II SA/Ke 922/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Beata Ziomek, po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 922/15 wydanego w sprawie ze skargi J. R. na uchwałę Rady Miejskiej w Chmielniku z dnia 28 stycznia 2010 r. nr XXXIV/321/2010 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Śladków Mały i części sołectwa Śladków Duży, gmina Chmielnik postanawia: oddalić wniosek. Prawomocnym wyrokiem z 24 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził nieważność zaskarżonej przez J. R. uchwały nr XXXIV/318/2010 Rady Miejskiej w Chmielniku z 28 stycznia 2010 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Śladków Mały i części sołectwa Śladków Duży, gmina Chmielnik. We wniosku z 22 lutego 2017 r. M. S. wniósł o rozstrzygnięcie z urzędu wątpliwości co do treści powyższego wyroku poprzez odpowiedź na pytanie, czy wraz ze stwierdzeniem nieważności uchwały z 28 stycznia 2010 r., stwierdzeniu nieważności uległa również uchwała Rady Miasta Chmielnik z 22 listopada 2013 r. nr XXXV/303/2013 w sprawie zmiany nr 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Śladków Mały i części sołectwa Śladków Duży, gmina Chmielnik. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W doktrynie wskazuje się, że sąd może dokonać wykładni wyroku zarówno z urzędu jak i na wniosek strony (por. B. Dauter, [w:] Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, WK 2016). W niniejszej sprawie M. S. nie był stroną toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, a prawomocnym postanowieniem z 23 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 922/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił dopuszczenia go do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Ponieważ wnioskodawca nie miał uprawnienia do wystąpienia z żądaniem dokonania wykładni wyroku, już tylko z tej przyczyny jego wniosek należało oddalić. Oceniając natomiast powołane przez M. S. okoliczności pod kątem konieczności dokonania wykładni wyroku z urzędu zaznaczyć należy, iż potrzeba taka zachodzi wówczas, gdy treść wyroku jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia wyroku nie może przy tym prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Wyrok wydany w niniejszej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych, jest sformułowany w sposób jasny i zrozumiały, nie ma także wątpliwości co do przedmiotu sprawy, a co za tym idzie zakresu, w jakim orzekał Sąd stwierdzając nieważność zaskarżonej uchwały. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była uchwała Rady Miejskiej w Chmielniku z 28 stycznia 2010 r. nr XXXIV/321/2010 i rozstrzygnięcie zawarte w pkt I sentencji wyroku dotyczy tylko tego aktu. Oczywistym jest także, że wyeliminowanie z obrotu prawnego aktu podjętego przez organ administracji ze skutkiem ex tunc (czyli od samego początku), tak jak miało to miejsce w sprawie, ma określone konsekwencje prawne w stosunku do bytu innych aktów, jeżeli są z nim powiązane na tyle, że nie mogą samodzielnie funkcjonować w obrocie prawnym. Jest to ogólna reguła interpretacyjna, którą należy stosować każdorazowo przy ocenie skutków prawnych wszystkich orzeczeń stwierdzających nieważność jakiegokolwiek aktu administracji publicznej, z zastrzeżeniem oddzielnego badania uwarunkowań faktycznych i prawnych każdego przypadku. Także w tym zakresie ani sentencja wyroku ani jego uzasadnienie nie budzą jednak uzasadnionych wątpliwości dających podstawę do dokonania wykładni wyroku z urzędu. Z tych względów Sąd, na mocy art. 158 p.p.s.a. orzekł jak w sentencj.