II SA/Ke 849/14

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 22 października 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.ŚL. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nieodpłatnego przyznania prawa własności działki siedliskowej postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. M. Ś. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nieodpłatnego przyznania prawa własności działki siedliskowej. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący oświadczył, ze pracuje dorywczo od lipca do końca października i zarabia 500 zł miesięcznie, utrzymuje niepracująca żonę. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku. Z akt administracyjnych (k.14) wynika, że M. Ś. na mocy aktu notarialnego umowy darowizny z dnia 26 sierpnia 2014 r. nabył nieruchomość rolną o powierzchni 5280 m², ponadto włada działką siedliskową nr 32/6 w C.. Skarżący oświadczył, ze razem z żoną wydają na leki 180 zł miesięcznie, ponadto ponosi opłaty za prąd i gaz. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży więc obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim: niski dochód z prac dorywczych przypadający na dwie dorosłe osoby w rodzinie oraz brak majątku poza nieruchomością rolną, uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.