II SA/Ke 832/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Renata Detka, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [....] znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy oddala skargę. Decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania I.K. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z [...], odmawiającej wydania prawa jazdy kat. A,C,D,C+E, D+E, na podstawie art.138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium podało, że I.K. wnioskiem z 26 lipca 2007 r., wniósł o wymianę na polski dokument ukraińskiego prawa jazdy kat. A,B,C,D,E Nr BHA 600257 wydanego 20 lutego 2007 r. przez Państwową Inspekcję Samochodową Międzyrejonowy Wydział Rejestracji i Egzaminów w Łucku. Decyzją z [...] organ I instancji, na podstawie kopii pisma Międzyrejonowego Wydziału Rejestracji i Egzaminów Urzędu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Ukrainy w Łucku z 22 sierpnia 2007 r., kierowanego do Konsulatu Generalnego Ukrainy w Krakowie, potwierdzającej wydanie 20 lutego 2007 r. wnioskodawcy prawa jazdy nr [...], wydał wnioskodawcy prawo jazdy kat. A,B, C, D, B+E, C+E, D+E nr [...], blankiet serii I nr [...], ważne bezterminowo. Postanowieniem z [...] organ I instancji wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ww. decyzją, gdyż [...] wpłynęło pismo Konsulatu Generalnego RP w Łucku z informacją, że prawo jazdy kategorii ABCDE seria [...] Nr [...] na nazwisko I.K. nie było wydawane. Następnie decyzją z [...], organ uchylił decyzję z [...] i odmówił wydania I.K. prawa jazdy kat. A, C, D, C+E i D+E Wnioskiem z 16 marca 2015 r. I.K., zwrócił się o potwierdzenie posiadania świadectwa kwalifikacji zawodowej. Do wniosku załączył: kopię świadectwa kwalifikacji zawodowej z 17 lutego 2015 r. o ukończeniu szkolenia okresowego, kopię orzeczenia psychologicznego z 17 lutego 2015 r., kopię zaświadczenia lekarskiego z 17 lutego 2015 r., kserokopię prawa jazdy kat. A,B,C,D,B+E, C+E, D+E nr [...], fotografię i dowód wpłaty. W wyniku rozpatrzenia tego wniosku organ I instancji odmówił wydania prawa jazdy. Rozpatrując odwołanie od tej decyzji Kolegium podało, że stosownie do treści art. 15 ust. 1 -3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 155), dalej "ustawa", starosta dokonuje w prawie jazdy wpisu potwierdzającego odbycie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej albo szkolenia okresowego, o których mowa w rozdziale 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, a wpis jest dokonywany w formie wymiany prawa jazdy, na okres 5 lat, liczony od dnia wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej, o którym mowa w przepisach rozdziału 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż okres ważności orzeczenia lekarskiego i orzeczenia psychologicznego, o których mowa w przepisach rozdziału 7a tej ustawy (ust. 4). Stosownie do art. 11 ust. 1 pkt. 4 ustawy prawo jazdy jest wydawane osobie, która odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii, oraz zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii. Zgodnie z § 9 ust. 2 b rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarski Morskiej z dnia 31 lica 2012 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2012r. poz. 1005 ze zmianami), w celu wydania prawa jazdy lub pozwolenia należy przeprowadzić weryfikację złożonych dokumentów m.in. w zakresie spełnienia przesłanek określonych w ustawie odpowiednio do rozpoczęcia szkolenia oraz do wydania prawa jazdy lub pozwolenia. W wyniku negatywnej weryfikacji dokumentów o których mowa w ust. 1 § 9, należy odmówić wydania prawa jazdy (ust. 2 § 9). Organ odwoławczy