II SA/Ke 893/14

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 20 listopada 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: zwolnić D. B. od kosztów sądowych w całości. D. B. złożył formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia wniesienia terminu do wniesienia odwołania. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwoma synami – trzynastoletnim i pięciomiesięcznym. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, cierpi na stwardnienie rozsiane, pobiera rentę w wysokości 889 zł netto miesięcznie. Jego żona otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1530 zł. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku. Skarżący podał następujące stałe wydatki miesięcznie: 600 zł leczenie i rehabilitacja, 200 zł – opłaty za media. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych czteroosobowej rodziny, w tym opłacenie wydatków na leczenie i rehabilitację oraz brak majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, żony i synów, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.