II SA/Ke 903/15

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 30 listopada 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: I. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla B.S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. Wyrokiem z dnia 4.XI.2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę B.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku stałego. Skarżący złożył w dniu 23.XI.2015 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawca mieszka u byłej konkubiny, ale prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się z zasiłku stałego wysokości 529 zł miesięcznie, ma też przyznane obiady barowe pomocy społecznej. Skarżący nie wykazał żadnego majątku. Wnioskodawca oświadczył, że uiszcza opłaty za gaz, energię elektryczną, kupuje leki, gdyż cierpi na choroby serca i cukrzycę. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym: brak własnego majątku, utrzymywanie się ze świadczeń z pomocy społecznej, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej. Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy podkreślić, że jest on bezprzedmiotowy i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 239 pkt 1lit a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących pomocy społecznej, w tym zasiłku stałego. Zatem skarga B.S. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 239 pkt 1lit a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.