II SA/Ke 900/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013r. na rozprawie sprawy ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 14 sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006 postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją z dnia 14 sierpnia 2013 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 25 czerwca 2013 r. nr [...] o ustaleniu H. S. kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2006. W uzasadnieniu organ II instancji wyjaśnił, że ostateczną decyzją z dnia 22 lutego 2012 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, działając na podstawie art. 151 § 2 k.p.a., stwierdził, że decyzja tego organu z dnia 9 listopada 2006 r. nr [...] w sprawie przyznania H. S. płatności ONW na rok 2006 została wydana z naruszeniem prawa. Ustalono w niej, że producent rolny wnioskując o przyznanie płatności na rok 2006 zadeklarował do płatności działkę o pow. 1 ha, która w dacie wydania decyzji z dnia 9 listopada 2006 r., z uwagi na wypowiedzenie przez właściciela umowy dzierżawy, nie była w posiadaniu wnioskodawcy i nie była przez niego użytkowana rolniczo. Określenie kwoty nienależnie pobranych płatności zostało ustalone w wysokości, jaka wynikała z różnicy kwot przyznanych na mocy decyzji z dnia 9 listopada 2006 r. a kwotą wskazaną w uzasadnieniu decyzji z dnia 22 lutego 2012 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach H. S. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego pod kątem przesłanek przedawnienia określonych w art. 73 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., a także art. 8 i art. 107 § 3 poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu 27 listopada 2013 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na toczące się przed organem II instancji, na wniosek strony z dnia 25 listopada 2013 r., postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 22 lutego 2012 r stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa decyzji dnia 9 listopada 2006 r. w sprawie przyznania płatności ONW na rok 2006. Do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji dołączono oświadczenie właściciela przedmiotowej działki, w którym potwierdza on, że skarżący użytkował ją rolniczo również po wypowiedzeniu umowy dzierżawy. Na rozprawie w dniu 27 listopada 2013 r. pełnomocnik organu wniósł o oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania, ponieważ wynik postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 22 lutego 2012 r. nie ma wpływu na ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie ma wątpliwości, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od rozpatrzenia przez organ II instancji wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 22 lutego 2012 r. W przypadku bowiem orzeczenia zgodnego z wnioskiem strony, a w konsekwencji stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 22 lutego 2012 r., spowoduje to zmianę okoliczności faktycznych stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji. W kwestionowanej w trybie nadzwyczajnym decyzji stwierdzono, że decyzja o przyznaniu płatności ONW na rok 2006 z dnia 9 listopada 2006 r. została wydana z naruszeniem prawa, ponieważ działka zadeklarowana we wniosku nie spełniała wymogów uprawniających wnioskodawcę do otrzymania płatności. Z uzasadnienia zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji wynika natomiast, że ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności ONW nastąpiło w oparciu o decyzję, której dotyczy wniosek o stwierdzenie nieważności. Określona w decyzji organu I instancji z dnia 25 czerwca 2013 r. roku kwota nienależnie pobranych płatności stanowi różnicę między kwotą przyznaną na podstawie decyzji z dnia 9 listopada 2006 r., a kwotą wskazaną w kwestionowanej w postępowaniu nadzwyczajnym decyzji z dnia 22 lutego 2012 r. W świetle powyższego ewentualne uwzględnienie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji stwierdzającej wydanie decyzji o przyznaniu płatności z naruszeniem prawa skutkowałoby brakiem podstaw do wydania decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności, rozpoznawanej w niniejszym postępowaniu sądowym. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.