II SA/Ke 965/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.),, Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 października 2006 r. sprawy ze skargi Zespołu Opieki Zdrowotnej na decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak; [...] w przedmiocie warunków zdrowotnych żywności i żywienia oddala skargę. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] znak: [...] po rozpatrzeniu odwołania Zespołu Opieki Zdrowotnej utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr [...]. W motywach rozstrzygnięcia Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podał, iż przeprowadzone w w/w zakładzie opieki zdrowotnej - w bloku żywienia kontrole sanitarne w dniach 22,23,24 marca 2005r. wykazały nieprawidłowości dotyczące stanu sanitarno - technicznego obiektu, stwarzającego zagrożenie jakości zdrowotnej przygotowywanych posiłków. Nakładając na Zespół Opieki Zdrowotnej obowiązki mające na celu doprowadzenie do należytego stanu sanitarno-technicznego obiektu szczegółowo wymienione w punktach 1 - 10 decyzji z dnia 4 [...] i określając termin ich wykonania Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny jako podstawę rozstrzygnięcia podał przepisy art. 27 ust. 1, art. 36 ust. 1, art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 1998r. Nr 90, poz. 575 ze zm.), § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. Nr 20, poz. 193), art. 104 kpa w zw. z art. 27 ustawy z dnia 11 maja 2001r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz.U. z 2005r. Nr 31, poz. 265 ze zm.), § 2 ust. 1 , § 3 ust. 3 i 4, § 5 ust. 1 i 2, § 7 ust. 1, § 15 ust. 1, § 16 ust. 1, § 17 ust. 1 i 2, § 22 ust. 1 pkt 1 i 2 i § 27 ust. 1 i 2, § 43 pkt 1g rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych w zakładach produkujących lub wprowadzających do obrotu środki spożywcze (Dz.U. Nr 104, poz. 1096). Jednocześnie została wymierzona zobowiązanemu opłata w kwocie 232,98zł. W odwołaniu od decyzji organu I instancji Zespół Opieki Zdrowotnej stwierdził, iż nie jest stroną niniejszego postępowania w rozumieniu art. 28 kpa. Stroną jest firma A. Sp. z o.o. w L., która zgodnie z umową zawartą w dniu 21 października 2003r. wydzierżawiła od szpitala pomieszczenia kuchni centralnej wraz z magazynami oraz kuchenki oddziałowe i jest podmiotem zobowiązanym do przygotowania, porcjowania i wydawania posiłków dla pacjentów. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie podzielił stanowiska odwołującego uznając, iż w świetle art. 20 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408 ze zm.) oraz zgodnie z § 8 pkt 1 i 3 Statutu Szpitala, Dyrektor Szpitala ponosi odpowiedzialność za obowiązek szpitala polegający na zapewnieniu pacjentom wyżywienia odpowiedniego do ich stanu zdrowia, spełniającego wszystkie wymagania pod względem jakości jak również warunków w jakich jest przygotowywane, a tym samym za stan sanitarno-higieniczny pomieszczeń kuchni szpitalnej, stosownie do wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 21 września 1992r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej - część XXI, zał. Nr 2. (Dz.U. Nr 74, poz. 366 ze zm.). Z odpowiedzialności tej nie zwolniło szpitala zawarcie umowy z firmą A. Sp. z o.o. w L.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Zespół Opieki Zdrowotnej wniósł o uchylenie w całości decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], zarzucając organowi błędne przyjęcie, iż pozostaje stroną tego postępowania w rozumieniu art. 28 kpa. Skarżący podkreśla, że zawarcie umowy na kompleksową obsługę żywienia szpitala oznacza, że A. Sp. z o.o. w L. jest "zakładem" w świetle przepisów ustawy o warunkach żywności i żywienia i podmiot ten ma obowiązek przestrzegania wszelkich wymogów sanitarnych na bloku żywienia w przedmiotowym szpitalu. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała. W rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 maja 2001r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz.U. z 2005r. Nr 31, poz. 265 ze zm.) pojęcie "zakład" oznacza miejsce wykonywania działalności w zakresie produkcji lub obrotu żywnością, na wszystkich lub wybranych etapach tej działalności, począwszy od przygotowania do wprowadzenia do obrotu gotowych produktów pierwotnych aż do oferowania do sprzedaży lub dostarczeniu żywności końcowemu konsumentowi, odpłatnie lub nieodpłatnie. Szpital stosownie do uregulowania zawartego w pkt 11 ust. 1 art. 3 mieści się w pojęciu "zakład żywienia zbiorowego typu zamkniętego" jako miejsca prowadzenia działalności w zakresie zorganizowanego żywienia. W rozpoznawanej sprawie, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny prawidłowo uznał, że szpital będąc zakładem żywienia zbiorowego typu zamkniętego jako miejsca prowadzenia działalności w zakresie zorganizowanego żywienia posiada przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stwierdzenia w tym obiekcie naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych oraz nakazania ich usunięcia w ustalonym terminie. Zgodnie z przepisem art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W doktrynie i orzecznictwie ukształtował się sposób rozumienia pojęcia interesu prawnego, według którego istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. (vide: wyrok NSA w Warszawie z dnia 26 listopada 1998 r., sygn. akt II SA 1390/98, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 1998 r., sygn. akt II SA 1104/98). Interes prawny przesądza czy dany podmiot może występować w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga więc - zdaniem Sądu, ustalenia owego związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy (decyzja administracyjna) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Interes taki powinien być bezpośredni, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniają zastosowanie normy prawa materialnego. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408 ze zm.), szpital zapewnia przyjętemu pacjentowi: 1) świadczenia zdrowotne, 2) środki farmaceutyczne 3) pomieszczenie i wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę na szpitalu ciążą więc ustawowe obowiązki wynikające z treści powołanego wyżej przepisu, których szpital nie może przenieść na inny podmiot w drodze cywilnej umowy tj. dzierżawy zawartej z A. Sp. z o.o. w L.. Wbrew twierdzeniom skarżącego zawarcie umowy dzierżawy nie uzasadnia braku interesu prawnego po stronie szpitala w postępowaniu administracyjnym zmierzającym do ustalenia czy obiekt spełnia wymogi higieniczno-sanitarne w zakresie zapewnienia przyjętemu pacjentowi pomieszczeń i wyżywienia odpowiedniego do stanu zdrowia, stosownie do dyspozycji określonych w § 2 ust. 1 , § 3 ust. 3 i 4, § 5 ust. 1 i 2, § 7 ust. 1, § 15 ust. 1, § 16 ust. 1, § 17 ust. 1 i 2, § 22 ust. 1 pkt 1 i 2 i § 27 ust. 1 i 2, § 43 pkt 1g rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2004r. w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych w zakładach produkujących lub wprowadzających do obrotu środki spożywcze (Dz.U. Nr 104, poz. 1096). Podkreślenia wymaga fakt, iż wzajemne rozliczenia z tytułu zawartej umowy dzierżawy mogą być dochodzone wyłącznie w postępowaniu przed sądami powszechnymi. Skarżący nie kwestionował zasadności stwierdzonych uchybień, wysokości nałożonej opłaty jak również terminu usunięcia uchybień, w ocenie zaś Sądu rozpoznającego niniejszą skargę rozstrzygnięcia organu w tym zakresie były zgodne z prawem. Biorąc powyższe pod uwagę, zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem i dlatego na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.