II SA/Ke 864/14

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 29 stycznia 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi R.C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: I. oddalić ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. II. ustanowić dla R. C. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach. R. C. złożył w dniu 17 października 2014 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Skarżący oświadczył, że jest bezrobotnym, nie wykazał żadnego dochodu ani majątku. Matka wnioskodawcy pobiera emeryturę w wysokości 1000 zł miesięcznie, posiada dom wielkości 70 m² i grunt rolny o powierzchni 1,57 ha – VI klasa ziemi. Postanowieniem z dnia 17 października 2014 r. Referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia z dnia 23 października 2014 r. odrzucił skargę R. C. W dniu 22 stycznia 2015 r. skarżący złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego oraz podając te same dane, co poprzednio. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym: bezrobocie brak własnego dochodu i majątku, pozostawanie na utrzymaniu matki-emerytki, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie rodziny. Zatem jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu Natomiast ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny i podlega oddaleniu. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 17 października 2014 r., którym zwolniono R. C. od całości kosztów sądowych, w tym również od wpisu od skargi kasacyjnej i zażaleń w toku całego postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.