II SA/Ke 86/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Asesor WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego, po rozpatrzeniu odwołania [...] i [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji w ewidencji gruntów i budynków. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wnioskiem z dnia 19 stycznia 2017 r. [...]zwrócili się do Starosty [...] o zmianę użytku gruntowego z symbolu "B" na "B-R-V" w odniesieniu do działki nr [...], położonej w obrębie W. w gminie [...]. W załączeniu przedstawiono kserokopię "Wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących działki", opisanego jako "Aneks do operatu nr 2334-1/2011 z dnia 05.01.2011 r.", podpisanego przez geodetę. W dniu 3 lutego 2017 r. w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] zostało złożone zgłoszenie pracy geodezyjnej, dotyczącej aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do ww. działki nr [...], zarejestrowane pod nr GN-III.6640.675.2017. Pismami z dnia 28 kwietnia 2017 r. i z dnia 7 lipca 2017 r. organ poinformował wnioskodawców, że dokumentacja geodezyjna dotycząca przedmiotowej nieruchomości, objęta ww. zgłoszeniem pracy geodezyjnej została skompletowana i złożona przez wykonawcę dopiero w dniu 28 kwietnia 2017 r. Wyjaśniono przy tym, że opracowanie geodezyjne zawierające wykaz zmian danych ewidencyjnych, może stanowić podstawę zmian w rejestrze gruntów dopiero po uprzednim jego przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W dniu 19 czerwca 2017 r. przedmiotowa dokumentacja została zwrócona wykonawcy, celem uzupełnienia i poprawy zgodnie z protokołem weryfikacji i w dniu 21 lipca 2017 r. została ponownie złożona przez wykonawcę. Pismem z dnia 18 sierpnia 2017 r. z powodu ponownego negatywnego wyniku weryfikacji, zgodnie z art. 12b ust. 6 i ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017r. poz. 2101), zwanej dalej ustawą, Starosta [...] zwrócił wykonawcy prac geodezyjnych przekazaną przez niego dokumentację dotyczącą ww. działki wraz z protokołami zawierającymi opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. Mając na uwadze powyższe decyzją z dnia [...] Starosta [...] odmówił aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, polegających na zmianie użytku gruntowego oznaczonego symbolem "B" - tereny mieszkaniowe na użytek gruntowy oznaczony symbolem "Br" - grunty rolne zabudowane, w odniesieniu do ww. działki nr [...] – na podstawie art. 22 ust. 1, art. 7d pkt 1, art. 24 ust. 2c ustawy w zw. z § 68 ust. 1, 3, 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. W uzasadnieniu wyjaśniono, że wykazany w ewidencji użytek gruntowy oznaczony symbolem "B" jest zgodny z wykazem zmian danych ewidencyjnych i z arkuszem danych ewidencyjnych budynków zawartych w operacie technicznym dotyczącym inwentaryzacji powykonawczej budynku mieszkalnego wraz z przyłączami wody i kanalizacji sanitarnej, który został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 5 stycznia 2011 r. pod nr 2334-1/2011. Zdaniem organu I instancji, zabudowania posadowione na działce nr [...] nie zostały wykazane jako budynki i urządzenia związane z produkcją rolną – wobec czego nie stanowią siedliska związanego z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli [...]wskazując że podstawę wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków powinna stanowić dostarczona dokumentacja geodezyjna i kartograficzna, przy czym złożyli w dniu 28 kwietnia 2017 r. wszelkie niezbędne dokumenty, w tym oświadczenie, że na działce nr [...] prowadzone jest małe gospodarstwo rolne. Organ odwoławczy, utrzymując w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie, podkreślił że powoływana przez wnioskodawców dokumentacja geodezyjna wbrew wymogom art. 24 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2c ww. ustawy nie została ostatecznie przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Negatywny wynik weryfikacji tej dokumentacji stanowił bowiem podstawę jej zwrotu wykonawcy – zgodnie z art. 12b ust. 6 ww. ustawy. W dalszej części uzasadnienia organ przytoczył szczegółowo treść § 67, § 68 ust. 1, 3, 6 oraz definicje zamieszczone w zał. nr 6 do rozporządzenia w tabeli pod lp. 5, 12 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego. W tym zakresie podkreślono, że obowiązujące przepisy prawa nie zawierają definicji legalnej pojęcia "działki siedliskowej", ani "siedliska", przy czym w doktrynie przyjęło się, że działka siedliskowa to wydzielony obszar gospodarstwa rolnego przeznaczonego na utworzenie siedliska (dom mieszkalny, budynki inwentarskie i budowle rolnicze oraz podwórko), zabezpieczające działalność rolniczą. Ponadto grunty rolne zabudowane to gruntu wchodzące w skład gospodarstw rolnych i funkcjonalnie z nimi związane. Mając na uwadze treść powyższych przepisów organ stwierdził, że nie można uznać, że wnioskodawcy są właścicielami gospodarstwa rolnego. W tym zakresie zwrócono uwagę, że z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie wynika jednoznacznie, że [...]są właścicielami wyłącznie działki nr [...] o powierzchni 0,1177 ha. Uwzględniając charakter zabudowy znajdującej się na tej działce oraz fakt, że nie wchodzi ona w skład gospodarstwa rolnego nie można uznać, że jest to działka siedliskowa. Na przedmiotowej działce brak jest bowiem budynków i urządzeń służących produkcji rolniczej, natomiast usytułowany jest tylko dwukondygnacyjny, jednorodzinny murowany budynek mieszkalny o powierzchni zabudowy 122 m2. Podział działki nr [...] został wykonany, jak wynika z postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia 21 czerwca 2006 r. w celu wydzielenia działki nr [...] o powierzchni 0,1177 ha, przeznaczonej pod budowę budynku mieszkalnego. Reasumując organ stwierdził, że w myśl definicji zamieszczonej w lp. 12 tabeli stanowiącej zał. nr 6 do rozporządzenia, grunty wchodzące w skład ww. działki stanowią użytek gruntowy o symbolu "B" - tereny mieszkaniowe – co przesądza o braku podstaw do wprowadzenia żądanej zmiany – stosownie do wymogów regulacji § 44 pkt 2 rozporządzenia. Ponadto w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym znajduje się dokumentacja o numerze ewidencyjnym 2334-1/2011, z której wynika, że grunty oznaczone jako działka nr [...], o powierzchni 0,1177 ha, stanowią tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem - "B". Odnosząc się do dokumentów wymienionych w odwołaniu oraz w piśmie z grudnia 2017 r., takich jak: świadectwo [...] [...]o ukończeniu technikum rolniczego, oświadczenia informujące, że na działce nr [...] prowadzone jest małe gospodarstwo rolne, organ zauważył, że dokumenty te zostały zwrócone wykonawcy pracy geodezyjnej i nie zostały włączone do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli [...]i [...] [...], zarzucając ww. decyzji organu odwoławczego naruszenie: 1. art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i niezebranie koniecznego do wydania rozstrzygnięcia materiału dowodowego, tj.: - nieustalenie czy dla przedmiotowej nieruchomości jest sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i jakie jest przeznaczenie nieruchomości w tym planie; nieustalenie czy zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy lub pozwoleniem na budowę wydanych w związku z budową budynków na przedmiotowej nieruchomości stanowią one zabudowę zagrodową bądź budynki przeznaczone do produkcji rolnej albo przetwórstwa rolnego; - niewzięcie pod uwagę, że zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym na nieruchomości został zaprojektowany budynek gospodarczy przeznaczony do produkcji rolnej, - nieustalenie, czy przedmiotowa nieruchomość jest wykorzystywana na cele rolnicze i nieprzeprowadzenie w tym celu oględzin, - nieustalenie, czy skarżący są właścicielami gospodarstwa rolnego w innej miejscowości; 2. art. 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez niewzięcie pod uwagę, że w celu aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działki [...] prowadzone są prace geodezyjne (zgłoszenie prac nr GN-III.6640.675.2017) i w konsekwencji wydanie przedwcześnie decyzji odmownej – zanim te prace zostały ukończone; 3. art. 