II SA/Ke 800/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 grudnia 2013r. sprawy ze skargi M.K. na pismo Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zawiadomienia o wysokości opłaty za odbiór odpadów komunalnych I. uchyla zaskarżony akt; II. stwierdza, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na pismo Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] w przedmiocie wysokości opłaty za odbiór odpadów komunalnych. Skarżący zakwestionował zawarte w ww. piśmie dane dotyczące miejsca wytwarzania odpadów oraz adresu do korespondencji – C. 3 – podczas gdy miejsce wytwarzania odpadów według deklaracji to C. 7. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ewentualnie o odrzucenie. W uzasadnieniu podniesiono, że ww. pismo ma wyłącznie charakter informacyjny i nie jest czynnością materialno-techniczną, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nadto skarga została wniesiona jednocześnie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Organ podkreślił również, że skarżący jest zameldowany na pobyt stały przy ul. [...] 3, a pod adresem przy ul. [...] 7 znajduje się Ośrodek Kształcenia Zawodowego ZDZ. Na rozprawie sądowej w dniu 5 grudnia 2013r. pełnomocnik skarżącego popierając skargę oświadczył, że zaskarżony akt jest wadliwy, ponieważ określa miejsce wytwarzania odpadów niezgodnie ze złożoną przez skarżącego deklaracją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny zobowiązany jest badać czy skarga spełnia wymogi formalno - prawne, jakie określa ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwana dalej ustawą P.p.s.a., w tym czy została złożona w terminie oraz czy jej wniesienie nastąpiło po wyczerpaniu środków zaskarżenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa jako wypełnienie przesłanki dopuszczalności skargi. Określenie przedmiotu zaskarżenia warunkuje ustalenie czy skarga do sądu administracyjnego została złożona w terminie i czy jej złożenie nastąpiło po wyczerpaniu przysługujących środków zaskarżenia lub po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W sprawie niniejszej mamy do czynienia ze skargą wniesioną na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W ocenie skarżącego kwestionowane pismo Burmistrza Miasta i Gminy stanowi czynność materialno-techniczną o jakiej mowa w tym przepisie. Treść skargi dowodzi, że M. K. kwestionuje dane zawarte w piśmie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...], informującym stronę o wysokości opłaty za odbiór odpadów komunalnych na 2013r. Zdaniem strony skarżącej dane zawarte w ww. piśmie nie wynikają ze złożonej deklaracji. Stanowisko skarżącego wymagało weryfikacji zważywszy na treść art. 134 ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny nie jest związany m.in. podstawą prawną skargi. Wymaga podkreślenia, że w podstawie prawnej ww. pisma organ powołał ustawę z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012r., poz. 391 ze zm.), uchwałę nr XXVI/230/2012 Rady Miejskiej z dnia 28 grudnia 2012r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości i uchwały nr XXVI/228/2012 Rady Miejskiej z dnia 28 grudnia 2012r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki takiej opłaty. W ocenie składu orzekającego rozpoznanie tak sformułowanej skargi należy do kognicji sądów administracyjnych, gdyż z jej treści wynika, że zaskarżone pismo jest aktem, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a. Podkreślić należy, że katalog aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego został w sposób wyczerpujący wymieniony w cyt. powyżej przepisie art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych wskazuje, że akt (czynność) o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, skierowany do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek którego czynność (akt) dotyczy jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Elementem aktu lub czynności jest element władztwa administracyjnego, rozumiany jako jednostronność działania organu wykonującego administrację publiczną. W ocenie składu orzekającego, w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze skargą wniesioną na akt o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a. Nie budzi wątpliwości, że złożenie deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest obowiązkiem właściciela nieruchomości - wynikającym z ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Złożenie poprawnej deklaracji powoduje, że nie jest potrzebne, ani możliwe wydawanie decyzji administracyjnej. Wynika to z art. 6 o tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył wymaganą deklarację (k. 3 akt sądowych) wskazując w pkt D.3. dane nieruchomości na której powstają odpady komunalne - ul. [...] 7. Natomiast w zaskarżonym piśmie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] organ informuje skarżącego o wysokości opłaty za odbiór odpadów komunalnych na 2013r. wskazując jako miejsce wytwarzania odpadów ul. [...] 3 (k. 6 akt sądowych), a więc inną nieruchomość od tej, której dane wynikają ze złożonej przez skarżącego deklaracji. Wskazane okoliczności pozwalają na ocenę, że zaskarżony akt narusza prawo, co uzasadniało jego uchylenie. Podkreślić również należy, że wbrew zarzutom organu, skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa ( k.7 akt sądowych). Mając na uwadze treść art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a. trzeba stwierdzić, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego ma jedynie obowiązek wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Nie musi natomiast czekać na odpowiedź organu ( por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2010, Komentarz do art. 53, teza 5, postanowienie NSA z dnia 26.09.2012, sygn. akt II FSK 1948/12, LEX nr 1244114). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji wyroku na podstawie art. 146 § 1 i art. 152 ustawy P.p.s.a.