II SA/Ke 907/05

WyrokWSA w Kielcach2006-11-22

Skład orzekający: Beata Ziomek, Danuta Kuchta, Jacek Kuza

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego może zostać wydana, gdy jeden ze współwłaścicieli obiektu zmarł przed wydaniem decyzji?
Ratio decidendi
Decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego, wydana wobec osoby zmarłej, stanowi rażące naruszenie prawa. Nałożenie obowiązku na zmarłego jest podstawą do stwierdzenia nieważności takiej decyzji na mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 2 PPSA.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M.P.K. i W.K. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę fragmentu budynku gospodarczego. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z powodu nałożenia obowiązku rozbiórki na osobę zmarłą.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Zasądzono zwrot kosztów pomocy prawnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta,, Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant Sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 listopada 2006r. sprawy ze skargi M.P.K. i W.K. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Skarbu Państwa ( Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T.G. kwotę 292, 80 ( dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych , w tym VAT w kwocie 52, 80 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołania M.K. i W.K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 12 kwietnia 2005 roku znak: PINB. 7143-21/04 nakazującą M. i W.D., H. i M. J., D. i T. Z. dokonanie w terminie od 30 maja 2005r. do 30 lipca 2005r. rozbiórki nieużytkowanego będącego w złym stanie technicznym pozostałego fragmentu budynku gospodarczego tj. muru z cegieł i kamienia zlokalizowanego na terenie posesji w K. przy ul. [...] oznaczonej numerem geodezyjnym 5123/2 oraz Gminie K., G.K., W.K., M.K. dokonanie rozbiórki nieużytkowanego będącego w złym stanie technicznym pozostałego fragmentu budynku gospodarczego tj. muru z cegieł i kamienia wraz z pozostałymi komórkami zlokalizowanego na terenie posesji w K. przy ul. [...] oznaczonej numerem geodezyjnym 5123/2 i 5123/1. Organ drugiej instancji w uzasadnieniu opisał historię postępowania administracyjnego i wskazał, że w wyniku oględzin na działkach nr ew. 5123/1 i 5123/2 położonych w K. przy ul. [...] w dniu 15 czerwca 2004r. ustalono, iż mur szczytowy wykonany z kamienia i cegły ceramicznej na zaprawie wapienno-piaskowej o długości ok. 19,70m i wysokości uprzednio istniejącego budynku ( dwa piętra) usytuowany bezpośrednio przy granicy z działką nr ew. 6260 wraz z murowanymi (nieużytkowanymi) komórkami o wymiarach zewnętrznych 5,00m x 4,30m - usytuowanymi od jego strony zachodniej, znajduje się w bardzo złym stanie technicznym i stanowi zagrożenie dla ludzi. Mur jest popękany a obluzowane cegły grożą wypadnięciem. Komórki mają drewniany, zarwany strop, przeciekający dach spowodował zawilgocenie ścian, które są również popękane, a istniejąca w nich zaprawa zwietrzała. Zły stan techniczny obiektów świadczy o tym, że nie były one nigdy remontowane, a obecny stan powoduje, że do remontu się nie nadają. Oceny stanu technicznego dokonali przedstawiciele Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nie zachodziła więc konieczność korzystania z opinii biegłych tj. architekta, konserwatora zabytków, specjalisty od konstrukcji budowlanych. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że nakazem rozbiórki poszczególnych części obiektów zostali objęci właściciele działek nr ew. 5123/1 i 5123/2 ustaleni w oparciu o wypis ze skorowidza działek z dnia 21 maja 2004r. Podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie stanowił art. 67 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane, zaś termin rozpoczęcia i zakończenia prac rozbiórkowych organ wyznaczył mając na względzie § 6 i 7 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych ( Dz. U. Nr 198, poz. 2043) Od decyzji ego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku znak: [...] M.K. i W.K. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , wnosząc o jej uchylenie. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez niewyjaśnienie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego mające wpływ na ocenę, że fragment budynku gospodarczego wraz z murkiem nadaje się do rozbiórki. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z innych powodów niż podniesione w skardze. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a). Zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz.U. Nr 156 poz. 1118 ze zm.- cytowanej dalej jako ustawa), jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia. Z treści powołanego przepisu wynika, że adresatami decyzji rozbiórkowej i jednocześnie stronami postępowania w rozumieniu art. 28 kpa są: właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, w stosunku do którego ma być nakazana rozbiórka. Nie budzi wątpliwości, iż w sytuacji, gdy obiekt podlegający rozbiórce stanowi współwłasność kilku podmiotów, adresatami decyzji powinni być wszyscy jego współwłaściciele. Powyższe oznacza, że w toku postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie art. 67 ust. 1 ustawy, organ ma obowiązek ustalenia kręgu podmiotów posiadających status strony, które powinny brać udział w postępowaniu administracyjnym. Oprócz tego obowiązkiem organu jest przeprowadzenie postępowania dowodowego w przedmiocie ustalenia stanu technicznego budynku, oraz zbadania czy obiekt budowlany nadaje się do remontu, odbudowy, wykończenia czy też konieczne jest dokonanie jego rozbiórki. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że jeden ze współwłaścicieli obiektu przeznaczonego do rozbiórki - M.J. zmarł 10.10.2004r. (dowód: odpis skrócony aktu zgonu z dnia 5.06.2006r.). Okoliczność ta oznacza, że orzeczony przez organy obu instancji administracyjnych obowiązek rozbiórki został nałożony na osobę zmarłą. Zgodnie z orzecznictwem, nałożenie decyzją obowiązków na osobę zmarłą stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakłada na Wojewódzki Sąd Administracyjny obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego. Z omówionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 2, art. 134 § 1, 135, 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach oparto o przepis art. 205 § 2 w zw. z art. 244 § 1 p.p.s.a. i w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c i § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ prawidłowo ustali krąg podmiotów posiadających przymiot strony w postępowaniu administracyjnym i z udziałem wszystkich uprawnionych podmiotów poprowadzi postępowanie. W tej sytuacji poza rozważaniami Sądu pozostaje kwestia naruszenia art. 67 ust. 1 ustawy w zakresie odnoszącym się do merytorycznej zasadności przesłanek skutkujących wydaniem nakazu rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło