II SA/Ke 914/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję nakładającą karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem, [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Wskazała, że wykonanie tych decyzji spowoduje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej Spółki i wyrządzenia jej w ten sposób znacznej i nieodwracalnej szkody, co może doprowadzić do dalej idących negatywnych skutków. Dodała również, że obecnie są prowadzone przeciwko niej liczne postępowania w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych oraz postępowania egzekucyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżąca Spółka, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Na poparcie złożonego wniosku nie przywołano bowiem żadnych konkretnych dowodów uprawdopodobniających możliwość wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Pełnomocnik jedynie ogólnikowo stwierdził, że w przedmiotowej sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącą oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania decyzji. Nie wskazał jednak, jaka to będzie szkoda i jakie będą jej rozmiary. Tymczasem uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami świadczącymi o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podnieść również należy, że wbrew twierdzeniom wniosku, nie zostały do niego dołączone żadne dokumenty finansowe uzasadniające jego uwzględnienie, ani też jakakolwiek dokumentacja potwierdzająca fakt prowadzenia postępowań egzekucyjnych. Dlatego jedynie na marginesie stwierdzić należy, że samo dołączenie takich dokumentów nie jest wystarczające, ponieważ to na stronie ciąży wykazanie okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z ww. przesłanek, a dokumenty mogą jedynie tę sytuację potwierdzać. Nie ma natomiast podstaw, aby żądać od Sądu szukania argumentów za uzasadnieniem złożonego wniosku. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.