II SA/Ke 927/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia 22 lutego 2016 r. J. Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi J. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego postanawia: oddalić ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. J. Ł. złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący zarabia na podstawie umowy o pracę 2460 zł, a jego żona pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości 1469 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz działki rolnej o powierzchni 1,46 ha (grunty V i VI klasy). Skarżący podał następujące wydatki miesięcznie: 560 zł spłata raty pożyczki w banku, 830 zł tytułem czynszu za mieszkanie, 100 zł za energie, koszty dojazdu do pracy – 500zł. Wnioskodawca oświadczył, że żona pracuje od września, wcześniej on sam utrzymywał rodzinę i obecnie regulują zaległości w płatnościach. Prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 14 grudnia 2015 r. zwolniono skarżącego od wpisu sądowego od skargi i oddalono wniosek w pozostałym zakresie. Wyrokiem z dnia 3 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. Ł. W dniu 22 lutego 2016 r. skarżący złożył kolejny formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i podając te same dane, co poprzednio. W odrębnym piśmie z dnia dniu 22 lutego 2016 r. wniósł o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa osoba dochodząca swych roszczeń przed sądem. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę. W rozpoznawanej sprawie kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony przez skarżącego podlega oddaleniu. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 14 grudnia 2015 r. , którym zwolniono skarżącego od jedynie od wpisu sądowego od skargi, oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym w pozostałym zakresie oraz pouczono o wysokości kosztów sądowych na późniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskodawcy nie zmieniła się. Skarżący osiągając wraz z żoną stałe dochody miał możliwość zaplanować swoje wydatki związane w udziałem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zabezpieczyć środki finansowe na opłaty sądowe nieprzekraczające jednorazowo kwoty 100 zł. Brak jest więc podstaw do zmiany prawomocnego rozstrzygnięcia Referendarza sądowego w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.