II SA/Ke 887/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z 9 września 2015 r. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2015 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Zarządzeniem z 6 października 2015 r., doręczonym w dniu 7 października 2015r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Postanowieniem z 24 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 887/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił powyższą skargę podnosząc, że skarżący nie uiścił wpisu w terminie wskazanym w wezwaniu, a wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony dopiero w dniu 15 października 2015 r., a więc z 1-dniowym uchybieniem terminu do uiszczenia wpisu. Pismem z 8 grudnia 2015 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podniósł, że uchybił temu terminowi bez swojej winy, albowiem w dniu sporządzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie go od kosztów sądowych, tj. 14 października 2015 r., nagle zaniemógł zdrowotnie i nie mógł dostarczyć osobiście pisma ani do Sądu ani do najbliższej placówki pocztowej. W związku z tym, iż problemy gastrologiczne ustały następnego dnia, zrezygnował z wizyty lekarskiej i niezwłocznie złożył osobiście w sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że nie miał możliwości skorzystania z pomocy innych domowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. W niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący upatruje w tym, że w ostatnim dniu terminu do uiszczenia wpisu nagle zaniemógł zdrowotnie i nie mógł dostarczyć wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych ani do sądu, ani do placówki pocztowej. Zauważyć jednak należy, że powyższa okoliczność nie została potwierdzona jakimkolwiek zaświadczeniem lekarskim bądź też innym dokumentem, z którego wynikałoby, że skarżący znajdował się w stanie uniemożliwiającym dokonywanie czynności procesowych. Nie uprawdopodobnił okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu, tj. okoliczności, z powodu których nie złożył w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Nie jest uprawdopodobnieniem samo wskazanie w treści wniosku o przywrócenie terminu, iż skarżący "zaniemógł zdrowotnie". Takie stwierdzenienie może odnieść skutku w postaci uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Nagłe "problemy gastryczne" nie są natomiast same w sobie wystarczającą okolicznością usprawiedliwiającą brak dochowania terminu do dokonania czynności procesowej. Na marginesie wskazać należy, że w ocenie Sądu skarżący, chcąc wywiązać się z obowiązku zachowania należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, będąc świadomym uchybienia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z powodu złego stanu zdrowia, winien był podjąć starania o uzyskanie zaświadczenia lekarskiego na tę okoliczność celem udokumentowania przyczyn uchybienia terminu w składanym wniosku o jego przywrócenie, czego nie uczynił, albowiem, jak podniesiono we wniosku, zrezygnował z wizyty lekarskiej. Z tych względów wobec braku przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.