II SA/Ke 864/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.),, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2015. sprawy ze skargi Centrum Piekarniczo - Cukierniczego "..." [...] spółka jawna z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz Centrum Piekarniczo - Cukierniczego "..." [...] spółka jawna z siedzibą kwotę 174 (sto siedemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...], znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 5150 zł, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, art. 4 pkt 22 lit. a, lit. h, art. 92a, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 1414 ze zmianami), dalej "ustawa", lp. 5.2, Ip. 6.3.7, lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy, art. 7, art. 10 ust. 5 lit. a Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 14 i 15 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z dnia 31 grudnia 1985r.ze zm.), art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 60, str. 1), art. 15 ust 8 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE nr L 370 z 31.12.1985, P.0008-0021 ze zm.), uchylił decyzję organu I instancji i nałożył karę pieniężną w wysokości 4350 zł. W uzasadnieniu Główny Inspektor wskazał, że 7 listopada 2013 r. inspektorzy inspekcji transportu drogowego przeprowadzili kontrolę Centrum Piekarsko Cukierniczego "..." J. K. i K. M. spółka jawna z siedzibą w K. (dalej Spółka), która obejmowała okres od 13.11.2012 r. do 13.11.2013 r. W okresie przeprowadzenia kontroli spółka świadczyła zgodnie z okazanym zaświadczeniem przewozy drogowe na potrzeby własne – niezarobkowy przewóz drogowy rzeczy i zatrudniała w okresie 6 miesięcy poprzedzających kontrolę 3 kierowców. Decyzją organu I instancji nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości 5150 zł za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień oraz okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawierała wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Rozpoznając odwołanie organ II instancji uznał je za uzasadnione co do kary w wysokości 300 złotych nałożonej za okazanie wykresówki kierowcy S. W. z 2 sierpnia 2013 r., która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy, uznając, że niezarejestrowanie jazdy na odcinku 35 km nie jest wystarczającym dowodem do ukarania za naruszenie na podstawie lp.6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy. Odnośnie pozostałych zarzutów organ odwoławczy uznał je za niezasadne. Co do kary w wysokości 350 zł nałożonej na podstawie art. 7 rozporządzenia (WE Nr 5611/2006 r.) i lp 5.2. załącznika nr 3 do ustawy ustalił, że analiza zapisów karty kierowcy J. R. wykazała, że od godziny 8:07 dnia 1 lipca 2013 r. do godziny 16:15 tego samego dnia prowadził pojazd przez 5 godzin i 30minut, nie wykonując prawidłowej przerwy w jeździe. Oznacza to, że kierowca przekroczył 4,5 godzinny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 1 godzinę. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał w powyższy zakresie wydruków dających podstawę do zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Odnośnie stwierdzonego naruszenia, polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nie prowadzenia pojazdu - za każdy dzień, organ II instancji wskazał na treść art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, z którego wynika, że przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Stosownie do art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie: 1. zapisów na wykresówkach, 2. wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, 3. plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, 4. innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności, 5. rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4. Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca udostępnia kierowcy na jego wniosek i przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego. Konsekwencją powyższego jest lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy, który sankcjonuje nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień karą pieniężną w wysokości 500 złotych. W niniejszej sprawie przedsiębiorca nie okazał do kontroli wykresówek, danych z karty kierowcy, tachografu cyfrowego lub innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu: kierowcy M. S. za: 10.05.2013 r., 4.06.2013 r., 10.06.2013 r., 5.07.2013 r., 5.08.2013 r., 12.08.2013 r.; kierowcy S. W. za 27.05.2013 r. i 19.08.2013 r. Łącznie nie okazano wykresówek, danych z karty kierowcy, tachografu cyfrowego lub innych dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu za 8 dni. Po analizie materiału dowodowego organ odwoławczy nałożył karę pieniężną w wysokości 4000 zł. Odnosząc się do twierdzeń odwołania, że wszystkie wykresówki zostały okazane, oraz że awaria tachografu spowodowała, że kierowcy nanosili swoją aktywność na rewersach wykresówek ręcznie, czym wypełnili dyspozycję art. 16 rozporządzenie EWG nr 3821/85, organ stwierdził, że zgodnie z tym przepisem w razie uszkodzenia lub wadliwego działania urządzenia pracodawca zobowiązany jest do jego naprawy przez uprawnionego instalatora lub warsztat, jak tylko okoliczności na to pozwolą. Jeżeli pojazd nie jest w stanie wrócić do siedziby przedsiębiorstwa w ciągu tygodnia licząc od dnia uszkodzenia lub wykrycia wadliwego działania, wówczas naprawy dokonuje się w drodze. W czasie gdy urządzenie jest niezdatne do użytku lub działa wadliwie, kierowcy zaznaczają na wykresówce lub wykresówkach bądź na karcie zastępczej, która ma być dołączona do wykresówki. wszystkie informacje dotyczące różnych okresów aktywności, które nie zostały przez urządzenie prawidłowo zarejestrowane. Organ odwoławczy wskazał, że wykresówkę opisaną za 10.05.2013 r., 4.06.2013 r., 10.06.2013 r., 5.07.2013 r., 5.08.2013 r., 12.08.2013 r., kierowca M. S. rozpoczął oraz zakończył używać w miejscowości gdzie znajdowała się siedziba przedsiębiorstwa (Kielce), nadto na rewersie ww. wykresówki kierowca nie wskazał przyczyny, z powodu której nanosi ręczną rejestrację swojej aktywności, nadto nie została również załączona wykresówka, która nosiłaby ślady awarii urządzenia rejestrującego. Zatem podstawowe warunku dotyczące udokumentowania ewentualnej awarii urządzenia rejestrującego nie zostały spełnione. Nadto organ II instancji zwrócił uwagę, że przedsiębiorca 10.05.2013 r. w sytuacji rzeczywistej awarii urządzenie rejestrującego, kiedy pojazd znajdował się w tej samej miejscowości co siedziba firmy, był już zobowiązany do jego naprawy. Organ odwoławczy wskazał, że wykresówkę opisaną za 27.05.2013 r. i 19.08.2013 r., kierowca S. W. rozpoczął oraz zakończył używać w miejscowości gdzie znajdowała się siedziba przedsiębiorstwa (Kielce), nadto na rewersie ww. wykresówki znajduje się zapis, awaria tachografu. Przesłuchany w charakterze świadka kierowca oświadczył, że "zakwestionowane 3 tarczki były włożone do tachografu, a potem wyciągnięte, ale nie było na nich żadnych wyrysów, (...) wtedy zarejestrowałem okresy mojej aktywności na tej tarczce, którą wyciągnąłem z tachografu, zgłaszałem informację o tej awarii kierownikowi Panu P. C.". Organ odwoławczy dodał, że podczas kontroli została zabezpieczona faktura VAT 86/TT/2013 z 13.05.2013 r. Natomiast przedstawiciel firmy T. s.c. potwierdził, że 13.05.2013 r. zostało przeprowadzone wyłącznie sprawdzenie okresowe tachografu, w związku z dobiegającym okresem jego ważności. Zostało także wskazane, że w trakcie przeprowadzonego sprawdzenia okresowego, a także przejazdu kontrolnego na odcinku pomiarowym nie stwierdzono żadnych uszkodzeń w działaniu tachografu jak i zespołu tachograf - pojazd. Istotne jest także to, że przesłuchany w charakterze świadka S. W. oświadczył, że wkładał do urządzenia rejestrującego wykresówki, a potem je wyciągał, jednak nie było na nich żadnych wyrysów. Natomiast zabezpieczone podczas kontroli wykresówki nawet nie noszą śladów otwarcia urządzenia rejestrującego, stąd też wniosek, że nigdy w nim się nie znajdowały. Natomiast kierownik logistyki i statystyk P. C., osoba odpowiedzialna za kierowców, podczas kontroli oświadczył, że z wyjaśnień kierowców wynika, że wkładali wykresówki i wyglądało poprawnie po włożeniu, natomiast po wyjęciu nie było zapisów, prawdopodobnie się zacięły. Zatem jeżeli urządzenie uległoby awarii przedsiębiorca powinien podczas kontroli okazać co najmniej dwie wykresówki, pierwszą, która znajdowała się w urządzaniu rejestrującym podczas wykonywania przewozów oraz drugą, na której dokonuje się odręcznych zapisów. Nadto trudno zgodzić się ze skarżącą, że urządzenie rejestrujące raz bądź dwa razy w miesiącu nie działało prawidłowo, gdyż pozostałe zabezpieczone wykresówki mają prawidłowe zapisy. Na marginesie organ zauważył, że całkowicie niedopuszczalna jest sytuacja świadomego powierzenia kierowcy wykonania zadania przewozowego, w sytuacji, gdy kierowca rozpoczyna pracę w miejscowości gdzie znajduje się siedziba pracodawcy z urządzeniem rejestrującym, które uległo awarii, tym bardzie, że w niedalekiej odległości od tej siedziby znajduje się warsztat legalizacyjny. Organ uznał, że argumentacja skarżącej sprawdza się wyłącznie do uniknięcia kary pieniężnej i nie została poparta żadnymi dowodami. Zatem prawidłowo stwierdzono, że w ośmiu przypadkach skarżąca nie okazała podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazd, a przedstawione przez nią wykresówki nie stanowią dowodu w sprawie, bowiem nie spełniają wymogów rozporządzenia EWG 3821/85. Organ odwoławczy zaznaczył, że wykresówka jest podstawowym dokumentem stanowiącym podstawę weryfikacji prawidłowości postępowania w zakresie przestrzegania norm czasu pracy i do obowiązków przedsiębiorcy należy właściwe jej zabezpieczenie. Podkreślił, iż art. 92b ustawy może mieć zastosowanie jedynie w przypadku naruszenia przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerw i okresów odpoczynków. Stwierdzone zaś naruszenia dotyczą okazania dokumentacji w postaci wykresówek nie zawierających pełnych danych. W ocenie organu odwoławczego w sprawie nie zaistniały okoliczności wymienione w art. 92 c ustawy mogące wyłączyć odpowiedzialność przedsiębiorcy za stwierdzone naruszenie, tj. okoliczności sprawy i dowody nie wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wypływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Stwierdzone naruszenia dotyczą de facto braku nadzoru nad podstawową dokumentacją czasu pracy kierowcy w postaci wykresówek W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia, Spółka wskazała, że decyzja ta narusza jej interes prawny poprzez błędne ustalenie wysokości nałożonej kary pieniężnej. Jednocześnie decyzji tej zarzuciła naruszenie: - przepisów prawa materialnego tj. art. 92b i art. 92c ustawy, poprzez brak ich zastosowania w przypadku, gdy okoliczności sprawy wskazują, że przedsiębiorca nie miał wpływu na powstanie naruszeń; - przepisów prawa materialnego poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie art. 92a ustawy w związku z lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy na skutek czego organ odwoławczy nałożył zaskarżoną decyzją karę pieniężną w wysokości 4.000zł za nieokazanie podczas kontroli 8 wykresówek. Spółka podała, że w odpowiedzi na otrzymany protokół kontroli i wezwanie z 26 listopada 2013 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego, w przesłanych wyjaśnieniach nie zgodziła się ze stwierdzonymi nieprawidłowościami dotyczącymi nieokazaniu podczas kontroli 6 wykresówek kierowcy M. S. z 10.05.2013 r., 04.06.2013 r., 10.06.2013 r., 05.07.2013 r., 05.08.2013 r. i 12.08.2013 r. oraz 2 wykresówek kierowcy S. W. z 27.05.2013 r. i 19.08.2013 r. Wykresówki tych kierowców we wskazanych dniach zostały okazane do kontroli i pobrane przez kontrolującego, co zostało również odnotowane w karcie pobrań. Kierowca M. S. 10 maja 2013 r. zgłosił problem techniczny z urządzeniem rejestrującym polegającym na braku rysowania aktywności kierowcy. Niezwłocznie po ujawnieniu problemu 1 maja 2013 r., dokonano sprawdzenia tachografu w ramach przeglądu okresowego, na co została okazana kontrolującemu faktura. W związku z awarią tachografu, kierowcy na odwrocie wykresówek odnotowywali ręcznie swoje okresy aktywności. Ponadto nie było żadnych innych wykresówek, które miały ślady zacięcia lub wciągnięcia przez urządzenie rejestrujące, jak twierdzi kontrolujący. Autor skargi zaznaczył, że kierowcy postąpili zgodnie z art. 16 rozporządzenia EWG nr 3821/85 ust 2 tj. gdy urządzenie rejestrujące nie działa lub działa