Beaty Ziomek i Doroty Pędziwilk-Moskal od orzekania w sprawie II SA/Ke 80/18.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.) Sędzia WSA Dorota Chobian Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi E. J. i A. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Beaty Ziomek i Doroty Pędziwilk-Moskal od orzekania w sprawie II SA/Ke 80/18. W dniu 7 marca 2018 r. skarżący A. J. złożył wniosek o wyłączenie sędziów tut. Sądu, Beaty Ziomek i Doroty Pędziwilk-Moskal od udziału w rozpoznaniu niniejszej sprawie, dotyczącej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 6 listopada 2017 r., znak: [...] , w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych. Wniosek uzasadniono wątpliwościami co do bezstronności ww. sędziów. Pełnomocnikiem uczestnika B. K. w sprawie cywilnej toczącej się przed Sądem Rejonowym w Kielcach pod sygn. [...], jest bowiem radca prawny G. F., według skarżącego bliska koleżanka sędzi Beaty Ziomek. Wskazał, że obie pracowały w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Kielcach i jego zdaniem są zdeterminowane by doprowadzić do kolejnych niekorzystnych dla niego rozstrzygnięć, tj. do wygranych B. K.. Identyczna sytuacja wystąpiła w toczącej się przed WSA w Kielcach sprawie II SA/Ke 148/17, gdzie pełnomocnikiem była r.pr. G. F., a w składzie orzekającym zasiadała sędzia Beata Ziomek. Dalej skarżący podniósł, że od roku 2009 wszystkie jego sprawy rozstrzygane są przez tych samych sędziów: Beatę Ziomek i Dorotę Pędziwilk-Moskal, co uniemożliwia rozstrzygniecie sprawy przez obiektywny, bezstronny skład orzekający. W dniu 14 marca 2018 r. sędzia Beata Ziomek złożyła pisemne oświadczenie, w którym wskazała, że w okresie jej pracy w Kolegium w charakterze członka etatowego w latach 1995-2005 r. nie łączyły ją żadne relacje osobiste i prywatne z G. F., wówczas członkiem pozaetatowym tego organu, a kontakty te ograniczały się do spraw zawodowych. Od chwili powołania na stanowisko sędziego WSA w Kielcach w roku 2005 sędzia nie miała żadnej styczności z G. F.. W sprawie nie zachodzą więc okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Nie zachodzą również okoliczności powodujące wyłączenie z mocy ustawy, określone w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 19 marca 2018 r. pisemne oświadczenie złożyła sędzia Dorota Pędziwilk-Moskal, w którym stwierdziła, że nie zna osobiście stron, w sprawie nie zachodzą okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości do jej bezstronności w niniejszej sprawie, jak też nie zachodzą okoliczności powodujące wyłączenie z mocy ustawy, określone w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie Zgodnie z art. 18 § 1 Ppsa sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 2). Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Przepis art. 19 Ppsa stanowi natomiast, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Podstawę wyłączenia sędziego w myśl tego przepisu, mogą stanowić zatem okoliczności charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej (pozytywnej lub negatywnej), której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej itp., oraz wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Odnosząc powyższe regulacje do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające wątpliwości co do bezstronności sędziów. Wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku odnoszącej się do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Skarżący nie przedstawił żadnych argumentów na poparcie swoich twierdzeń o prywatnych relacjach między sędzią Beatą Ziomek, a pełnomocnikiem jednego z uczestników postępowania. Z oświadczenia sędzi wynika zaś, że żadne tego rodzaju relacje nie występują. Wskazanie zaś na sprawę, w której rozpoznaniu uczestniczyły sędziowie Beata Ziomek i Dorota Pędziwilk-Moskal nie świadczy o wystąpieniu przesłanek z art. 18 § 1 Ppsa. Orzekanie w innej sprawie tego samego skarżącego, przed tym samym sądem nie jest powodem do wyłączenia sędziego (por. postanowienia NSA z dnia 27 września 2016 r., sygn. II OZ 941, 942 i 943/16). Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego wynikająca z obaw, w szczególności niesprecyzowanych, co do jego osoby. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, jak też orzekającego w danej jednostce organizacyjnej, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji we wniosku. Zgodnie z art. 22 § 2 Ppsa wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. Sędziowie objęci wnioskiem stanowiącym przedmiot niniejszej sprawy złożyli stosowne oświadczenia, z których nie wynika, aby pomiędzy nimi, a którąkolwiek ze stron lub pełnomocników zachodziły okoliczności mogące wywoływać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności, a tylko takie mogą być podstawą uwzględnienia wniosku na podstawie art. 19 Ppsa. Również wnioskodawca nie wskazał na żadne dowody mogące uzasadnić wątpliwości co do bezstronności sędziów. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wyłączenie sędziów na podstawie art. 22 § 2 w zw. z art. 18 § 1 i art. 19 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło