II SA/Ke 849/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sprawy ze skargi W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W. T. 26 października 2016 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku tym wskazał, że skargę złożył 26 sierpnia 2016 r., a nie 25 sierpnia 2016 r. ze względu na okres urlopowy lipiec – sierpień, przez co nie mógł w krótkim czasie pozyskać właściwych dokumentów decydujących o zasadności złożenia skargi, przykładowo jedno z zaświadczeń uzyskał 25 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a ponadto równocześnie z wnioskiem powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie, usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktyczne uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności. Do okoliczności tych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą. Wskazane we wniosku przyczyny nie mogą stanowić okoliczności nadzwyczajnych, uzasadniających przywrócenie terminu z uwagi na brak winy strony. Skarżący został bowiem pouczony o 30-dniowym terminie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego. Zatem osoba należycie dbająca o własne interesy winna w powyższym okresie – stosunkowo długim – tak zorganizować swój czas, aby wszystkie dokumenty, które chce złożyć wraz ze skargą zgromadzić w ustawowym terminie. Podkreślić również należy, że dołączone do rozpatrywanego wniosku, zaświadczenie ze Starostwa Powiatowego zostało wydane skarżącemu 25 sierpnia 2016 r., czyli w ostatnim dniu do złożenia skargi, nie było więc przeszkód, aby skarżący w tym dniu skargę wysłał i w konsekwencji termin zachował. Dodatkowo z zaświadczenia tego wynika, że wniosek o jego wydanie skarżący złożył 24 sierpnia 2016 r., a otrzymał je 25 sierpnia 2016 r., zatem wbrew sugestiom skarżącego w okresie urlopowym pozyskanie tego dokumentu urzędowego nastąpiło bardzo szybko. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.