II SA/Ke 915/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2021 r. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę. Sygn. akt II SA/Ke [...] UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] września 2021 r. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej "Ś. WINB") utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. (dalej "PINB") z dnia [...] maja 2021 r. znak: [...], którą umorzono postępowanie w sprawie zalewania przez wody opadowe z ul. [...] działek nr [...] i [...] zlokalizowanych w J., których właścicielem jest T. Z.. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte przez PINB postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2019 r. na wniosek T. Z. z dnia 6 kwietnia 2021 r., w którym skarżący domagał się powołania biegłego z zakresu budownictwa, stosunków wodnych i melioracji, celem jednoznacznego ustalenia przyczyn zalewania ww. działek oraz podjęcia działań celem zapobieżenia występowaniu dalszych zalewań w przyszłości. Organ odwoławczy po dokonaniu oceny zebranego materiału dowodowego w sprawie stwierdził, że w badanym przypadku zachodzi bezprzedmiotowość postępowania o charakterze przedmiotowym. W tym zakresie ŚWINB powołał się na treść art. 105 § 1 k.p.a. i wyjaśnił, że na skutek czynności przeprowadzonych przez PINB nie stwierdzono przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy, w drodze decyzji wydawanej na gruncie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 i art. 50 ust. 1 pkt 2 i 4 Prawa budowlanego, w tym przepisów wykonawczych do tej ustawy. Zastosowanie tego trybu było bowiem uzależnione od zaistnienia przesłanek pozwalających na uprzednie wdrożenie postępowania naprawczego, które wymagają stwierdzenia prowadzenia robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (art. 50 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego), względnie w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego). [...]WINB podniósł co ustalono, że zarówno G. J. od czasu przejęcia w zarząd drogi - ulicy [...], jak też poprzedni zarządca tej drogi, tj. GDDKiA Oddział w K. Rejon w J. (dalej "GDDKiA") nie wykonywali od lat 90-tych ubiegłego wieku żadnych robót budowlanych w zakresie zmiany ukształtowania chodnika i drogi w rejonie działek nr [...] Z informacji przekazanej przez GDDKiA w piśmie z dnia 20 lipca 2021 r. wynika bowiem, że ostatnia modernizacja ul. [...] była przeprowadzona w latach 90 ubiegłego wieku i nie obejmowała ona swoim zakresem zmiany niwelety drogi. Nadto wskazano, że w latach ubiegłych GDDKiA nie odnotowała skarg mieszkańców dotyczących nieprawidłowego odwodnienia ulicy [...], które skutkowałyby zalewaniem działek nr [...] Z kolei z informacji uzyskanej od G. J. wynika, że w czasie zarządzania przez Gminę ul. [...] nigdy ze strony osób mających nieruchomości wzdłuż tej ulicy nie zgłaszano żadnych zastrzeżeń, aby w okresie intensywnych opadów deszczu ich nieruchomości były podtapiane. Zastrzeżeń takich do roku 2020 r. nie zgłaszał także T. Z.. W poprzednich latach przy ul. [...] Komunalnych w J. administrował budynkiem mieszkalnym, który został przez Gminę zwrócony skarżącemu w dniu 30 lipca 2018 r. W czasie kilkunastoletniego administrowania tym budynkiem nigdy nie zdarzały się przypadki, aby nieruchomość ta była zalewana przez wody opadowe. W marcu 2019 r. budynek mieszkalny i gospodarczy na działce nr [...] zostały rozebrane przez nowego właściciela - T. Z. na podstawie udzielonego mu przez Starostę [...] pozwolenia na rozbiórkę. Nadto organ odwoławczy wskazał, że z protokołu kontroli PINB wynika, że skarżący po rozbiórce budynków na działce nr [...] zmienił sposób zagospodarowania tej działki poprzez utwardzenie terenu całej działki żwirem, a ponadto po rozbiórce budynków zmieniono również spadek wjazdu w przekroju chodnika (krawężnik we wjeździe z drogi został obniżony). [...]WINB stwierdził wobec powyższego, że skoro zarządca drogi nie wykonywał żadnych robót budowlanych w zakresie zmiany ukształtowania chodnika i drogi w rejonie działki nr [...] i działki nr [...], w związku z tym brak jest podstaw do nakazania G. J. podjęcia robót naprawczych w celu wyeliminowania ewentualnego podtapiania działek nr [...] w oparciu o przepisy Prawa budowlanego. