II SA/Ke 878/16

II SA/Ke 878/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. K. na zawarte w punkcie 2 postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 października 2016 r. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego wydane w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Wojewody z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych postanawia: 1. uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 października 2016 r.; 2. zasądzić od Wojewody na rzecz W. K. kwotę 2417 (dwa tysiące czterysta siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Ke 878/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia 28 października 2016 r., WSA w Kielcach na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe z uwagi na to, że zaskarżona wcześniej decyzja Wojewody z [...] utrzymująca w mocy decyzję wydaną w dniu [...] z upoważnienia Prezydenta Miasta w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych, została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ II instancji, który zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargę w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania, przez co postępowanie sądowe mające na celu kontrolę zgodności zaskarżonej decyzji z prawem stało się bezprzedmiotowe. W punkcie drugim zaskarżonego postanowienia Sąd zasądził od Wojewody na rzecz W. K. kwotę 497 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zażalenie na przytoczony punkt drugi postanowienia z dnia 28 października 2016 r. wniósł reprezentowany przez fachowego pełnomocnika W. K. Żalący się zarzucił naruszenie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015.1800), dalej rozporządzenie ws. opłat adwokackich, podnosząc, że skoro przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w kwocie 9.979,50 zł, która wynika z decyzji Wojewody z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję wydaną w dniu [...] z upoważnienia Prezydenta Miasta w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych w takiej właśnie wysokości, to zastosowanie w sprawie winien znaleźć przepis § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 4 rozporządzenia ws. opłat adwokackich, zamiast zastosowanego przez Sąd § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c. W związku z tym wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od Wojewody kwoty 2417 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Okolicznością bezsporną zdaniem Sądu jest, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w wysokości 9.979,50 zł, odpowiadająca kwocie nienależnie pobranego przez W. K. zasiłku dla bezrobotnych za okres od 7 maja 2013 r. do 6 maja 2014 r., którego zwrot orzeczono w wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta decyzji z dnia [...], utrzymanej następnie w mocy decyzją Wojewody z [...]. O wskazanym wyżej, niewątpliwym charakterze przedmiotu zaskarżenia świadczy to, że zaskarżony do Sądu akt kreował wprost określoną ściśle należność pieniężną, orzekając o jej zwrocie przez stronę. Należy zdaniem Sądu przyjąć, że jeżeli zaskarżony akt przyznaje lub odbiera (ogranicza) uprawnienie bądź też nakłada lub zdejmuje (ogranicza) obowiązek, których przedmiotem jest skonkretyzowana w tym akcie (czynności) kwota pieniężna, to przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w rozumieniu art. 231 i art. 216 p.p.s.a. (por. Uchwała 7 sędziów NSA w Warszawie z dnia 3 października 2016 r., I OPS 1/16). Wprawdzie powołana uchwała dotyczy wpisu stosunkowego w sprawach ze skarg na decyzję starosty w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, ale formułuje też przytoczony wyżej ogólny pogląd dotyczący sposobu odróżniania będących przedmiotem rozpoznawania przez sądy administracyjne spraw, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, od innych spraw. W związku z tym, że ostatnio wspomniana decyzja Wojewody z [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego przez ten organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., stosownie do treści art. 201 § 1, 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 4 rozporządzenia w/s opłat adwokackich, wynagrodzenie reprezentującego stroną adwokata powinno być zasądzone według stawki obliczonej na podstawie § 2 pkt 4 w/w rozporządzenia w/s opłat adwokackich i wynieść 2400 zł, a nie 480 zł, jak to błędnie określono w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia. W konsekwencji należało uznać, że przedmiotowe zażalenie jest w sposób oczywisty uzasadnione. Dlatego Sąd, w punkcie pierwszym sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną część postanowienia z dnia [...], a w punkcie drugim zasądził od Wojewody na rzecz W. K. kwotę 2417 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, na którą to kwotę oprócz wspomnianego wyżej wynagrodzenia adwokackiego złożył się również zwrot poniesionych przez stronę wydatków w postaci opłaty skarbowej od udzielonego adwokatowi pełnomocnictwa – 17 zł.