II SA/Ke 844/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. i P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a : odrzucić skargę I. K. i P. K. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] dotyczącą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ewid. [...]. Skargę na decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnieśli I. K. i P.K. Zarządzeniem z dnia 30 września 2013r., doręczonym przy pismach z dnia 1 października 2013r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżących do uzupełnienia – w sposób solidarny – braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz nadesłanie 5 odpisów skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe pisma zostały doręczone P. K. w dniu 3 października 2013r. Jak wynika natomiast z adnotacji poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki przeznaczonej dla I. K. , pozostawiono ją w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej adresata. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki – w dniach 2 i 10 października 2013r. – skarżąca nie podjęła ww. pisma. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili wpisu sądowego, ani nie nadesłali żądanych odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Natomiast nienadesłanie odpisów skargi stanowi przesłankę do jej odrzucenia, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy. Stwierdzić bowiem trzeba, że wskazane powyżej braki uniemożliwiają nadanie sprawie biegu. W odniesieniu do doręczenia przesyłki z wezwaniami przeznaczonymi dla I. K. wskazać należy, że zgodnie z dyspozycją art. 73 ustawy P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ustawy p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie stosownego zawiadomienia (§ 1); zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2); w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3); doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W rozpatrywanej sprawie należy uznać, że w wyniku dwukrotnego awizowania – w dniach 2 i 10 października 2013r. – doręczenie wezwania do uzupełnienia braków skargi, przeznaczonego dla I. K. , zostało dokonane w dniu 16 października 2013r., a zatem wyznaczony 7 – dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego minął skarżącej w dniu 23 października 2011r. Natomiast w odniesieniu do P. K. przedmiotowy termin minął w dniu 10 października 2013r., gdyż przesyłka z wezwaniami zostały mu doręczona w dniu 3 października 2013r. Mając na uwadze brak uiszczenia wpisu sądowego oraz nienadesłanie żądanych odpisów skargi przez któregokolwiek ze skarżących Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 220 § 3 i 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a.