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zmiany stanu wody na gruncie, w tym zmiany kierunku jej odpływu czy też kwestie odprowadzania wód oraz ścieków na grunty sąsiednie regulowane są przez art. 234 Prawa wodnego i pozostają w gestii właściwego organu samorządu gminnego. Dlatego też organy nadzoru budowlanego nie są właściwe do nakazania właścicielowi gruntu przywrócenia stanu poprzedniego lub usunięcia zmian w odpływie wód opadowych lub roztopowych, jak również do powoływania biegłego z zakresu stosunków wodnych i melioracji celem ustalenia przyczyn ewentualnej zmiany kierunku i natężenia odpływu wód opadowych. Zdaniem [...]WINB, przyczyną ewentualnego podtapiania działek skarżącego wodami opadowymi mogły być wykonane przez niego roboty budowlane w rejonie wjazdu na działkę nr [...] oraz utwardzenie terenu działek kruszywem. Wobec powyższego [...]WINB zważył, że prawidłowo organ pierwszej instancji orzekł w oparciu o art. 105 k.p.a. o umorzeniu postępowania w sprawie zalewania działek nr [...] i nr [...] w J., z powodu bezprzedmiotowości postępowania, gdyż brak było podstaw do zastosowania przez organy nadzoru budowlanego środków prawnych określonych w przepisach Prawa budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję organu odwoławczego wniósł T. Z., zarzucając temu rozstrzygnięciu błąd w ustaleniach faktycznych poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że przyczyną ewentualnego podtapiania należącej do skarżącego działki nr [...] oraz podmywania fundamentów i ścian jego budynku położonego na działce nr [...] wodami opadowymi mogły być wykonane przez samego skarżącego roboty budowlane w rejonie wjazdu na działkę nr [...] oraz utwardzenie terenu kruszywem, a ponadto poprzez nieuwzględnienie okoliczności i faktów mających znaczenie dla prawidłowego wyjaśnienia sprawy. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł w szczególności, że działka nr [...] przed dokonaniem rozbiórki budynków była okresowo zatapiana wodami roztopowymi i opadowymi, o czym świadczy przedłożony do akt sprawy dokument w postaci "Opis stanu istniejącego - Ekspertyza techniczna budynku mieszkalnego, J. gm. J. dz. nr ewid.[...]". Z ekspertyzy tej wynika bowiem, że "budynek mieszkalny znajduje się w złym stanie technicznym, zaburzona jest statyka konstrukcji, liczne zawilgocenia i spękania". Skarżący podkreślił, że wody roztopowe i opadowe z ulicy [...] oraz Placu T. Kościuszki wpływały wówczas na działkę nr [...] jedynie przez bramę wjazdową o szerokości 2,20 m, ponieważ na pozostałej szerokości działki istniały ściany budynku mieszkalnego. W tym stanie rzeczy istniała realna możliwość ochrony działki nr [...] przed zatapianiem wodami roztopowymi i opadowymi z ul. [...] oraz Placu T. Kościuszki. Natomiast po dokonaniu rozbiórki budynków teren działki nr [...] był zalewany przez wody roztopowe oraz opadowe tak w roku ubiegłym jak i w 2021 r. już kilkakrotnie, co w sposób ewidentny wynika z dokumentacji ze zdarzenia z dnia 9 lipca 2021 r. Skarżący zarzucił, że organ nadzoru nie wziął pod uwagę, że bezpośrednią przyczyną okresowego zatapiania jego działki nr [...] oraz podmywania fundamentów i ścian budynku położonego na działce nr [...], a nadto działki nr [...], na której zlokalizowany jest plac zabaw miejscowego Przedszkola, jest gwałtowny spływ wód roztopowych i opadowych z terenu ulic: Kieleckiej oraz Placu T. Kościuszki do bezodpływowej niecki zlokalizowanej na wprost działek skarżącego. Nadto organy nie uwzględniły nowej okoliczności, jaką jest zburzenie w lipcu 2021 r. muru posadowionego na granicy pomiędzy działką nr [...] i działką nr [...], na której zlokalizowany jest plac zabaw. Istniejący do tej pory mur graniczny stanowił skuteczną tamę przed przepływającymi przez działkę skarżącego nr [...] wodami z ul. [...] oraz Placu T. Kościuszki. Wody