II SA/Ke 815/17

WyrokWSA w Kielcach2017-12-29

Skład orzekający: Dorota Chobian, Jacek Kuza, Agnieszka Banach

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może wznowić postępowanie i uchylić decyzję przyznającą świadczenie z pomocy społecznej na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sytuacji, gdy strona uzyskała nienależne świadczenie, czy też powinien zastosować przepisy ustawy o pomocy społecznej dotyczące zmiany lub uchylenia decyzji?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może wznowić postępowania i uchylić decyzji przyznającej świadczenie z pomocy społecznej na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., jeśli strona uzyskała nienależne świadczenie. W takich przypadkach należy stosować przepisy ustawy o pomocy społecznej dotyczące zmiany lub uchylenia decyzji, które odrębnie regulują tę kwestię. Naruszenie tej zasady stanowi istotne naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
M. T. złożyła wniosek o przyznanie zasiłku okresowego. Organ I instancji przyznał jej świadczenie, jednak później z urzędu wznowił postępowanie, stwierdzając, że strona podjęła zatrudnienie i uzyskała dochód przekraczający kryterium dochodowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, uchylając pierwotną decyzję przyznającą zasiłek. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję SKO, decyzję organu I instancji oraz postanowienie o wznowieniu postępowania, uznając, że organ niewłaściwie zastosował przepisy k.p.a. zamiast przepisów ustawy o pomocy społecznej.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, decyzję organu I instancji oraz postanowienie o wznowieniu postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Asesor WSA Agnieszka Banach, Protokolant Referent stażysta Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie zasiłku okresowego i odmowy przyznania zasiłku okresowego uchyla zaskarżoną decyzję, decyzję organu I instancji oraz postanowienie wydane z upoważnienia Wójta Gminy z dnia [...] znak: [...]. Decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M.T. od decyzji wydanej z up. Wójta Gminy z [...] orzekającej w punkcie 1 o uchyleniu w całości własnej decyzji z [...] dotyczącej przyznania zasiłku okresowego z powodu długotrwałej choroby w kwocie 187zł miesięcznie na okres lipca i sierpnia 2016 r. oraz w punkcie 2 o odmowie przyznania prawa do zasiłku okresowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że 21 lipca 2016 r. M.T. wniosła podanie o przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego lub innej formy wsparcia finansowego. Na podstawie załączonych dokumentów organ ustalił, że dochód dwuosobowej rodziny z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, czyli z czerwca 2016 r. wyniósł 654zł, co daje w przeliczeniu na osobę w rodzinie kwotę 327zł. Taką samą sytuację finansową wnioskodawczyni przedstawiła podczas przeprowadzonego wywiadu środowiskowego. W konsekwencji organ I instancji decyzją z [...] przyznał stronie pomoc w formie zasiłku okresowego w kwocie 187 zł miesięcznie na okres lipca i sierpnia 2016 r. Następnie organ I instancji z urzędu powziął wiadomość, że w okresie od 2.06. do 31.10.2016 r. wnioskodawczyni podjęła zatrudnienie, co spowodowało wydanie [...] postanowienia o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z [...]. Dalej Kolegium wskazało, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena prawidłowości decyzji wydanej z up. Wójta Gminy po wznowieniu z urzędu postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa. W ocenie Kolegium nie budzą wątpliwości poczynione w niniejszej sprawie ustalenia, które wynikają między innymi z pisma z 27 grudnia 2016 r. Międzywojewódzkiej Usługowej Spółki Inwalidów, że strona od 2.06. do 31.10.2016 r. była zatrudniona w tej spółce i za miesiąc czerwiec 2016 r. uzyskała wynagrodzenie netto w kwocie 1.360,69zł. Kierując się treścią art. 145 § 1 pkt 5 kpa, organ odwoławczy stwierdził, że powyższa informacja stanowiła przesłankę do wznowienia postępowania. Następnie cytując treść art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej organ II instancji zauważył, że dwuosobowa rodzina wnioskodawczyni w miesiącu czerwcu 2016 r. uzyskała dochód w wysokości 2014,69 zł, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie stanowi 1007,35zł. Dochód ten składał się z: zasiłku rodzinnego w wysokości 118,00zł, dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka w wysokości 185zł, zasiłku stałego w wysokości 351zł, wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.360,69zł. Stosownie do treści art. 8 ust. 1 pkt 2 powyższej ustawy prawo do świadczeń pieniężnych przysługuje osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 514zł. Organ odwoławczy wskazał, że kryterium dochodowe dwuosobowej rodziny wnioskodawczyni wynosi 1.028,00 zł tj. 514 zł x 2 osoby. Zatem rodzina wnioskodawczyni, która w czerwcu 2016 r. uzyskała dochód w wysokości 2.014,69zł przekroczyła