zauważył, że zaskarżona decyzja została wydana w związku z ustaleniem, że decyzją z [...], odmówiono wnioskodawcy wydania prawa jazdy kat. A, C, D, C+E, D+E na podstawie wniosku o wymianę ukraińskiego prawa jazdy na polski dokument. Kolegium zwróciło także uwagę, że w aktach sprawy znajduje się postanowienie z [...], którym Prokurator Prokuratury Rejonowej umorzył śledztwo w sprawie podrobienia daty bliżej nieustalonej w 2007 r., w miejscu bliżej nieustalonym ukraińskiego prawa jazdy kat. [...] wystawionego na nazwisko I.K. oraz pism wystawionych przez Państwową Inspekcję Samochodową Międzyrejonowego Wydziału Rejestracji i Egzaminów w Łucku na Ukrainie, tj. o przestępstwo z art. 270 § 1 kk - wobec niewykrycia sprawcy. W postanowieniu tym wskazano, że I.K. jako obywatel polski w celu uzyskania polskiego odpowiednika prawa jazdy posłużył się podrobionymi dokumentami w postaci prawa jazdy wydanego przez Państwową Inspekcję Samochodową Międzyrejonowego Wydziału Rejestracji i Egzaminów w Łucku na Ukrainie. W sprawie zdołano zabezpieczyć ukraińskie prawo jazdy wystawione na I. K. Natomiast z materiałów nadesłanych przez Prokuraturę m. Łucka woj. Wołyńskiego wynikało, że I.K. nie otrzymał prawa jazdy wydanego przez Państwową Inspekcję Samochodową Międzyrejonowego Wydziału Rejestracji i Egzaminów w Łucku na Ukrainie. W postanowieniu tym wskazano, że dokumenty dołączone przez I.K. w postaci zaświadczenia z Państwowej Inspekcji Samochodowej Międzyrejonowego Wydziału Rejestracji i Egzaminów w Łucku na Ukrainie oraz karty egzaminacyjnej karty kierowcy poświadczające zdanie egzaminu i otrzymanie prawa jazdy [...], okazały się nieprawdziwe. Zdaniem Kolegium powyższe okoliczności wskazują, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, gdyż wnioskodawca nie spełnił przesłanek, umożliwiających wydanie prawa jazdy kategorii C, D, C+E, D+E. Warunki określone w art. 11 ustawy zostały dopełnione przez niego jedynie w odniesieniu do prawa jazdy kat. B+E, i w takim zakresie może zostać ewentualnie wydany dokument. W ocenie organu II instancji wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach Wydział II Karny z [...], nie ma znaczenia w sprawie. Wyrokiem tym bowiem Sąd uniewinnił I.K. oskarżonego o to, że posłużył się jako autentycznym dokumentem w postaci prawa jazdy, poprzez złożenie wniosku o wymianę ukraińskiego prawa jazdy na polski odpowiednik, wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy poprzez podstępne wprowadzenie w błąd pracownika Urzędu Miasta co do posiadanego prawa jazdy wydanego przez właściwy urząd w Łucku na Ukrainie, w celu uzyskania polskiego prawa jazdy i złożenia fałszywego oświadczenia co do legalności wydania ukraińskiego prawa jazdy, oraz o to, że w okresie od 13. 09. 2007 r. do 9. 01. 2008 r., w Kielcach używał dokumentu w postaci prawa jazdy kat. A,B,C,D, B+E, C+E, D+E, uzyskanego przez wyłudzenie poświadczenia nieprawdy poprzez podstępne wprowadzenie w błąd pracownika Urzędu Miasta co do posiadanego prawa jazdy i składając fałszywe oświadczenie co do legalności wydania ukraińskiego prawa jazdy, od popełnienia stawianych mu czynów. Organ odwoławczy uznał za nieuzasadniony zarzut naruszenia art. 10 kpa. Wskazał, że pismem z 23 marca 2015 r. organ I instancji zawiadomił wnioskodawcę o tym, że zebrany w toku postępowania materiał dowodowy jest wystarczający do wydania merytorycznej decyzji w niniejszej sprawie. Poinformował także o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w określonym terminie. Nadto z notatki służbowej sporządzonej przez Kierownika Biura z dnia 1 kwietnia 2015 r. wynika, że wnioskodawca w tym dniu zgłosił się do siedziby organu, gdzie zapoznał się z aktami sprawy. Nadto zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa może odnieść skutek tylko, jeżeli strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Kolegium również stwierdziło, że wnioskiem z 29 kwietnia 2015 r. I.K. wystąpił do organu I instancji o wznowienie postępowania zakończonego decyzją organu I instancji z [...]. W wyniku rozpatrzenia tego wniosku organ I instancji postanowieniem z [...] odmówił wznowienia postępowania, jednak rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez organ odwoławczy rozstrzygnięciem z [...], a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia. Jeśli zatem w przyszłości ewentualnie dojdzie do wzruszenia decyzji z [...], wnioskodawca będzie mógł ponowić swój wniosek o wydanie prawa jazdy kategorii A, C, D, C+E, D+E. Organ odwoławczy podniósł też, że w postanowieniu Prokuratora Prokuratury Rejonowej z [...] umarzającym śledztwo w sprawie podrobienia ukraińskiego prawa jazdy oraz pism wystawionych przez Państwową Inspekcję Samochodową Międzyrejonowego Wydziału Rejestracji i Egzaminów w Łucku jednoznacznie wskazano, że dokumenty jakie dołączył wnioskodawca okazały się nieprawdziwe. Nie można zatem zgodzić się ze stwierdzeniem, że legitymuje się on dokumentem potwierdzającym zdanie egzaminu zgodnie z ukraińskim prawem. Reasumując organ wskazał, że wnioskiem z 16 marca 2015 r. I.K. zwrócił się o potwierdzenie posiadania świadectwa kwalifikacji zawodowej, który to wpis jest dokonywany w formie wymiany prawa jazdy. Wymienionym w tym wniosku dokumentem prawa jazdy odwołujący na chwilę obecną nie legitymuje się, albowiem decyzją z dnia [...] organ I instancji uchylił uprzednią decyzję z dnia [...] i odmówił wydania prawa jazdy kat. A,C,D,C+E, D+E. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzje, I.K. , domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji, zarzucił naruszenie: - art. 6 kpa, 7 kpa, 8 kpa i 10 kpa poprzez nie podjęcie dostatecznych kroków niezbędnych do prawidłowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, pominięcie wniosków zawartych w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego sygn. akt [...] o kluczowym znaczeniu dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy oraz oparcie się jedynie na postanowieniu Prokuratora Prokuratury Rejonowej z [...] w przedmiocie umorzenia śledztwa oraz materiałów nadesłanych przez Prokuraturę m. Łucka woj. Wołyńskiego, bez należytego uwzględnienia całokształtu okoliczności niniejszej sprawy; - art. 75 § 1 kpa poprzez nieuwzględnienie całości zebranego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza przedstawionych dokumentów dotyczących posiadania kwalifikacji zawodowych w zakresie prowadzenia pojazdów mechanicznych; - art. 77 § 1 w zw. z art. 80 kpa poprzez nie wywiązanie się z obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a szczególności nie podjęcie próby zweryfikowania przez organ własnych decyzji poprzez pełną analizę akt sprawy [...] Sądu Rejonowego, a jedynie poprzestanie na stwierdzeniu, że nie mają one znaczenia w sprawie przy jednoczesnym oparciu się na takich dokumentach jak postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej z [...], czy materiałach nadesłanych przez Prokuraturę m. Łucka woj. Wołyńskiego. W uzasadnieniu skarżący zarzucił, że obie decyzje zostały wydane bez należytego uwzględnia i wyjaśnienia skomplikowanego stanu faktycznego sprawy, w oparciu o niesprawdzone oraz niezweryfikowane przez organy dokumenty i informacje, oceniane jednie w kontekście treści przepisów przewidujących warunki, od spełnia których uzależnione jest wydanie prawa jazdy. Wnoszący skargę podkreślił, że w swoich ustaleniach organy nie odniosły się w sposób wystarczający (a wręcz stwierdziły, że nic on do sprawy nie wnosi) do wyroku Sądu Okręgowego z [...]