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez niewzięcie pod uwagę, że zmiana sposobu użytkowania nieruchomości w 2010 r. nastąpiła na podstawie dokumentacji geodezyjnej powykonawczej budynku mieszkalnej, w której geodeta nie uwzględnił faktycznego sposobu użytkowania nieruchomości, a organ administracji dokonał tej zmiany bez udziału skarżących i mimo, że w informacji w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego złożonej w dniu 28 września 2010 r. skarżący wskazywali, że nieruchomość stanowi grunty rolne klasy V; 4. naruszenie § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 oraz § 68 ust. 1 rozporządzenia oraz pkt 5 ust. 2 załącznika nr 6 do tego rozporządzenia poprzez ich nie zastosowanie, pomimo że nieruchomość nie została wyłączona z produkcji rolnej, a grunty położone między budynkami lub w ich sąsiedztwie nie są wykorzystywane na inny cel niż rolny. W uzasadnieniu skarżący zwrócili uwagę, że zgodnie z § 35 pkt 7 rozporządzenia źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są m.in. wyniki oględzin, podkreślając zarazem że w piśmie z dnia 1 grudnia 2017 r. poinformowali o prowadzeniu na nieruchomości małego gospodarstwa rolnego oraz o tym, że E. [...]posiada wykształcenie rolnicze – co zostało pominięte przez organ. E. [...]jest także współwłaścicielką gospodarstwa rolnego położonego w K., które składa się z działek stanowiących grunty orne. W skardze sformułowano również zarzut braku uwzględnienia dokumentów złożonych przez geodetę do Starostwa Powiatowego, wśród których znajdowało się świadectwo ukończenia technikum rolniczego [...] [...]oraz złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie skarżących o tym, że na przedmiotowej nieruchomości jest prowadzone gospodarstwo rolne. Ponadto, zgodnie z lp. 5 ust. 2 zał. nr 6 do rozporządzenia do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w ust. 1 pkt. 1-3 lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty z kwiatami i warzywniki. Poza tym, do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia o których mowa w ust. 1, niewykorzystywane do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. W tym zakresie skarżący zwrócili uwagę, że na ich działce znajduje się nie tylko budynek mieszkalny, ale również piwnica zagłębiona w ziemi służąca do przechowywania kwiatów, nasion i innych płodów rolnych, łąka, rabaty kwiatowe. Ponadto w świetle pkt 2 ww. regulacji za zaliczeniem gruntu do gruntów rolnych zabudowanych przemawia brak wyłączenia go z produkcji rolnej (nie została wydana decyzja w tym przedmiocie). Nie rozpoczęto również innego niż rolnicze użytkowania działki. Jak wynika z akt sprawy, działka [...] powstała w wyniku podziału działki [...]. Zarówno działka [...] jak i [...] stanowiła użytek gruntowy o symbolu R - grunty orne. Do dnia dzisiejszego w księdze wieczystej nieruchomości jest ujawniony sposób korzystania z działki [...] jako grunty orne. Natomiast sam fakt wybudowania domu na ww. działce nie zmienia, zdaniem stron, jej przeznaczenia, albowiem nie została ona wyłączona z produkcji rolnej, a wręcz przeciwnie, na działce jest prowadzone małe gospodarstwo rolne. W załączeniu strony przedstawiły mapę do celów projektowych, świadectwo dojrzałości [...] [...], wypis z rejestru gruntów w [...] oraz informacje z działów I i II księgi wieczystej. Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie sądowej w dniu 22 marca 2018 r.: - [...] [...]poparł skargę, wywodząc jak w jej treści i dodając, że jego żona prowadzi gospodarstwo w [...] o powierzchni 96 arów i jest zameldowana w W, nie ma natomiast wiedzy, czy geodeta zakończył pracę i złożył poprawiony operat do ośrodka dokumentacji, - pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi i dodał, że organ nie miał wiedzy, że skarżąca posiada gospodarstwo w [...] i nie ma żadnego dokumentu potwierdzającego ten fakt. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia niE.żności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, polegających na zmianie użytku gruntowego oznaczonego symbolem "B" - tereny mieszkaniowe na użytek gruntowy oznaczony symbolem "Br" - grunty rolne zabudowane, w odniesieniu do działki nr A, położonej w obrębie [...], w gminie [...]