II SA/Ke 824/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem p o s t a n a w i a : I. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; II. na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718) odmówić zawieszenia postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego, wymierzającą karę pieniężną w wysokości 24.000 zł za urządzanie gry na automatach poza kasynem. Skargę na ww. decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła [...], domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania tego rozstrzygnięcia. Uzasadniając ten ostatni wniosek strona skarżąca podała, że wobec Spółki toczy się szereg postępowań administracyjnych w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, a wykonanie kary nałożonej w niniejszym postępowaniu spowoduje szkodę, która w przyszłości nie będzie mogła zostać naprawiona. W wyniku uiszczenia kwoty kary Spółka nie będzie bowiem w stanie regulować bieżących zobowiązań, a tym samym zostanie obciążona karami umownymi lub odsetkami. W efekcie kontrahenci zaczną zrywać zawarte ze Spółką umowy, co doprowadzi do utraty przez nią płynności finansowej. Zdaniem strony nawet ewentualny późniejszy zwrot uiszczonej kary nie umożliwi Spółce powrotu do prowadzenia działalności gospodarczej, gdyż zadłużenie może się okazać zbyt duże. Ponadto skarżąca zwróciła się z wnioskiem o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia toczącego się postępowania karnoskarbowego o czyn z art. 107 § 1 kks, przed Urzędem Celnym w Kielcach (RKS: 841/2015), w stosunku do dyrektora Oddziału Spółki [...], gdyż ustalenia dokonane w tamtejszym postępowaniu mają wpływ na niniejsze postępowanie, bowiem stanowią podstawę wszystkich ustaleń faktycznych Organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a.,, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca nie wykazała, że zachodzi w stosunku do niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analizując treść zaskarżonej decyzji wskazać trzeba, że z rozstrzygnięcia tego wynika obowiązek zapłaty określonej kwoty pieniężnej tytułem kary pieniężnej. Realizacja takiego obowiązku ma zasadniczo odwracalne skutki i nie wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Prawomocne uchylenie decyzji, z której wynika taki obowiązek, prowadzi bowiem do ewentualnego zwrotu uiszczonych kwot. W konsekwencji jedynie w wyjątkowych okolicznościach – kiedy zapłata czy przymusowa egzekucja kwot należnych na podstawie zaskarżonej decyzji mogłaby realnie zagrozić bytowi przedsiębiorstwa – zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd. Jak wskazano powyżej obowiązek wykazania takiego stanu rzeczy ciąży na wnioskującym. Tymczasem w niniejszej sprawie Spółka nie przedstawiła jakichkolwiek dokumentów obrazujących jej rzeczywistą i obecna sytuację finansową. W tej sytuacji wszystkie twierdzenia o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji może mieć daleko idące negatywne skutki dla Spółki należy uznać za gołosłowne. Nie znając aktualnej sytuacji finansowej Spółki nie sposób bowiem ocenić potencjalnego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na jej płynność finansową. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia, jako niezaskarżalne w myśl art. 131 p.p.s.a., nie wymaga uzasadnienia, co wynika z art. 163 § 2 zdanie drugie p.p.s.a.