wadliwie, zaznaczyli na wykresówkach wszystkie formacje dotyczące różnych okresów aktywności kierowcy, które nie zostały przez urządzenie prawidłowo zarejestrowane. Strona skarżąca podkreśliła, że w dniu rzeczywistej awarii urządzenia rejestrującego tj. 10.05.2013 r. (piątek), przedsiębiorca niezwłocznie przystąpił do jego naprawy, gdyż już 13.05.2013r. (poniedziałek) dokonano sprawdzenia tachografu. P. C. nie jest i nie był specjalistą w zakresie naprawy i legalizacji tachografów, a podczas przesłuchania wyraził wyłącznie swoją opinię, jako jedną z możliwości braku zapisów na wykresówkach. Dalej skarżąca zarzuciła obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na rozstrzygnięcie - art. 7, 8, 77 kpa, poprzez brak działania mającego na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a polegające na nieuwzględnieniu wniesionych zastrzeżeń, wyjaśnień oraz informacji w toku postępowania administracyjnego. Skarżąca wskazała, że organ I instancji nie zbadał czy w sprawie zastosowanie znajduje art. 92b i art. 92c ustawy. Kontrola została przeprowadzona w sposób nierzetelny, zapisy zamieszczone w protokole są niezgodne ze stanem faktycznym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w zakresie, w jakim kwestionuje zasadność nałożenia kary pieniężnej w wysokości 4000 złotych na podstawie załącznika nr 3 do ustawy lp. 6.3.7.zasługuje nas uwzględnienie. Karę taką, w wysokości po 500 złotych za każdy dzień, nakłada się za nieokazanie podczas kontrolki w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu. Tymczasem w niniejszej sprawie organ przyznaje, że w trakcie kontroli zostały okazane wykresówki kierowcy M. S. dotyczące jego pracy w dniach 10.05.2013 r., 4.06.2013 r., 10.06.2013 r., 5.07.2013 r., 5.08.2013 r., 12.08.2013 r., jak również dwie wykresówki kierowcy S. W., odzwierciedlające jego pracę w dniach 27.05.2013 r. i 19.08.2013 r. Powodem, dla którego na podstawie tego właśnie przepisu, tj. załącznika nr 3 lp. 6.3.7. nałożono na przedsiębiorcę karę jest uznanie przesz organ, że za te dni powinny być przedstawione po dwie wykresówki, a nie tylko jedna, oraz że wykresówki okazane podczas kontroli nie zawierały pełnych danych. Jeśli chodzi o drugi ze wskazanych przez organ argumentów – że okazane wykresówki nie zawierają pełnych danych – mógłby on stanowić uzasadnienie ale do nałożenia kary pieniężnej w wysokości po 300 złotych za każdą wykresówkę, stosownie do załącznika nr 3 ustawy lp. 6.3.8. Ponadto organ nie wskazał, jakich danych okazane podczas kontroli wykresówki nie zawierają. Jeśli organowi chodziło, że na wykresówkach tych, które zostały wypełnione ręcznie, brak jest adnotacji o awarii tachografu, to zauważyć należy, że obowiązujące przepisy nie nakładały na kierowców nanoszenia na wykresówkę takiej informacji. Zgodnie zaś z art. 16 rozporządzenie EWG nr 3821/85, w razie uszkodzenia lub wadliwego działania urządzenia pracodawca zobowiązany jest do jego naprawy przez uprawnionego instalatora lub warsztat, jak tylko okoliczności na to pozwolą. Jeżeli pojazd nie jest w stanie wrócić do siedziby przedsiębiorstwa w ciągu tygodnia licząc od dnia uszkodzenia lub wykrycia wadliwego działania, wówczas naprawy dokonuje się w drodze. W czasie gdy urządzenie jest niezdatne do użytku lub działa wadliwie, kierowcy zaznaczają na wykresówce lub wykresówkach bądź na karcie zastępczej, która ma być dołączona do wykresówki wszystkie informacje dotyczące różnych okresów aktywności, które nie zostały przez urządzenie prawidłowo zarejestrowane. Jak wynika z zeznań przesłuchanych w sprawie kierowców, ręcznie wypełniali oni wykresówki: - w dniach 10.05.2013 r., 04.06.2013 r., 10.06.2013 r., 05.07.2013 r., 05.08.2013 r. i 12.08.2013, ponieważ były trudności z ich umieszczeniem w tachografie – nie wysuwała się kieszonka (zeznania M. S.), - w dniach 27.05.2013 r. i 19.08.2013, ponieważ pomimo ich umieszczenia w tachografie urządzenie rejestrujące nie dokonywało zapisu aktywności (zeznania kierowcy S. W.). Zdaniem organu w takiej sytuacji w czasie kontroli przedsiębiorca powinien okazać za te dni po dwie wykresówki, a skoro okazał tylko te wypełnione ręcznie, należy nałożyć karę pieniężną na podstawie lp.6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy. W związku z tym zauważyć należy, że tylko wówczas możliwe jest posługiwanie się przez kierowcę jednocześnie, to jest za ten sam okres dwoma wykresówkami, gdy dojdzie do uszkodzenia wykresówki (art. 15 ust. 1 zd. 3 Rozporządzenia rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, zgodnie z którym w przypadku uszkodzenia wykresówki lub karty kierowcy zawierającej zapis kierowcy dołączają wykresówkę lub kartę kierowcy do zastępującej ją wykresówki lub karty kierowcy zapasowej). Skoro z zeznań kierowców nie wynika, aby w trakcie prób wkładania tarczy do tachografu czy też po jej wyciągnięciu były one uszkodzone, brak jest podstaw do wymagania od przedsiębiorcy okazania za te dni po dwie wykresówki. Brak bowiem było podstaw do zastąpienia tych wykresówek drugimi. Dodatkowo podkreślenia wymaga, że z zakwestionowanych przez organ wykresówek wypełnionych ręcznie wynika, że jeśli chodzi o kierowcę M. S. to przykładowo w dniu 5 lipca 2013 r. przejechał on łącznie 15 km, a z zaświadczenia o działalności, sporządzonego stosownie do wymogów Rozporządzenia (WE) Nr 561/2006 r. wynika, że pracę rozpoczął tego dnia o godzinie 10 º², a zakończył tego samego dnia o godzinie 11 59, po czym do 8 lipca miał wolne. Z kolei 12 sierpnia 2013 r., w którym to dniu przejechał 100 km, pracę rozpoczął o godzinie 4 rano po wcześniejszym czasie wolnym trwającym od 9 sierpnia i pracował do 6 29, po którym to okresie miał wolne do 13 sierpnia, do godziny 7 rano (co także wynika ze znajdującego się w aktach zaświadczenia). Z kolei 5 sierpnia kierowca ten przejechał tylko 11 km. Organ w ogóle nie odniósł się do znajdujących się w aktach zaświadczeń, z których wynika, w jakich dniach i godzinach kierowcy mieli czas wolny, podczas gdy podkreślenia wymaga, że karę porządkową na podstawie lp.6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy można nałożyć tylko za nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – na każdy dzień. Reasumując, nie można zgodzić się z organem, że w sytuacji, gdy wykresówki nie uległy zniszczeniu ani uszkodzeniu, kierowcy mieli obowiązek zastąpienia ich nowymi wykresówkami. Co za tym idzie zasadnie strona skarżąca zarzuca, że sprzecznie z materiałem dowodowym organ ustalił, że za dni 10.05.2013 r., 4.06.2013 r., 10.06.2013 r., 5.07.2013 r., 5.08.2013 r., 12.08.2013 r., 27.05.2013 r. i 19.08.2013 r. nie przedstawiła ona kontrolującym wykresówek, skoro znajdują się one w aktach sprawy i fakt ich okazania nie budzi wątpliwości. Jeżeli zdaniem organu wykresówki te nie zawierają wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy, powinien wskazać, jakich danych brakuje i zastosować prawidłową podstawę prawną do nałożenia kary pieniężnej, a mianowicie karę przewidzianą pod lp.6.3.8. załącznika nr 3 do ustawy. Podnoszona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji okoliczność, że w sytuacji, gdy doszło do awarii tachografu przedsiębiorca ma obowiązek jego jak najszybszej naprawy, nie może stanowić podstawy do nałożenia kary pieniężnej na podstawie lp.6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy. Mając powyższe na uwadze skarga podlegała uwzględnieniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami), dalej P.p.s.a.. Ponownie rozpoznając sprawę organ winien wyeliminować wskazane wyżej nieprawidłowości i dokonać oceny całego zebranego materiału dowodowego, w tym także znajdujących się w aktach zaświadczeń o działalności celem ustalenia, czy faktycznie okazane wykresówki oraz zaświadczenia nie potwierdzają faktu nieprowadzenia pojazdu. Nadto organ winien mieć na uwadze to, że dokonując oceny prawidłowości działalności Spółki za okres od 13 listopada 2012 r. do 13 listopada 2013 r., nie może stosować wymogów przewidzianych przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 60, str. 1), skoro w okresie, którego dotyczyła kontrola przepisów tych jeszcze nie było, a ponadto, poza art. 24, 34 i 45, które mają zastosowanie od 2 marca 2015 r., pozostałe przepisy tego aktu mają zastosowanie dopiero od 2 marca 2016 r. O kosztach postępowania Sąd orzekł na postawie art. 200 P.p.s.a.