II SA/Ke 876/14

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 7 listopada 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. O. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: zwolnić M. O. od kosztów sądowych w całości. M. O. do swojej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego dołączył formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości 1992,90 zł brutto (1700 zł netto) miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 70 m², oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,60 ha. Wnioskodawca i jego żona są schorowani, miesięcznie ponoszą koszty leczenia w wysokości 180 zł oraz wydają na zakup leków 270 zł. Ponadto skarżący podał następujące miesięczne wydatki: 200 zł za prąd, 100 zł za wodę, 60 zł za gaz, 900 zł za wyżywienie i inne codzienne zakupy, dodatkowo 3000 zł za opał na zimę. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim dochód z emerytur wystarczający wyłącznie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych skarżącego i jego żony, w tym zakup leków i leczenie oraz brak majątku oprócz małego gospodarstwa rolnego, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.