. Na wstępie rozważań prawnych, odnosząc się do dokumentacji przedstawionej w załączeniu do skargi oraz zarzutów o przedwczesnym wydaniu decyzji odmownej – w sytuacji gdy w odniesieniu do działki nr A prowadzone są na zlecenie skarżących prace geodezyjne (zgłoszenie prac nr GN-III.6640.675.2017) wskazać trzeba, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Zarówno w orzecznictwie, jak i w judykaturze zgodnie przyjmuje się, że sąd administracyjny orzeka na podstawie stanu faktycznego i prawnego z daty wydania zaskarżonej decyzji. Z kolei dopuszczenie dowodu z dokumentu w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. jest jedynie uprawnieniem, nie zaś obowiązkiem sądu, a przepis ten nie stanowi instrumentu służącego do zwalczenia ustaleń faktycznych, z którymi strona skarżąca się nie zgadza (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20.01.2010 r. o sygn. akt II FSK 1306/08, LEX 558886). W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że dokumentacja geodezyjna dotycząca przedmiotowej nieruchomości, objęta powoływanym przez skarżących zgłoszeniem pracy geodezyjnej, zarejestrowanym pod nr GN-III.6640.675.2017 została: - w dniu 19 czerwca 2017 r. zwrócona wykonawcy – celem uzupełnienia i poprawy zgodnie z protokołem weryfikacji i w dniu 21 lipca 2017 r. została ponownie złożona przez wykonawcę, - w dniu 18 sierpnia 2017 r. ponownie zwrócona wykonawcy wraz z protokołami zawierającymi opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości z powodu jej negatywnej weryfikacji – na podstawie art. 12b ust. 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017r. poz. 2101), zwanej dalej ustawą (k. 123-124). Jak wynika z powołanego wyżej przepisu, w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. Z kolei stosownie do art. 12b ust. 7 ustawy w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji. Z akt administracyjnych oraz z treści skargi nie wynika, aby zaangażowany przez skarżących geodeta skorzystał z tego ostatniego uprawnienia, w związku z czym w odniesieniu do ww. dokumentacji nie doszło do zastosowania art. 12b ust. 8 ustawy, zgodnie z którym jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę. Jednocześnie, wobec dwukrotnego zwrócenia przedmiotowej dokumentacji brak podstaw by uznać – jak chcą tego skarżący – że wydana w jego następstwie decyzja o odmowie aktualizacji informacji w ewidencji gruntów i budynków była przedwczesna. Z kolei w odniesieniu do dokumentów, na które powołują się skarżący, wskazać trzeba – za organem odwoławczym – że zostały zwrócone wykonawcy pracy geodezyjnej i tym samym nie zostały włączone do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W rezultacie, uwzględniając treść ww. przepisów p.p.s.a., nie mogły one stanowić podstawy wydanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia. Wbrew zarzutom skargi w toku prowadzonego postępowania organy obu instancji podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 K.p.a.). Jednocześnie w sposób właściwy wywiązały się z wymogu dążenia do wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy (art. 77 § 1 K.p.a.), a zebrany materiał dowodowy oceniły stosownie do reguł wskazanych w art. 80 K.p.a. W konsekwencji zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dowodowy był wystarczający do wydania decyzji w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji w ewidencji gruntów i budynków. Brak zarazem podstaw by uznać, że w niniejszej sprawie miały miejsce naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Rozpoznawana sprawa jest objęta zakresem przedmiotowym i podmiotowym ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, jako że w katalogu unormowań tego aktu znalazły się także sprawy ewidencji gruntów i budynków (art. 1 pkt 4). Przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) rozumie się bowiem system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami (art. 2 pkt 8). Tak zdefiniowany system, stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy, zawiera m.in. informacje dotyczące gruntów – ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Jak wynika z art. 24 ust. 2a pkt 1 ustawy informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: - z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; - na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania (pkt 2). Z kolei stosownie do art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h ustawy aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców; Materialnoprawną podstawę wydanych decyzji stanowił art. 24 ust. 2c ustawy, zgodnie z którym odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej oraz § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm.), określający w ust. 1 i 3 rodzaje gruntów odpowiednio rolnych oraz zabudowanych i zurbanizowanych oraz ich oznaczenia – z zastrzeżeniem, że zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do rozporządzenia (ust. 6). Przypomnienia w tym miejscu wymaga, że wniosek skarżących dotyczył zmiany użytku gruntowego z użytku gruntowego oznaczonego symbolem "B" (tereny mieszkaniowe) na użytek oznaczony symbolem "B-R-V" (grunty rolne zabudowane) w odniesieniu do działki nr A. Zgodnie z definicją zamieszczoną w załączniku nr 6 do ww. rozporządzenia, w tabeli pod lp. 5, do gruntów rolnych zabudowanych o symbolu - Br, zalicza się grunty zajęte pod: 1) budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, podchowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowle i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych; 2) budynki przeznaczone do przetwórstwa rolnospożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazujących na surowcach pochodzących spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki; 3) budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej. Do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się także: 1) grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki; 2) grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia, o których mowa w ust. 1, niewykorzystywane obecnie do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 909, 1338, 1695 oraz z 2016 r. poz. 904). W przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. W sprawie niniejszej organ trafnie zauważył, że obowiązujące przepisy prawa nie zawierają definicji legalnej pojęcia "działki siedliskowej", ani "siedliska". Doprecyzowanie tego pojęcia nastąpiło w orzecznictwie, w którym wskazuje się, że działka siedliskowa to wydzielony obszar gospodarstwa rolnego przeznaczonego na utworzenie siedliska (dom mieszkalny, budynki inwentarskie i budowle rolnicze oraz podwórko), zabezpieczające działalność rolniczą (por. m .in. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 1984 r., III CZP 22/84, OSN 1985, Nr 1, poz. 8). Z kolei z definicji zamieszczonych w: - art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 909 ze zm.) wynika, że gruntami rolnymi są między innymi grunty pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu, również wskazuje na to, że grunty rolne zabudowane to gruntu wchodzące w skład gospodarstw rolnych i funkcjonalnie z nimi związane; - art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380 ze zm.) wynika, że za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego; - art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2012 r., poz. 803 ze zm.) wynika, że pod pojęciem "gospodarstwo rolne" należy rozumieć gospodarstwo rolne w rozumieniu Kodeksu cywilnego, w którym powierzchnia nieruchomości rolnej jest nie mniejsza niż 1 ha. Uwzględniając treść cyt. przepisów należy podzielić prawidłowe stanowisko organów obu instancji, że [...] nie są właścicielami gospodarstwa rolnego. Przysługujące im prawo własności obejmuje działkę nr A położoną w gminie [...] o powierzchni 0,1177 ha – na której usytuowany jest dwukondygnacyjny, jednorodzinny murowany budynek mieszkalny o powierzchni zabudowy ok. 122 m2. Należy przy tym zwrócić uwagę, że na przedmiotowej działce brak jest budynków i urządzeń służących produkcji rolniczej, a ww. zabudowania nie zostały wykazane jako budynki i urządzenia związane z produkcją rolną. Podkreślenia wymaga, że z postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia 21 czerwca 2006 r. wynika, że podział działki nr [...] został wykonany w celu wydzielenia działki nr A o powierzchni 0,1177 ha, przeznaczonej pod budowę budynku mieszkalnego. Tym samym brak podstaw by uznać, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z siedliskiem związanym z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Nietrafny zatem okazał się zarzut skargi o naruszeniu lp. 5 ust. 2 załącznika nr 6 do tego rozporządzenia. Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać zarzuty skargi o mającym powstać w perspektywie na działce budynku gospodarczo-garażowym, istniejącej piwnicy służącej do przechowywania kwiatów, nasion i innych płodów rolnych, rabatach kwiatowych i łące. To samo dotyczy twierdzeń skarżących co do tego, że [...]posiada wykształcenie rolnicze i jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego położonego w [...] – oddalonego o ok. 70 km od [...]. W rezultacie, mając na uwadze charakter zabudowy znajdującej się na działce nr A oraz fakt, że nie wchodzi ona w skład gospodarstwa rolnego organy prawidłowo stwierdziły, że nie jest to działka siedliskowa. W świetle obowiązujących przepisów przedstawione okoliczności faktyczne i prawne nie mogą stanowić podstawy żądanej zmiany. Mając na uwadze, że – jak to już wskazano na wstępie – sąd administracyjny orzeka na podstawie stanu faktycznego i prawnego z daty wydania zaskarżonej decyzji, należy zwrócić uwagę, że jak wynika z akt administracyjnych, w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym działka nr A, o powierzchni 0,1177 ha, jest oznaczona symbolem - "B" - tereny mieszkaniowe. Wykazany użytek gruntowy jest zarazem zgodny z wykazem zmian danych ewidencyjnych i z arkuszem danych ewidencyjnych budynków, zawartych w operacie technicznym dotyczącym inwentaryzacji powykonawczej budynku mieszkalnego wraz z przyłączami wody i kanalizacji sanitarnej, który został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 5 stycznia 2011 r. pod nr 2334-1/2011. Mianowicie, jak wynika z definicji zamieszczonej w załączniku nr 6 do ww. rozporządzenia w tabeli lp. 12 do gruntów o symbolu "B" – tereny mieszkaniowe zalicza się grunty nie wchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w lp. 5: 1. zajęte pod budynki zaliczone w PKOB do działu 11 - budynki mieszkalne; 2. zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne; 2. położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki. Jeśli chodzi zaś o sporządzaną na zlecenie skarżących dokumentację geodezyjną – dwukrotnie zwracaną jej wykonawcy – to nie mogła ona stanowić podstawy żądanej zmiany. W myśl art. 2 pkt 1 lit. a ustawy pod pojęciem prac geodezyjnych rozumie się m.in. opracowanie dokumentacji geodezyjnej dotyczącej nieruchomości na potrzeby postępowań administracyjnych lub sądowych oraz czynności cywilnoprawnych. Jak wynika z treści § 5 pkt 3 lit. a, b rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. 2013r. poz. 1183) operaty techniczne wykonywane są w celu tworzenia, weryfikacji lub aktualizacji baz danych oraz w celu opracowania dokumentacji na potrzeby postępowań sądowych lub administracyjnych dotyczących nieruchomości. Operat techniczny stanowi pracę geodezyjną podlegającą zarejestrowaniu w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Do wykonywania tego rodzaju pracy niezbędne jest posiadanie uprawnień zawodowych (art. 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy). Z powyższego wynika, że operat techniczny jest sporządzany przez uprawnionego geodetę (nie zaś przez organ administracji) i stanowi dokumentację techniczną powstałą w wyniku wykonania pracy geodezyjno-kartograficznej, podlegającą przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Po złożeniu przez geodetę wniosku o przyjęcie operatu geodezyjnego do zasobu, organ prowadzący zasób dokonuje oceny takiego opracowania. Dopiero po przyjęciu operatu do zasobu może on się stać podstawą wprowadzenia zmian do operatu ewidencyjnego. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w odniesieniu do dokumentacji powoływanej przez skarżących wymóg ten nie został spełniony – wobec czego organy prawidłowo rozstrzygnęły w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji w ewidencji gruntów i budynków. W tym zakresie w zaskarżonej decyzji oparto się na prawidłowo ustalonym stanie faktycznym i zastosowano właściwe przepisy prawa materialnego, obowiązujące w dacie jej wydania. Końcowo należy wskazać skarżącym, że aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu, przy czym konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana. Jak wynika bowiem z § 45 ust. 1 rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi; 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych; 3) wyeliminowania danych błędnych. Skoro w niniejszej sprawie nie nastąpiło spełnienie powyższych wymogów, organy nie miały podstaw faktycznych i prawnych do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z żądaniem zawartym we wniosku. Tym samym niezasadna okazała się argumentacja skarżących o naruszeniu § 44 ust. 2, § 45 ust. 1 oraz § 68 ust. 1 rozporządzenia. Mając na uwadze, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.