te, odbijając się od ww. muru granicznego oraz również odbijając się od muru granicznego z działkami nr: [...] i [...], których właścicielem jest obecnie G. J., pozostawały w całości na terenie działki nr [...] podmywając fundamenty i ściany budynku położonego na działce nr [...], w którym skarżący mieszka i prowadzi działalność. Aktualnie wobec braku naturalnej przeszkody w postaci posadowionego muru granicznego wody opadowe bezpośrednio wpływają naturalnym spadkiem gruntu na teren działki nr [...] na której zlokalizowany jest plac zabaw, zaś ich pozostała cześć podmywa fundamenty i ściany budynku skarżącego. Zdaniem skarżącego, brak ww. muru w sposób bezpośredni i istotny wpływa na przedmiot prowadzonego postępowania administracyjnego, tj. na ocenę stosunków wodnych w obrębie działek nr [...], nr [...] , nr [...] oraz na działkach nr: [...] i [...]. Nadto skarżący podkreślił, że przedmiot prowadzonego postępowania, dotyczy aktualnie oceny stosunków wodnych w obrębie działek nr [...], nr [...], nr [...] oraz na działkach nr: [...] i [...], a zatem okoliczności mające miejsce nawet kilka lat temu nie powinny w sposób negatywny wpływać na ocenę zaistniałych obecnie zdarzeń, a w szczególności stanowić uzasadnienie dla krzywdzącego rodzaju rozstrzygnięcia sprawy zainicjowanej jego wnioskiem. Do czasu rozbiórki budynku mieszkalnego i gospodarczego na działce nr [...] zatapianie działki odbywało się bowiem w stopniu ograniczonym, ponieważ naturalną przeszkodę w jej dopływie stanowiły ściany budynku mieszkalnego, a jedynym miejscem przez który woda mogła zatopić działkę była brama wjazdowa o szerokości - 2,2 m. Obecnie zaś wody roztopowe i opadowe z ulicy [...] oraz Placu T. Kościuszki swobodnie dopływają na całej szerokości działki - 12,98 m. Dalej skarżący wyjaśnił, że w obawie, iż w wyniku kilkukrotnych przypadków zatapiania działki nr [...] po rozbiórce budynku mieszkalnego i gospodarczego działka nr [...] stanie się bezużytecznym grzęzawiskiem zmuszony był utwardzić teren działki warstwą tłucznia grubości około 10 cm, jednocześnie zachowując jej poprzednie ukształtowanie, gwarantujące swobodny spływ wód roztopowych i opadowych w kierunku ulicy [...], w której zlokalizowana jest kanalizacja deszczowa. W ocenie skarżącego przytoczona wyżej argumentacja oraz rodzaj i charakter podniesionych zarzutów, w tym w szczególności ranga dokonanych naruszeń prawa winny skutkować uchyleniem decyzji, zaś w toku ponownego rozpoznania sprawy organ nadzoru budowalnego winien wnikliwie przeprowadzić postępowanie, którego celem będzie prawidłowe oraz szczegółowe ustalenie przyczyn niewydolności istniejącej kanalizacji deszczowej posadowionej w ul. [...]. Skarżący wskazał, że uwzględniając przyszły sposób zagospodarowania działki nr [...], ponowne rozpoznanie sprawy winno być nakierowane na podjęcie przez G. J. niezbędnych, a jednocześnie skutecznych działań zmierzających do niezwłocznego wyeliminowania na przyszłość wszelkich przypadków zatapiania działki nr [...] oraz podmywania fundamentów i ścian jego budynku położonego na działce nr [...] niepożądanymi wodami spływającymi z ul. [...] oraz Placu T. Kościuszki. W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2022 r. skarżący poparł skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego. Przedmiotem skargi T. Z. jest decyzja Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. umarzającą postępowanie w sprawie zalewania działek będących własnością skarżącego o numerach ewidencyjnych [...] i [...] położonych w J. przez wody opadowe z ulicy [...], albowiem postępowanie to uznane zostało za bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się ono bezprzedmiotowe. Podkreślenia wymaga, że z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. mamy do czynienia, gdy organ administracji stwierdził oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 25 października 2012 r. o sygn. akt II SA/Bk 620/12, lex nr 1248719). Materialnoprawną podstawę wydanych w tej sprawie decyzji słusznie stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.). Trzeba przy tym podnieść, że zgodnie z § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065, dalej jako "rozporządzenie"), dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Paragraf 29 ww. rozporządzenia w ogólności odnosi się do takich rozwiązań technicznych, które zapewniają odpowiednie, tj. zgodne z prawem odprowadzenie wód opadowych. Nie wyklucza zatem kompetencji organu nadzoru budowlanego sytuacja, w której wskutek wykonania określonych robót budowlanych dochodzi do celowego skierowania spływu wód opadowych na teren innych nieruchomości (nieruchomości sąsiednich). Ewentualny zaś brak stwierdzonych nieprawidłowości z punktu widzenia przepisów Prawa budowlanego uprawnia organ nadzoru budowlanego do umorzenia postępowania w sprawie, a nie przekazania sprawy innemu organowi (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2020 r., II OW 92/20, lex nr 3089455). W trakcie kontroli PINB w J. w dniu 17 marca 2021 r. ustalono, że w rejonie działek nr ewid.[...] i 165 przebiega ulica [...], która jest drogą gminną, asfaltową. Stwierdzono, że droga ta w tej lokalizacji ma niską rzędną wysokościową w stosunku do jej dalszego przebiegu. Przy krawężnikach po dwóch stronach jezdni w okolicy działki nr ewid.[...] usytuowane są kraty odwadniające, za pośrednictwem których odprowadzane są wody opadowe do kanalizacji deszczowej. Dodatkowo na działce nr ewid [...], w okolicy wjazdu usytuowana jest kolejna krata odwadniająca. Ponadto w toku postępowania administracyjnego organy nadzoru budowlanego ustaliły, a ustaleń tych skarżący skutecznie nie podważył, że ostatnia modernizacja ul. [...] była przeprowadzona w latach 90-tych ubiegłego wieku i nie obejmowała ona w swoim zakresie zmiany niwelety drogi. W 2014 r. nastąpiło przekazanie ul. [...] w J. w zarząd Burmistrza M. J. od Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Od czasu przejęcia drogi G. J. nie wykonywała robót budowlanych przy chodniku w rejonie działki skarżącego. Zatem zarówno G. J. od czasu przejęcia w zarząd drogi (ul. K. ), jak też poprzedni zarządca tej drogi, tj. GDDKiA Oddział w K. Rejon w J., nie wykonywali od lat 90-tych ubiegłego wieku żadnych robót budowlanych w zakresie zmiany ukształtowania chodnika i drogi w rejonie działki nr ewid.[...] i działki [...] Dodatkowo ustalono, że Rejon w J. nie odnotował skarg mieszkańców dotyczących nieprawidłowego odwodnienia ulicy [...], które skutkowałyby zalewaniem działek nr ewid.[...] i [...]. W czasie zarządzania przez G. J. ul. [...] nigdy ze strony osób mających nieruchomości wzdłuż tej ulicy nie zgłaszano żadnych zastrzeżeń, aby w okresie intensywnych opadów deszczu ich nieruchomości były podtapiane. W imieniu G. J. jej zakład budżetowy - Zakład Usług Komunalnych w J. administrował budynkiem mieszkalnym, który został przez Gminę zwrócony T. Z. w dniu 30 lipca 2018 r. W czasie kilkunastoletniego administrowania tym budynkiem przez Zakład Usług Komunalnych w J. nigdy nie zdarzały się przypadki, aby nieruchomość w tym czasie administrowania była zalewana przez wody opadowe. Jak wyjaśnił organ odwoławczy, zastrzeżeń odnośnie zalewania ww. działek do roku 2020 r. nie zgłaszał także T. Z.. W marcu 2019 r. budynek mieszkalny i gospodarczy na działce nr ewid.[...] zostały rozebrane przez nowego właściciela na podstawie udzielonego mu przez Starostę Jędrzejowskiego pozwolenia na rozbiórkę. Kontrolujący działki pracownicy PINB ustalili, że T. Z. po rozbiórce budynków na działce nr ewid.[...] zmienił sposób zagospodarowania tej działki poprzez utwardzenie terenu całej działki żwirem, a ponadto po rozbiórce budynków zmieniono również spadek wjazdu w przekroju chodnika tj. krawężnik we wjeździe z drogi został obniżony. Poczynione w sprawie ustalenia jednoznacznie wskazują, że od wielu lat nie były prowadzone w obrębie ul. [...] na wysokości nieruchomości należących do skarżącego żadne takie roboty budowlane, które mogłyby prowadzić do celowego skierowania wód opadowych z nieruchomości, na której urządzona jest droga gminna, na nieruchomości będące własnością skarżącego. Nie mogło być przedmiotem rozważań organów nadzoru budowlanego prowadzenie ustaleń w kierunku stwierdzenia, czy doszło do naruszenia stosunków wodnych na gruncie w sytuacji, gdy postępowanie w tym przedmiocie leży w gestii właściwości rzeczowej innych organów administracji publicznej. Tylko możliwość wdrożenia któregoś z trybów przewidzianych w Prawie budowlanym przy ocenie legalności robót budowlanych uprawniałaby organy nadzoru budowlanego do prowadzenia postępowania dowodowego w celu ustalenia zakresu ingerencji w spływ wód opadowych. Prowadzenia takich robót w obszarze ul. [...] i działek skarżącego ze strony właściciela (zarządcy) nieruchomości drogowej nie stwierdzono. Trzeba zauważyć, że organ nie kwestionował, że dochodzi, czy może dochodzić do zalewania działek nr ewid.[...] i [...] przez wody opadowe, niemniej do zalewania tych działek może dochodzić na skutek działań prowadzonych na nieruchomościach skarżącego związanych z robotami wykonanymi w rejonie wjazdu na działkę i zmianami w sposobie zagospodarowania samej działki. Jeszcze raz podkreślić należy, że w sytuacji zalewania nieruchomości skarżącego przez wody opadowe, co może wiązać się ze zmianą stanu wody na gruncie wskutek zmiany kierunku jej odpływu, skarżący może zainicjować przeprowadzenie odrębnego postępowania na gruncie prawa wodnego. Za właściwy jednak do rozstrzygania takich wątpliwości nie jest organ nadzoru budowlanego, którego kompetencje wyznaczają przepisy prawa budowlanego. Skoro zaś nie wykazano, aby doszło do przeprowadzenia jakichkolwiek robót budowlanych wskutek których miało dojść do celowego skierowania spływu wód opadowych na działki skarżącego, dlatego nie było konieczne w kontrolowanym obecnie postępowaniu administracyjnym dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu stosunków wodnych i melioracji. Nie mógł mieć wpływu na powyższą ocenę to, że treść ekspertyzy technicznej budynku mieszkalnego na działce nr [...], wskazuje na jego zły stan techniczny, zawilgocenia i spękania, albowiem stan tego budynku mógł wynikać z szeregu różnych czynników np. związanych ze sposobem użytkowania budynku, a równocześnie – jak ustaliły organu - nie zarejestrowano zgłoszeń przez użytkowników tego budynku o podtapianiu budynku i terenu wokół niego przez wody opadowe pochodzące z ul. [...]. Podobnie usunięcie muru w granicy pomiędzy działką nr [...] i działką nr [...] jako współprzyczyna zalewania działki skarżącego winna zostać uwzględniona w ewentualnym postępowaniu w sprawie naruszenia stosunków wodnych na gruncie. Z kolei rozwiązania techniczne proponowane przez skarżącego, a nie zaakceptowane przez Gminę, polegające np. na wykonaniu dodatkowego odwodnienia okresowo zatapianego terenu za pomocą Kanału Ulgi , tj. urządzenia wodnego umożliwiającego odprowadzenie wód roztopowych i opadowych do rzeki Brzeźnicy w sposób kontrolowany (który skarżący proponował wykonać w sytuacji nabycia przez niego nieruchomości gminnej - działek nr ewid. [...] i [...]), mogłyby również zostać ocenione w postępowaniu o naruszenie stosunków wodnych na gruncie. Sąd nie dopatrzył się więc naruszenia przepisów prawa procesowego i w rezultacie nie stwierdził dokonania błędnych ustaleń faktycznych przyjętych przez organy obu instancji za podstawę rozstrzygnięcia. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie było osią sporu w tej sprawie to, czy wykonane przez skarżącego roboty budowlane w rejonie wjazdu na działkę nr [...] oraz zmiana zagospodarowania nieruchomości skarżącego spowodowały zalewanie tych nieruchomości, ale to, czy przeprowadzono na ul. [...] roboty budowlane, które mogły doprowadzić do skutków (zob. § 29 rozporządzenia) wymagających nakazania wykonania robót naprawczych, o czym mowa wyżej. Powyższe powoduje, że brak jest w sprawie podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, co uzasadniało umorzenie postępowania administracyjnego. Z tych wszystkich powodów, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.