kryterium dochodowe rodziny uprawniające ją do pobierania wnioskowanego świadczenia. Kolegium dodało, że z nadesłanych akt wynika, że decyzją z [...] organ I instancji orzekł o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń tj. zasiłku stałego wypłaconego stronie w okresie od 1 lipca do 30 listopada 2016 r. W zaistniałej sytuacji, dochód z zasiłku stałego nie powinien być więc wliczany do dochodu rodziny odwołującej, skoro obecnie orzeczono o jego zwrocie. Niemniej jednak kwestia ta pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, bowiem dochód rodziny odwołującej nawet po obniżeniu go o kwotę pobranego zasiłku stałego wynosi 1.663,69 zł (tj. 2.014,69 zł – 351zł) i nadal przekracza kryterium dochodowe uprawniające rodzinę do otrzymania żądanego świadczenia. Odnosząc się do treści odwołania organ II instancji przedstawił regulacje dotyczące przeprowadzania rodzinnego wywiadu środowiskowego. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję M.T. podniosła, że nie zgadza się z nią, gdyż nie jest w stanie zwrócić świadczeń. Zostały one bowiem przeznaczone na wynajem, leczenie i utrzymanie córki w szkole. W dalszej części skargi skarżąca przedstawiła swoją sytuację rodzinną, finansową i mieszkaniową. Dodała również, że wywiad środowiskowy nie został przeprowadzony z jej winy, lecz stało się tak ponieważ wujek, u którego mieszka nie wyraża na to zgody. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej P.p.s.a., sąd rozstrzyga w graniach danej sprawy nie będą jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Mając na uwadze powyższą regulację skarga podlegała uwzględnieniu, pomimo że zawarte w niej zarzuty są niezasadne. Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu wznowieniowym. Postanowieniem z 13 stycznia 2017 r. organ I instancji wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa z uwagi na powzięcie wiadomości o tym, że skarżąca przed wydaniem decyzji przyznającej jej świadczenie w postaci zasiłku okresowego podjęła zatrudnienie i uzyskała dochód w wysokości powodującej przekroczenie kryterium dochodowego, od którego uzależnione było przyznanie jej świadczenia. Jak wynika z prawidłowych w świetle akt administracyjnych ustaleń, skarżąca nie poinformowała o podjęciu 2 czerwca 2016 r. pracy w Międzywojewódzkiej Usługowej Spółce Inwalidów ani w dacie składania wniosku o przyznanie świadczenia, to jest 21 lipca 2016 r., ani też 9 sierpnia 2016 r. w czasie aktualizacji wywiadu środowiskowego. Zgodnie z art. 6 pkt 16 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1769), dalej ustawa o pomocy społecznej, użyte w niej określenie "świadczenie nienależnie pobrane" oznacza świadczenie pieniężne uzyskane na podstawie przedstawionych nieprawdziwych informacji lub niepoinformowania o zmianie sytuacji materialnej lub osobistej. Z kolei w myśl art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, art. 12 i art. 107 ust. 5. Zmiana decyzji administracyjnej na korzyść strony nie wymaga jej zgody. Stosownie do art. 14 w sprawach nieuregulowanych w ustawie o pomocy społecznej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Z powyższych regulacji wynika, że w niniejszej sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 145 § 1 pkt 5 kpa albowiem procedura związana z uchyleniem decyzji przyznającej świadczenie z pomocy społecznej w przypadku pobrania nienależnego świadczenia, została w sposób odrębny uregulowana w ustawie o pomocy społecznej. Wskazane naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do wydania postanowienia i decyzji o innej treści i na innej podstawie, niż decyzja, jaka w sprawie powinna zapaść. Mając powyższe na uwadze zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji oraz postanowienie o wznowieniu podstępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa podlegały uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) w zw. z art. 135 P.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę Wójt Gminy winien wyeliminować wskazaną wyżej nieprawidłowość i przeprowadzić postępowanie przewidziane w art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi stwierdzić należy, że prawidłowo organ wskazał, że kwestie związane z trudną sytuacją materialną i związaną z tym niemożnością zwrotu pobranego świadczenia mogą być przedmiotem rozważań dopiero na kolejnym etapie postępowania, a mianowicie przy wydawaniu decyzji, o jakiej mowa w art. 104 ust. 4 ustawy. Jeśli zaś chodzi o kwestie związane z przeprowadzeniem wywiadu środowiskowego to w niniejszej sprawie pozostają one bez wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji, bowiem powodem uchylenia przez organ decyzji o przyznaniu zasiłku celowego nie było uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu, ale niepoinformowanie przez skarżącą w dacie wystąpienia z wnioskiem o przyznanie pomocy o wcześniejszym podjęciu zatrudnienia i uzyskaniu z tego tytułu dochodu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło