II SA/Ke 964/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. T. na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 18 września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę M. T. M. T. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 18 września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 5 grudnia 2019r. pełnomocnik skarżącego - radca prawny P. W. został wezwany do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi, a nadto do usunięcia braków formalnych skargi w ww. terminie i pod wskazanym wyżej rygorem, poprzez podanie numeru PESEL M. T., złożenie trzech odpisów skargi oraz dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego. Odpis powyższego zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braku fiskalnego skargi oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 grudnia 2019 r. Termin do uzupełnienia ww. braków skargi upłynął zatem w dniu 24 grudnia 2019 r. Do chwili obecnej żądane pełnomocnictwo nie zostało złożone, jak również nie przedłożone zostały dwa odpisy skargi wywiedzionej przez M. T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.". Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. W postępowaniu sądowoadministracyjnym stronami są bowiem nie tylko skarżący oraz organ, którego działanie (lub bezczynność) jest przedmiotem skargi, ale także uczestnicy postępowania czyli osoby, które brały udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosły skargi, jeżeli wynik postępowania dotyczy ich interesu prawnego (art. 33 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie zaś do treści art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Jak stanowi art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stąd stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze takiego dokumentu przed sądem. Radca prawny P. W., który podpisał skargę, nie załączył do skargi dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego go do reprezentowania M. T. w niniejszej sprawie. Pomimo wezwania skierowanego do pełnomocnika skarżącego, w związku z treścią powołanych wyżej przepisów prawa, strona w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 24 grudnia 2019 r., nie złożyła żądanego dokumentu pełnomocnictwa, ani jego uwierzytelnionego odpisu, jak również nie nadesłała dwóch odpisów skargi wywiedzionej przez M. T. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.