II SA/Ke 882/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku R.M. o sprostowanie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W. M. i R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 1 lutego 2018 r. Wnioskiem z 22 czerwca 2018 r. R. M. domagał się sprostowanie "omyłek sądu". Wskazał, że żąda sprostowania w części dotyczącej stwierdzenia przez sąd, że 23 września 2016 r. protokołu nie podpisał S. W., tymczasem zgodnie z art. 28 kpa ta osoba nie podpisała powyższego protokołu bo nie miała interesu prawnego i nie była właścicielem działki o nr. ew. 33/3, gdyż działka ta figuruje na inną osobę o tym samym nazwisku tj. S.W.". Wnioskodawca dodał, że w prawomocnym wyroku WSA w Kielcach z 4 października 2017 r. sygn. akt II SA/KE 516/17 w sprawie m.in. szczegółowego rozgraniczenia gruntów i budynków we wsi Tarczek i ich prawnego ustalonego przebiegu granic, Sąd wyraźnie stwierdził, że zadaniem Starosty jest utrzymanie operatu ewidencyjnego z [...] nr. [...] w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Jak wynika z protokołu geodety z [...], właściciel działki nr [...] S. W. nie brał udziału w czynnościach wznowienia przebiegu granic względem tej działki, wobec czego zaakceptował działania Wójta Gminy oraz stan prawny granicy wynikający z powyższego szczegółowego operatu rozgraniczeniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek jest niezasadny. Zgodnie z art.156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z 15.04.1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982/10, poz. 155). O sprostowaniu uzasadnienia sąd postanawia na takiej zasadzie jako sprostowaniu wyroku. W świetle cytowanego przepisu nie jest możliwe sprostowanie każdej wadliwości, lecz tylko takiej, która ma charakter oczywisty, tzn. ewidentny, bezsporny, pewny i łatwo rozpoznawalny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Ponadto sprostowanie nie może wpływać na treść wydanego rozstrzygnięcia. Analizując złożony w sprawie wniosek podnieść należy, że mimo braku jednoznacznego wskazania przez wnioskodawcę, sprostowania czego się domaga, porównanie treści wniosku i podjętych w sprawie czynności wskazuje, że dotyczy on uzasadnienia wyroku z dnia 1 lutego 2018 r., a ściślej tej jego części, gdzie Sąd powołał się na treść załączonego do akt sprawy protokołu granicznego z dnia [...] stwierdzając, że "biorący udział w tej czynności S. W. nie uznał wyznaczonej granicy jego działki nr [...] i nie podpisał protokołu granicznego". Odnosząc się do tak rozumianego wniosku należy zauważyć, że nie mógł on zostać uwzględniony. Przytoczone w uzasadnieniu wyroku WSA w Kielcach z 1 lutego 2018 r. stwierdzenie, stanowi wierne odzwierciedlenie treści protokołu granicznego nr 2 z czynności wyznaczenia punktów granicznych ujawnionych uprzednio w EGiB (k. 22), którego kserokopię dołączył do akt sądowych sam R. M. przy piśmie z dnia 27 stycznia 2018 r. (k. 18 – 20). Żadnej więc niedokładności, błędu, czy też omyłki w takim sformułowaniu przytoczonym przez Sąd nie ma. Dodatkowo zaznaczyć wypada, że jak zdaje się wynikać z wniosku skarżący, uważa on, że S. W. nie mógł podpisać protokołu z [...], gdyż nie miał interesu prawnego i nie był właścicielem działki nr [...], natomiast właścicielem tej działki jest S. W., który z kolei nie mógł podpisać tego protokołu, gdyż, nie brał on udziału w czynnościach przebiegu granic działki. Takie twierdzenie nie ma charakteru oczywistej omyłki, w istocie jest to bowiem pogląd skarżącego na to, kto jest właścicielem działki nr [...] i w konsekwencji komu przysługiwało prawo do podpisania protokołu z [...]. Uwzględnienie tych okoliczności powodowałoby ingerencję w merytoryczną treść orzeczenia, co należy uznać za niedopuszczalne, gdyż kwestionowanie merytoryczne wyroku, a także jego uzasadnienia, może mieć miejsce jedynie w drodze zaskarżenia go skargą kasacyjną. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.