II SA/Ke 96/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Marta Bieniek, po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie : specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. I. R. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] w przedmiocie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. W uzasadnieniu skarżąca powołała wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim, w którym Sąd ten uznał, że gdyby ustawodawcy zależało na pozbawieniu osób bezrobotnych zarejestrowanych w urzędach pracy i posiadających status osoby bezrobotnej możliwości ubiegania się o prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, to z pewnością by to uczynił w art. 16a ust. 8 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Nadto wskazała, że jako osoba bezrobotna była gotowa do podjęcia pracy, jednak konieczność sprawowania opieki nad mężem uniemożliwiła jej podjęcie pracy zarobkowej. Jak wynika z akt administracyjnych I. R. w dniu 13 czerwca 2013 r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Decyzją z dnia [...] organ I instancji odmówił przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia stwierdzając, że wnioskodawczyni nie zrezygnował z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki. W wyniku rozpatrzenia złożonego przez I. R. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy, cytując art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) dalej "ustawa o świadczeniach rodzinnych" wskazał, że I. R. pracowała do 18 października 2008 r., natomiast przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad mężem nastąpiło 1 kwietnia 2010 r., dlatego nie można uznać, że jest ona osobą rezygnującą z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem. Od tej decyzji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania sądowego jest uzasadnione wystąpieniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13) do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Wniosek ten został w Trybunale Konstytucyjnym zarejestrowany pod sygn. P 1/14. Niewątpliwie odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na cytowane pytanie będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, gdyż z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że powodem odmowy przyznania wnioskodawczyni żądanego świadczenia było ustalenie, że nie spełniła ona przesłanki określonej w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w postaci rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Ewentualne stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych z Konstytucją, w zakresie w jakim pominięte w nim zostały osoby nie podejmujące zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej oznaczałoby, że sytuacja prawna skarżącej mogłaby ulec zmianie na korzyść. Wobec tego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia opisanej sprawy przez Trybunał Konstytucyjny.