II SA/Ke 829/12
PostanowienieWSA w Kielcach2013-03-26
Skład orzekający: Małgorzata Długońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawcy, którzy złożyli skargę kasacyjną od wyroku WSA, mogą zostać zwolnieni od kosztów sądowych w części, biorąc pod uwagę ich stan zdrowia, dochody, wydatki i zadłużenie?Ratio decidendi
Wnioskodawcy, pomimo posiadania pewnych dochodów i majątku, zostali częściowo zwolnieni od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym. Sąd uznał, że ich stan zdrowia, wysokie koszty utrzymania domu, zadłużenie oraz dotychczas poniesione koszty sądowe uniemożliwiają im pokrycie dalszych wydatków bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w części.Stan faktyczny
T.K. i M.K. złożyli skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, który oddalił ich skargę na decyzję nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego. Do skargi kasacyjnej dołączyli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, przedstawiając swoją sytuację finansową, zdrowotną i majątkową.Rozstrzygnięcie
Zwolniono T.K. i M.K. od kosztów sądowych ponad kwotę 600 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi i opłaty kancelaryjnej.Pełny tekst orzeczenia
Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 26 marca 2013 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.K. i M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.K. i M.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: zwolnić T.K. i M.K. od kosztów sądowych ponad kwotę 600 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi i opłaty kancelaryjnej.
Wyrokiem z dnia 16.I.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę T.K. i M.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
T.K. i M.K. złożyli skargę kasacyjną od wyżej wymienionego wyroku, do której dołączyli formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe i utrzymują się renty w wysokości 1299 zł i wynagrodzenia za pracę w wysokości 3290 zł brutto miesięcznie. Skarżący nie wykazali innego majątku oprócz domu wielkości 170 m² i nieruchomości rolnej o powierzchni 6 ha. Oboje są niepełnosprawni i schorowani, co potwierdzają załączane orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i karty leczenia szpitalnego. Na zakup leków wydają w sumie około 400 zł miesięcznie. Wnioskodawcy spłacają kredyt hipoteczny w miesięcznych ratach 284, 36 zł oraz pożyczkę z zakładu pracy na kwotę 5000 zł. Ponadto podali następujące wydatki miesięczne: 481 zł za energię elektryczną, 180 zł za wodę, 120 zł za dwie butle gazowe, 70 zł wywóz nieczystości, 10 zł za śmieci, 100 zł za telefon, polisa ubezpieczeniowa - 100 zł na dwa miesiące, ubezpieczenie budynków -300 zł na rok. W sezonie grzewczym zakupują 7 ton węgla i 5 m³ drewna opałowego po 100 zł za m³.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie przy ocenie sytuacji majątkowej skarżących wzięto pod uwagę: zły stan zdrowia wiążący się z dużymi wydatkami na zakup leków i leczenie, wysokie koszty utrzymania domu w sezonie zimowym, zadłużenie z tytułu kredytu i pożyczki oraz dotychczas poniesione wydatki tytułem wpisu sądowego od skargi i opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. W świetle powyższych okoliczności uznano, że skarżący nie są w stanie, ponieść kolejnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem ich wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło