II SA/Ke 899/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich na rok 2006 p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR), po rozpatrzeniu odwołania H. S., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...]o ustaleniu H. S. kwoty nienależnie pobranych płatności na rok 2006. W uzasadnieniu organ II instancji wyjaśnił, że ostateczną decyzją z dnia 22 lutego 2012r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, działając na podstawie art. 151 § 2 K.p.a., stwierdził, iż jego decyzja z dnia 23 października 2006r. w sprawie przyznania H. S. płatności do gruntów rolnych na rok 2006 została wydana z naruszeniem prawa. W tym zakresie wskazano, że producent rolny, wnioskując o przyznanie płatności na rok 2006, zadeklarował do płatności działkę o pow. 1 ha, która w dacie wydania decyzji z dnia 23 października 2006r., z uwagi na wypowiedzenie przez właściciela umowy dzierżawy, nie była w posiadaniu wnioskodawcy i nie była przez niego użytkowana rolniczo. Natomiast określenie kwoty nienależnie pobranych płatności zostało ustalone w wysokości, jak wynikała z różnicy kwot przyznanych na mocy decyzji z dnia 23 października 2006r. a kwotą wskazaną w uzasadnieniu decyzji z dnia 22 lutego 2012r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach H. S. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji, wskazując na naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego pod kątem przesłanek przedawnienia określonych w art. 73 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r., jak również art. 8 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu 3 grudnia 2013r. skarżący złożył w siedzibie Sądu wniosek o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na toczące się przed organem II instancji, na wniosek strony z dnia 2 grudnia 2013r., postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 22 lutego 2012r. stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa decyzji z dnia 23 października 2006r. w sprawie przyznania płatności na rok 2006. Na rozprawie w dniu 5 grudnia 2013r. pełnomocnik organu pozostawił rozstrzygnięcie opisanego wyżej wniosku do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie ma wątpliwości, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od rozpatrzenia przez organ II instancji wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 22 lutego 2012r. W wymienionej decyzji stwierdzono, po pierwsze, że decyzja o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006 z dnia 23 października 2006r. została wydana z naruszeniem prawa, ponieważ działka zadeklarowana we wniosku nie spełniała wymogów uprawniających wnioskodawcę do otrzymania płatności. Po drugie, ustalona w decyzji organu I instancji z dnia 25 czerwca 2013r. roku kwota nienależnie pobranych płatności stanowi różnicę między kwotą przyznaną na podstawie decyzji z dnia 23 października 2006r. a kwotą wskazaną w kwestionowanej w postępowaniu nadzwyczajnym decyzji z dnia 22 lutego 2012r. W świetle powyższego ewentualne uwzględnienie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji stwierdzającej wydanie decyzji o przyznaniu płatności z naruszeniem prawa skutkowałoby brakiem podstaw do wydania decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności, rozpoznawanej w niniejszym postępowaniu sądowym. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.