. Wskazał, że jego uniewinnienie dotyczyło nie tylko posłużenia się autentycznym dokumentem, ale również użycia tego dokumentu, co więcej w aktach sprawy karnej znajduje się szereg dowodów, które w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 kpa są istotnymi dla sprawy okolicznościami faktycznymi i nowymi dowodami, jednakże organy konsekwentnie pomijają je w swoich decyzjach. Skarżący podkreślił, że brak jest jakichkolwiek jednoznacznych dowodów na to, że wydane mu prawo jazdy zostało podrobione, nie wykryto sprawców, którzy mieli się dopuścić jego podrobienia, wreszcie trudno zanegować fakt, iż odbył kurs oraz zdał egzamin na prawo jazdy w drodze egzaminu eksternistycznego zgodnie z ukraińskim prawem, zaś podawane przez ukraiński Łucki MREW sprzeczne informacje co do tego faktu nie mogą negatywnie wpływać na ocenę zasadności przyznania mu uprawnień, o które się ubiega. Autor skargi wskazał, że trudno mu zrozumieć logikę organu, który dowód ten uważa za nie mający znaczenia dla decyzji z [...], pomimo iż w treści własnej decyzji powołuję się na dokumenty wydane jeszcze w fazie postępowania przygotowawczego tj. postanowienie o umorzeniu śledztwa z [...] wobec niewykrycia sprawcy czy dokumenty oraz materiały nadesłane przez Prokuraturę m. Łucka, uznając je za w pełni przydatne do załatwienia niniejszej sprawy jedynie w zakresie w jakim stwierdzają one, że dostarczone przez niego dokumenty były rzekomo nieprawdziwe, co w konsekwencji posłużyło do stwierdzenia, że nie spełnia przesłanek umożliwiających wydanie prawa jazdy zgodnie z jego żądaniem. Skarżący dodał, że posiada polskie prawo jazdy kat. B i B+E, zaś złożony przez niego wniosek o wydanie prawa jazdy w drodze wymiany jego ukraińskiego odpowiednika dotyczył rozszerzenia jego zakresu na kategorie A,C,C+ E, D, D+E. Ukraińskie prawo jazdy zostało wydane na skutego pozytywnego wyniku egzaminu eksternistycznego, tak więc niezrozumiałe jest negowanie faktu, iż posiada odpowiednie umiejętności w zakresie kategorii objętych wnioskiem, które stwierdzone zostały egzaminem państwowym przeprowadzonym na Ukrainie, zaś wątpliwości co do legalności jego przeprowadzenia, czy też wydanych na jego podstawie dokumentów nie mogą przesądzać o odmowie przyznania mu uprawnień, co do których spełnił warunki, od których zależy ich otrzymanie. Nie bez znaczenia jest tutaj to, iż zarówno z treści art. 88 ust. 1 prawa o ruchu drogowym, jak i treści art. 5 ust. 1 ustawy wynika, że prawo jazdy jest dokumentem stwierdzającym uprawnienie do kierowania określonymi pojazdami silnikowymi. Nie jest więc źródłem uprawnień do kierowania pojazdami, lecz jest dokumentem potwierdzającym, że dana osoba posiada takie uprawnienie. Źródłem uprawnień do kierowania pojazdami jest spełnienie wszystkich przesłanek ustawowych, obowiązujących w momencie przystępowania do egzaminu państwowego, a to: uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu teoretycznego i praktycznego, odbycie wymaganego szkolenia, uzyskanie wymaganego orzeczenia lekarskiego i osiągnięcie wymaganego wieku. Uprawnione jest stwierdzenie, iż prawo jazdy jest jedynie desygnatem prawa do kierowania pojazdami, a nie źródłem tych uprawnień. Oznacza to, że osoba, która spełniła wszystkie przewidziane prawem wymogi do otrzymania prawa jazdy, nabyła uprawnienie do kierowania pojazdami (wyrok WSA w Opolu z 23 stycznia 2014 r. sygn. II