II SA/Ke 960/15

PostanowienieWSA w Kielcach2016-04-29

Skład orzekający: Anna Żak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem, ze względu na potencjalne ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych dla strony?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak przedstawienia dokumentów obrazujących aktualną kondycję finansową Spółki uniemożliwił ocenę potencjalnych zagrożeń.
Stan faktyczny
T. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem. W ramach skargi Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że grozi jej utrata płynności finansowej i upadłość, a także szkoda dla Skarbu Państwa w przypadku wygrania sporu. Strona powołała się na niejednolite stanowisko organów Służby Celnej i różne praktyki organu I instancji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 26 sierpnia 2015 r., znak: [...], Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania T. Sp. z o.o., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 22 czerwca 2015 r. znak: [...], wymierzającą karę pieniężną w łącznej wysokości 24.000 zł za urządzanie poza kasynem gry na automatach: [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, T. Sp. z o.o. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniesiono, że powyższe rozstrzygnięcie jest wykonalne, a za wstrzymaniem wykonania przemawiają w szczególności brak jednolitego stanowiska organów Służby Celnej co do charakteru gier na urządzeniach oraz różna praktyka organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Wnioskodawca przywołał wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych, które w tożsamych przedmiotowo sprawach uchylały zaskarżone decyzje. Wskazał, że wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem. W związku z "niebagatelną" kwotą już uiszczoną przez Spółkę, odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji grozi utratą płynności finansowej, a w konsekwencji upadłością Spółki, czego nie odwróci wygranie sporu przed sądem i zwrot wyegzekwowanego wcześniej świadczenia. Spółka wskazała, że ponosi duże straty spowodowane zatrzymaniem automatów przez organy celne. Uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie postępowania, kiedy dokonanie czynu z art. 107 Kks nie zostało udowodnione żadnym prawomocnym orzeczeniem, dodatkowo pogorszy sytuację finansową Spółki i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. Zdaniem wnioskodawcy należy wziąć również pod uwagę szkodę grożącą Skarbowi Państwa w związku z wypłatą pobranych kar w razie przegranej w sądzie. Na zakończenie przywołano postanowienia sądów, które wstrzymywały wykonanie decyzji w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automatach poza kasynem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 Ppsa sąd jest zatem związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia tych przesłanek, sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu skarżąca Spółka nie wykazała aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też trudnych do odwrócenia skutków. Strona nie przedstawiła bowiem dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową. Tego stanowiska nie zmienia twierdzenie o "niebagatelnej" wysokości uiszczonych kar pieniężnych. Oświadczenie takie, abstrahując od tego, że nie wskazuje żadnej konkretnej kwoty, stanowi informację nie o aktualnej sytuacji finansowej Spółki, a o tym, że uiściła ona kary pieniężne i samo w sobie nie oznacza, że zapłata (przed rozpoznaniem skargi przez sąd) kary pieniężnej nałożonej w niniejszej sprawie (24.000 zł) może wyrządzić Spółce znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Potencjalnie istotna z punktu widzenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mogłaby być natomiast wskazana we wniosku okoliczność, że wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry, co może skutkować nałożeniem kolejnych kar na spółkę. Oświadczenie to nie zostało jednak w żaden sposób uprawdopodobnione, chociażby poprzez przedstawienie zestawienia tych prowadzonych postępowań i łącznej wysokości potencjalnych kar, które mogłyby zostać nałożone na Spółkę. Należy przy tym podkreślić, że ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji - w kontekście wysokości potencjalnie grożących Spółce innych kar pieniężnych - może prowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, byłaby możliwa dopiero w razie przedstawienia kondycji finansowej Spółki (por. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. II GZ 84/16). Wobec braku danych dotyczących aktualnej sytuacji Spółki i możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, za przedwczesne należy uznać twierdzenie, że nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania wyżej wymienionej decyzji może prowadzić do utraty płynności finansowej Spółki, co z kolei groziłoby jej upadłością (por. postanowienie NSA z 13 stycznia 2016 r., sygn. II GZ 915/15) Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło