II SA/Ke 816/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 lipca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: odmówić podjęcia zawieszonego postępowania. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 lipca 2013 r., znak: [...], uznając, że zasadniczy wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji będzie miało rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zawisłej pod sygn. K 27/13. Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r. w sprawie K 27/13 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP. Ustała więc przesłanka zawieszenia postępowania wskazana w uzasadnieniu postanowienia z dnia 28 listopada 2013 r. Pomimo tego, w notatce urzędowej z posiedzenia niejawnego z dnia 25 lutego 2014 r. przyjęto, że podstawa zawieszenia postępowania określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nadal istnieje, a zmieniła się jedynie faktyczna przesłanka do zastosowania powyższego przepisu. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie II SA/Po 1026/13 WSA w Poznaniu zwrócił się bowiem do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, "czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny, i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1 i art. 71 Konstytucji RP. Sprawa ta została zarejestrowana w Trybunale pod sygn. P 1/14. Wnioskiem z dnia 27 maja 2014 r. M. P. wystąpił o podjęcie zawieszonego postępowania z uwagi na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 grudnia 2013 r. w sprawie K 27/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o podjecie zawieszonego postępowania nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ nie ustała przyczyna jego zawieszenia. Zawisła przez Trybunałem Konstytucyjnym spawa o sygn. P 1/14 dotyczy kwestii pominięcia w art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, spośród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osób, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Sprawa ta do chwili wydania niniejszego postanowienia, nie została jeszcze rozpoznana. Dlatego uniemożliwia to podjęcie postępowania, stosownie do treści art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. Uwzględniając zatem powód odmowy przyznania skarżącemu specjalnego zasiłku opiekuńczego (przewidziany w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych brak rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności) Sąd uznał, że w dalszym ciągu istnieje stan, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., tj. sprawa o sygn. P 1/14 może mieć wpływ na wynik niniejszego postępowania. Dlatego na podstawie art. 128 pkt 4 p.p.s.a. a contrario, odmówiono podjęcia zawieszonego postępowania.