Sa/OP 551/13). Skarżący podkreślił, że jego uprawnienia potwierdzone zostały nie tylko prawem jazdy nr 05823/06/2661 druk serii I nr 0894530 obejmującym kat. A, B, C, D, B + E, C+ E, D + E, które zgodnie z orzeczeniem Sądu Okręgowego nie zostało przez niego podrobione, jak również świadectwem kwalifikacji zawodowej nr [...] oraz zaświadczeniem lekarskim z 17 lutego 2015 r. Organ nie podważył wiarygodności tych dokumentów, wobec czego winny być one wzięte pod uwagę. Dalej wnoszący skargę zauważył, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji SKO stwierdziło, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy nie można zgodzić się ze stwierdzeniem, że legitymuje się on dokumentem potwierdzającym zdanie egzaminu zgodnie z ukraińskim prawem. Skoro więc organ oparł się jedynie na wybranych przez siebie oraz niezweryfikowanych dokumentach oraz informacjach co do tego faktu, pomijając kluczowy w sprawie dowód jako nieprzydatny do rozstrzygnięcia sprawy, to tego typu wnioski stanowiące w swojej istocie daleko idące uproszczenie kosztem należnych mu uprawnień, czy chociażby prawa do wszechstronnego i sprawiedliwego załatwienia jego sprawy nie mogą dziwić, nie mówiąc już o tym że na skutek takiego działania trudno jest mówić o realnym istnieniu czy też funkcjonowaniu zasady wyrażonej w art. 8 kpa (wyrok NSA w Warszawie z 20 listopada 2014 r., sygn. II GSK 1645/13, LEX nr 1592054). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona w tej sprawie decyzja została wydana w związku z wnioskiem I.K. z [...] o potwierdzenie kwalifikacji zawodowej – odbycia szkolenia okresowego. Zgodnie z art. 15 ustawy starosta dokonuje wpisu potwierdzającego odbycie szkolenia okresowego w prawie jazdy (ust. 1), wpis zaś jest dokonywany w formie wymiany prawa jazdy, na okres 5 lat (ust.4). Tak więc aby było możliwe potwierdzenie kwalifikacji zawodowej (poprzez wymianę prawa jazdy), niezbędne jest, oprócz przedłożenia dokumentów w postaci świadectwa kwalifikacji zawodowej, orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, posiadanie ważnego prawa jazdy. Tymczasem w niniejszej sprawie nie może budzić żadnych wątpliwości, że skarżący takiego ważnego prawa jazdy w zakresie kat. A, C, D, C+E i D+E nie posiada. To bowiem prawo jazdy, którym się posługuje zostało wydane na podstawie decyzji z [...], która następnie została ostateczną decyzją z [...] uchylona. Decyzją tą jednocześnie odmówiono skarżącemu wydania prawa jazdy kat. A, C, D, C+E i D+E na podstawie wniosku o wymianę ukraińskiego prawa jazdy. Skarżący zarzuca organowi naruszenie szeregu przepisów proceduralnych poprzez nieuwzględnienie treści uniewinniającego go wyroku Sądu Okręgowego z [...] oraz oparcie swoich ustaleń tylko na dokumentach sprzed wydania tego wyroku. W związku z tym zarzutem Sąd zapoznał się z treścią uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w sprawie [...] oraz wyroku Sądu Rejonowego o sygn. [...], orzekającego w tej sprawie w I instancji. Na rozprawie przed WSA w Kielcach skarżący oświadczył że znana mu jest ich treść Z uzasadnień obu tych wyroków wynika jednoznacznie, że Sądy ustaliły, iż ukraińskie prawo jazdy wystawione na nazwisko I.K. nie zostało wydane przez uprawniony do tego organ. Powodem uniewinnienia skarżącego było wynikające z art. 5 k.k. domniemanie niewinności i uznanie, że "okoliczności w jakich oskarżeni mieli uzyskać prawo jazdy tzw. "łatwy sposób" nie musiały rodzić u nich wątpliwości, co do legalności uzyskania dokumentu". W świetle takich ustaleń dokonanych przez Sąd Rejonowy oraz Sąd Okręgowy okoliczność, że skarżący został uniewinniony od zarzutu posłużenia się w dniu 26 lipca 2007 r. jako autentycznym dokumentem w postaci prawa jazdy [...] poprzez złożenie wniosku o wymianę ukraińskiego prawa jazdy na polski odpowiednik wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy poprzez podstępne wprowadzenie w błąd pracownika Urzędu Miasta co do posiadanego prawa jazdy i złożenia fałszywego oświadczenia co do legalności wydania ukraińskiego prawa jazdy oraz zarzutu używania w okresie od 13 września 2007 r. do 9 stycznia 2008 r. dokumentu w postaci prawa jazdy uzyskanego przez wyłudzenie, słusznie została przez organ uznana za nie mającą znaczenia w sprawie. Samo bowiem to, że skarżący według ustaleń sądów powszechnych mógł nie mieć świadomości, że ukraińskie prawo jazdy nie zostało wystawione przez uprawniony do tego organ, nie może skutkować uznaniem, że było ono w związku z tym ważne. Tylko prawo jazdy wydane przez uprawniony do tego za granicą organ może stanowić podstawę do wymiany na polski dokument prawa jazdy, co wynika jednoznacznie z art. 14 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym osoba posiadająca ważne krajowe prawo jazdy wydane za granicą może, na swój, otrzymać prawo jazdy odpowiedniej kategorii. Zawarte w skardze stwierdzenia jej autora, że "trudno zanegować fakt, iż odbył on kurs oraz zdał egzamin na prawo jazdy w drodze egzaminu eksternicznego zgodnie z ukraińskim prawem" nie ma wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji. Pomijając bowiem to, że brak jest wiarygodnych dokumentów potwierdzających powyższe okoliczności, to przede wszystkim zauważyć należy, że tylko w drodze wymiany prawa jazdy zagranicznego na polskie, możliwe jest potwierdzenie w ten sposób posiadania kwalifikacji zdobytych za granicą. Polski organ nie może wydać prawa jazdy w oparciu o egzamin przeprowadzony za granicą czy też odbyty za granicą kurs. Zgodnie bowiem z art.11 ust. 1 ustawy, prawo jazdy jest wydawane osobie, która odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii (pkt 3) i zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii (pkt 4). Z dalszych przepisów ustawy wynika jednoznaczne, że chodzi tu o szkolenie przeprowadzane przez upoważnione do tego ośrodki w Polsce i że egzamin państwowy także musi być przeprowadzony w Polsce, zgodnie z polskimi przepisami. I.K. nie przedstawił dowodu, że w Polsce zdał egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy kat. A, C, D, C+E i D+E. Dołączone przez niego do wniosku zaświadczenie o odbyciu szkolenia okresowego nie jest dowodem uzyskania prawa jazdy tych kategorii. Takie bowiem zaświadczenie stanowi podstawę do wpisu potwierdzenia świadectwa kwalifikacji polegającego na wymianie prawa jazdy tylko w stosunku do kierowcy, który wcześniej już takie kwalifikacje zgodnie z prawem uzyskał, a więc kierowcy, który odbył szkolenie zgodnie z wymogami polskiego prawa i zdał państwowy egzamin w Polsce i który wykonuje przewóz drogowy na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium RP (art. 39d ustawy o transporcie drogowym). Jak wcześniej była już o tym mowa, w przypadku odbycia szkolenia tylko za granicą i zdania tam egzaminu, bez uzyskania ważnego zagranicznego prawa jazdy, nie jest możliwe wydanie przez starostę polskiego dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami, czyli polskiego prawa jazdy. Mając powyższe na uwadze skoro podniesione przez I.K. zarzuty okazały się nieuzasadnione, a Sąd z urzędu nie dopatrzył się naruszenia przez organ prawa w stopniu uzasadniającym konieczność uchylenia decyzji, skarga podlegała oddaleniu o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zmianami).